ikarus

Dile kolay 20 seneyi aşkındır istanbul'da çalışan otobüslerin markası. Evet belki sık sık elden geçtiler ama daha on sene önce devreye girip de çatır çatır her şeyi elde kalan BMC'leri, Hyundai'leri görünce insan hayretini saklayamıyor.

ayakta gittiğinde ayakları uyuşturan, kliması olmayan, kapıları beni çok korkutmasına rağmen sevdiğim otobüstür.ayrıca şu zeminindeki kapaklardan yolu seyredebilirsiniz.

kömürle çalışan otobüs.

Baba sozu dinlemeyen cocuklara anlatilmasi gerekir ikarus un hikayesi.

Rusya'da hala ulaşım alanında arkadan eklemeli blok halinde var olan bir otobüs .

ankara da toplu taşıma aracı olarak en çok kullanılan efsane otobüstür. körüklüleri daha da efsanedir. öyle bir sesi var ki içerisindeyken kulaklıkla son ses müzik dinlememe rağmen müziğin sesini bastırmayı başarıyordu. öyle de lanet bir şey.

Koltuk yerleşimini yapan mühendisin kör olduğu alttan ittirmeli üstten sürttürmeli Çok oturgaÇlı götürgeÇli romanya yapımı taşıt.

kar yağmur demeyen, bozuk yollarda insana farklı heyecanlar yaşatan, kendine has kokusu olan, içi her an zelzele oluyormuşcasına titreyen; istanbul'un 20 yıl çilesini naz yapmadan çekmiş emektar otobüstür.

fakirin ayağını yoldan kesen, nice çamurlu istanbul varoşundan merkeze yolcu taşıyan otobüstür. özlenendir...

hangi otobüs 20 yıla yakın dayanırdı, istanbul yollarında onca km'ye, yolcu sayısına...

görsel

sloganı
sıkı bas yoksa durmaz demiri tut bişiy olmaz
olan körüklü jet.

hikayeye göre mimar daidalos, yunan kralı minos'un karısının poposuna bakıp "off taş gibi hatun, sütun gibi bacakları var" der. bunun üzerine şerefsiz minos, bu mimar olan daidalos ile oğlu ikarus'a gıcık olur ve bu ikisini labyrinthos adında bir labirente kapatır. bu arada tüm yunan sütunlarının kral tarafından yıkıldığını anlatmaya gerek yoktur sanırım. neyse bu labirentin içinde baba-oğul ne bok yiyeceğiz diye düşünürken mimar daidalos kendisi ve oğlu için kaçmalarına yarayacak bir çift kanat yapar ve peligom ile oğlunun sırtına yapıştırır. her ne kadar tarihsel kaynaklarda balmumu ile yapıştırıldığı söylense de inanmayın, yalandır. peligomdur doğrusu. velhasılı kelam, kanatları yapıştırır oğlunun sırtına ve tembihler: "aman oğlum, yaman oğlum. sakın ola uçuyorum diye götün kalkmasın, istikbal göklerdedir ama özgürlüğün bokunu çıkarma. güneşten uzak dur. bir de denizin üzerinden uç ki kanatlar nemli kalsın yoksa su kaynatır" der. ikarus babasını hiç siklemez tabii. uçtukça uçar, uçtukça uçar, uçtukça uçar, uçtukça uçar ve uçtukça uçar... (evet tıkandım, hikayenin sonunu getiremiyorum) uçtukça uçar... (bi el atın lan) evet, uçtukça uçar, uçar ve uçar. o kadar çok uçar ki, izosferin bile dışına çıkar. o sırada daha nasa kurulmadığı için houston'dan da yardım alamaz. yolunu kaybedip venüs'e konar. bu sırada kralda atina'da venüs'e konmakta, venüs ile ateşli geceler geçirmektedir. neyse, "madem bu kadar geldik e bari bi güneş yapıp geliyim" diyen ikarus güneşe doğru yol alır. bu sırada güneşin önüne geçtiği için gölgesi dünyaya düşer. batman işareti işte burdan gelir. ikarus'un gölgesini gören babası "lan avradını sktiğimin evladı, gel lan buraya, kurtar babanı bu labirentten" der. babasının korkusundan daha bi hızlanan ikarus sonunda ışık hızını geçip enerjiye dönüşür. mitolojik hikayede güneşe yaklaşıp yandığı söylense de yalandır, uydurmadır, inanmayın. enerjiye dönüşmüştür aslen. olay budur yani.

macaristandan patetes karşılığı alınan otobuslerdir.

motoru man galiba. istanbul'da kaldı mı pek emin değilim ama bastı mı gidiyordu hani.

özlenen titreşimli götürgeç.

yüksek sadakat'in keşfedilmemiş en güzel şarkılarından biridir.

https://www.youtube.com/watch?v=GhM3Yy7JuOI

körüklü uzun olanlarında en rahat uyuyabildiğim otobüstü galiba. galiba restore ediyorlar bazılarını. umarım körüklülerini de restore edip nostalji yaşatırlar sesinin aynı kalması şartıyla.

istanbul efsanelerinden.

dota karakteridir.

yanlış olduğu ispatlanmış efsane.

hem de tarafımdan.

yükseldikçe ısı düşer; güneşe yaklaşmakla artmaz. yani ikarusun kanatları eriyemez.

nası?

kafanızı cama yaslayıp uyumanın çok zor olduğu macar otobüs markası.
şu anda hiçbir modeli istanbul'da kullanılmamakta.

zamanında bursa'da da kullanılmış macar otobüs markası. koltukları şimdiki otobüslerin iki milim süngerli koltuklarına göre çok rahattı. ama o gürültüsü yüzünden kafa şişiren, iki insanı konuşturmayan otobüslerdi. kapıları yolcuya küfreder gibi açılırdı.

hala daha tek tük görülür sağda solda, burulaşın deposunda da sarıya boyanmış halde yatan var bi kaç tane.

mitolojik kişi.

yamulmuyorsam mitolojide balmumu kanatlarla uçarken kanatlarının erimesiyle ege denizi açıklarında boğulduğu geçiyor.

hindistan malı eski, camı açılmayan otobüsler.

16u hattında yerini genellikle otokar kent 290 lfye yerini bırakan otobüs.

Güneş bir defalığına doğmasaydı devrim yapacaktı, olmadı.

ilk dinlendiğinde hikayesi kulağa çok hoş gelen ama sonra ortadan niye gitmediki, dedirten mitolojik kahraman.

ankara'da konur 2 de aynı isimde kafe vardır efenim.

bunlar ne zaman hızlı gitmeye başladı mı, bir süre sonra genellikle 1 saniyeden kısa süren bir "çooink!" diye ses çıkar, akabinde motor sesleri şaha kalkmışçasına, birden yükselirdi.

yıllardır neden olduğunu çözememiştim. meğer turbo açıyormuş koca motorlar.

daha yazarım bu başlığa.