bugün

/94
Şu anda içinde bulunduğumuz zaman dilim.
Bir kumar gibidir. Kimine yek kimine düşeş.
Ezanla sela arasında geçen zaman.
işe giden kölelere hiçbir güzellik sunmuyor.
Kaç unutulmaz günü vardır insanın,
Kaç unutulmaz yaz ve kış günü ömründe,
Kaç tane mutluluğu birer birer...

turgut Uyar.
faşisttir.
(bkz: tuzak)
Hepimize sakso çektiren porno yıldızı.
çeşitli sözler yazılmıştır adına
hayağğğğttt, beni neden yoruyosuuuuunnn
ben yoruldummm hayaat, gelme üstümee
bakın ne kadar da farklı türler ama ikisi de hayattan yakınıyor.
bazen sağlı sollu vurar insana. şimdilerde bana bize yaptığı gibi.
ya çok ayrıntılarıyla gözümüzde büyüttüğümüz, ya da hepten boşvererek yaşanması gerekenleri kaçırdığımız, önemsemediğimiz için elimizden giden hayat. bu hayatta olmamıza rağmen halen başka şeylerin hayallerini kurabiliyorsak, bu hayatın güzelliğini halen yaşayamıyor olduğumuzun kanıtıdır. hayat, içine hayalleri sığdıramaz değildir elbette. hep söylerim, insan hayalleri ile yaşar. ama hayatın getirisindeki şeyleri kaçırdığımız da gerçek. hayat, sözler, şiirler, şarkılar, geçen giden seneler hep masum. masum olmayan bizleriz. iyi kalabilmenin varlığı içerisinde bu hayat bizi boğuyor sanki. ama yine de insan kıyamıyor kendine bile. belki üstümüzden bir kuş geçer, her sabah doğan güneş, yüreğimizde de her gün doğar diye yaşıyoruz işte.
Gelip geçmekte olan..
“hayat, mayat diyorlar
benim gözüm mayat'ta.
hayatın eksiği var:
hayat eksik hayatta.

takınsam, kanat, manat;
kuş, muş olsam seğirtsem.
bomboş vatana inat,
matan'a doğru gitsem...”
sanki bir simülasyondaymışım gibi gelendir, her gün aynı şeylerler geçiyor. dışarı da çıksam tv de izlesem kitap da okusam müzik de dinlesem değişmiyor, sürekli aynı şeyler hep, bir anlamda monotonluk maratonu gibi. bir de sürekli aklıma gelen bir isimden dolayı huzursuzum. sizi hiç tüketmediler mi?
hep aynı olan...
Sevsek de sevmesek de,mutlu olsak da olmasak da hepimizin ortak paydası.
'beni neden yoruyorsun?' sorusunu sormak istediğim fani süreçtir.
yapılacak birşey olmayan.
“Püf desen kopacak iplik, çıkmaz sokaklarda varılmaz gidiş.”
Doğumdan ölüme geçen zamandaki deneyimlerdir.
mahalle maçında kalecinin sinirlenip herkesi çalımlayarak gol atmaya çıktığında orta sahada topu kaptırıp kalesine doğru attığı depardır hayat.
Her şeyin sonu olduğu gibi bu kavramın da sonu olmasına sevinilmesi gerek. Yoksa çekilebilir miydi?
https://youtu.be/SeUtyDTLg0U

Bu videoda en yalın haliyle anlatılmıştır. Bir koşturmaca, düşe kalka.. onda bir anlam aramaktan ziyade, anlamlar iliştirmeyi bilmek gerekir.

(bkz: yoann bourgeois)

(bkz: frank sinatra - my way)
görsel

en anlamlı şeyleri beklerken veya dilerken, gerçekleştiklerinde anlamını yitiren süreçlerin toplamıdır.
Zamana bağlı değişen olgu.
© copyright 2005 - 2026