hayat

çok azar işitirsiniz başkaları başarılı oldukları işleri öyle basit anlatırlar ki size de bir özgüven ve cesaret gelir siz de o işi yapabilirim diye düşünürsünüz lakin kazın ayağı asla öyle değildir.

görsel

ölsekte kurtulsak dedirtir.

Hayat, geldiği gibi yaşanır...bazen pervasız ve hiç provasız.

bir sonuç değil süreçtir.

--spoiler--
güler yüzlü mü sandın? sertlik kanında var hayatın.
--spoiler--

Yaşımızla ilgili midir bilmiyorum. Küçükken zihnimizdeki o binbir farklı şeye kendisini konsolide edebilen ruh zamanla bir şeyler tarafından tüketilerek kendisini tek bir noktada sabitliyor. Artık bir süre sonra yeni insanlar tanımak, yeni şeyler yapmak, yeni yüzler görmek zevk vermemeye başlıyor. Yeni ihtimaller, yeni cesaretler... O küçücük hafızamızla zamanında tonla öğrendiğimiz bilgiyi şimdi öğrenirken on kat daha zorlanıyoruz gibi sanki. Manayı tek bir yerde topluyor geriye kalanı çöpe atmaya çalışıyormuşuz gibi, hayatımızdaki o temel eksik ne bunu hep düşünmüşümdür. Yani demek ki yaş ilerledikçe insanda bir şeyler kayboluyor, bir şeylerin içi boşalıyor. Bu da insanın ruhunda bir boşluk duygusu yaratıyor. Ve artık o insan hayatındaki diğer maddi , manevi, kendi yararına olacak unsurları görebilmek, değerlendirebilmek ve hayatı bu konuları düşünmeden yaşayabilmek için o boşluğu doldurması gerekiyor. işte hayat burada sorgulanması gereken bir kavrama dönüşüyor gibi.

zorlu bir süreç.

bir yayınevi. 1970'lerde dünya klasiklerini basmışlar. gri ve sert ciltli kitaplar. günümüzde bazıları şömizli olarak kalabilmiş.gerçekten koleksiyonluk sayılabilir. kitaplığımda epey var ama daha henüz okumaya fırsatım olmadı. o yüzden çevirileri hakkında pek bir yorum yapamıyorum. okumaya başlayınca editlerim. belki yani. paşa keyfim burada belirleyici.

görsel

bu 5 harf her ne kadar kısa görünse de çok uzun ve dolamaçlı bir yol. hele ki başında bir büyüğün ailen vs yoksa bitiyorsun arkadaş cidden. duyguların ölüyor başta diyecek çok şey var.

görsel
Aslında hayat bir döner merdiven trajedisi, döne döne yukarı çıkıp çıkıp iniyorsun, yıldızlar gibi hep kendi etrafında.

(bkz: Patlayan Kuyrukluyıldızlar-Ekspresyonist Öyküler)

Fotoğraf: Trabzon

1950'ler 60'ların önemli mecmuası. yapı ve kredi bankasının kurucusu kazım taşkent sponsor olmuş, büyük koleksiyoner şevket rado büyük özveri ile yönetmiştir. reşat ekrem koçu dahil bir devrin önde gelen entelektüelleri için önemli bir mecra olmuştur. türkiye tarihçiliği için de kaynak sayılabilecek yayınlar neşretmiş mecmua. mesela ayşe osmanoğlu'nun hatıraları bildiğim kadarıyla ilk kez burada yayınlandı.

tam koleksiyonuna sahip olmayı istedim. öyle bir mecmua.

Orgazm yüklenmesi olan pozitif bir enerji. Boşaldıktan sonra iliklere kadar negatif bir boşluk hissi doğuruyor. Yüklenme ve boşalma arasındaki bu kısırdöngü hayatın kendisidir. (Acaba kendisi midir?)

üçgen.
Çoğulculuğu esas alırsak hayat üçgendir. Yemek, seks ve dışkı.

Kare.
Tıkanıklık ve varoluş sancısı.

Prizma.
Oval ve tekdüze olmayan sarmal.

Hayat Riyaziye'si edebiyat ile baskılanır.

Şimdilerde anlamı en çok sorgulanan.

Ama her ne koşulda olursa olsun devam eden.

Ölüceğiz diye yaşamayalım mı ikileminde bırakan, tadı tuzu kişiden kişiye değişen, zamanın genelde galip geldiği süreç

Ölüceğiz diye yaşamayalım mı ikileminde bırakan, tadı tuzu kişiden kişiye değişen, zamanın genelde galip geldiği süreç

Ölüceğiz diye yaşamayalım mı ikileminde bırakan, tadı tuzu kişiden kişiye değişen, zamanın genelde galip geldiği süreç

sonsuz eksi bir, hayatın adıdır bu.

demiş turgut kardeşim.

doğarsın sorgudur başlar
doğmanın hesabı sorulur
dünya bir bela sofrasıdır
lokmanın hesabı sorulur

görsel

Bazen çok cömerttir,
Her şeye rağmen yaşamanın güzel olduğunu gösterir;
Kadıköy vapurunda günbatımını, Üsküdar sahilini izlemek gibi.

Bazen de adaletsizdir;
Kendini, sahip olduklarınızın dışında saklaması ve sizi hayatın sahip olduklarınızdan ibaret olduğu yanılgısına düşürmesi gibi.

Hayat, umutların ve hayal kırıklıklarının bitip tükenmeyen savaşıdır;
Hepsi bu.

Herkesin kendini başrol sandığı bir filmdir. Peki ya başrol olduğunu sandığın filmde aslında başrolün arkasından yürüyerek geçen bir figüransan? Belki de hepimiz başkasının filminde figüranlarız.

betimleyesim var bugün.

nedir hayat? kuyudur. içinde can çekişen taşın sesini dışarı duyurmamak hayatın huyudur. hayatın dibindeki taş, suyudur. bu kuyudan su içmek isteyen, yani yaşamak isteyen, taşı sıkmalı, ölmek için bu kuyuyu yıkmalı. peki intihar isteyen? kuyuya bakraçla inip kuyudan bakraçsız çıkmalı.

kolay gelsin.

Biz papatya yoluyoruz seviyor mu sevmiyor mu diye. Hayatta bizi yoluyor aslında dayanacak mı dayanamayacak mı diye.

Paul Auster.

Ağlama Değmez Hayat
Ömür çiçek kadar narin bir gün kadar kısa
Ağlama değmez hayat bu gözyaşlarına
zeki müren.