görükle

Sadece bursa otobanından geçerken tabelasını gördüğüm bir yer.

önceleri cafe açmayı düşündüğüm köy. ama baktım ki ev kadar cafe oluştu etrafta. vazgeçtim. şimdi sadece gelip eğlenip gidiyorum.

Uludağ üniversitesi kampüsüne yakın, her zaman kalabalık, hafta sonları trafiğin yoğun olduğu, sevimli sokak köpekleri, renkli kafeleri ile bilinen, üniversite öğrencilerinin yoğun olduğu semt/ köy.

günübirlikçi abazanların uğrak yeridir.

sanıyorlar ki burada tüm kızlar hemen veriyor. yok öyle bir dünya. gelmeyin artık buraya. bıktık sizden.

döl kokusu hakim olan bir şehircik.

Evet burdayım. Burda bulunan sayın yazarlara kahve söyleyebilirim. Evet.

üniversite bittikten sonra bile ısrarla kalmayı istediğim bursa'nın en güzel yeri.

Bursa ilinin nilüfer ilçesine bağlı bir barınağı.

Okumak için hiç uygun yer değildir. Fakat zamparalık için köyden gelip uludağ üniversitesinde iktisat okuyanların hayalindeki yerdir. Görüklede yaşayan ve Bir tıp okuyan mezun olamaz, mühendislik okuyan da min 6 senede mezun olur.

Allah’ım bitmesin, bitmesin bu rüya sonunda benim olsun ne olur uyandırma...

geceleri tam bir doğal yaşam alanı olan yerleşim yeri. 10 dakikalık yürüyüşte fare, kirpi ve yılana denk gelmeniz gayet olağan. Kirpi ve fareye alışkınım elbette, ama kafasını kaldırmış size bakan bir yılanla yol ortasında selamlaşmak biraz garip oluyor.

ortam yapilmazsa sikilinacak yerdir.

Bursa'nın Nilüfer taraflarında olduğu rivayet edilen ama gel gör ki dağ başından hallice olan toplu konutların olduğu yerleşim yeri. Bana aynı silent hill filmini andırıyor. Tek avantajı üniversiteye ve otogara yakın işte.

terminale yakınlığı, otobana yakın olmasından kaynaklı.

ağır escort dolu artık.

escort hep vardı ancak herkes kendi işine bakıyor, mekanlar da öğrenciler rahat rahat takılıyorlardı.

özellikle mo santral danza ve şimdi inferno pompalamasyon mekanları çoğaldıkça ipin ucu kaçtı.

şahsen yolumun üzerinde neredeyse her gün geçiyorum ama dur bir mekana gireyim yok. farklı şehirlerden gelen güzel kızları izleyip yoluma bakıyorum.

bursa da rahat takılabileceğiniz bir köy.

geçtiğimiz ay gölyazı gezisinden dönerken içine girip biraz demlendiğimiz öğrenci köyü. uludağ üniversitesi'ne 10 dakika mesafede olması, ev fiyatlarının bursa merkez ilçelerine göre daha ucuz olması nedeniyle bildiğiniz öğrenci köyü. bölge hakkında biraz bilgi aldığıma göre nüfusun büyük çoğunluğu öğrenciymiş bu yüzden de malumunuz öğrenci olan yerde her türlü ipini koparmışlık vardır mantığı burada da mevcut. ancak bursa'nın her geçen gün nüfusunun artması ve şehrin gölyazı'ya kadar taşması sebebiyle şehir merkezi konumuna gelmiş görükle. artık yeni yapılan sitelerin büyük çoğunluğu buraya inşa ediliyormuş. yeni bursa şehir hastanesine olan yakınlığı da artı katmış bölgeye. daire fiyatları gayet makul seviyelerde. bursa merkezde 350 bin liraya 2+1 daireleri zar zor bulurken görükle'de 250 bin liraya 3+1 hatta dubleks daireler bile almak mümkün.

Eskiden çevrede iki yerleşim vardı ; konutlar ( göçmen konutları ) ve köy ( Görükle) . Köy denmesi o nedenle. Şimdi görükle ve karşısı neredeyse 4 katına çıktığı için ilçe büyüklüğünde.

Uzun zamandır gitmediğim bir yerleşim.

hala perdesiz veya eski sarı mutfak perdeleriyle donatılmış dairelerden mi oluşuyor diye merak içindeyim.

Normalleşmenin ilk ayının içinde olduğumuz günlerde mekan kalabalığının istikrarsız, spor parkının dolu, trafik kalabalığının yoğun olduğu yine de alışanın bırakamadığı yerleşim.

Yangına görükle gitmek.

görükle, bahsedildiği gibi şen, şakrak aşırı eğlenceli, öğrenci kasabası muhabbetleri yapılacak bir yer değildir. görükle yoğunluklu olarak öğrencilerin bulunduğu bir yerleşim olduğu ve herkesin okula gitti için sabahları bomboş olan bir beldedir. akşamları caddede yürürken başınız ağrır her yer o kadar sesli müzikle doluki insanlar ne yapmaya gidiyor merak ediyorum zira ben kulaklıkla konuştuğum kişiyi duyamıyorum o sesten.beldenin dışından kız düşürmek için gelen andaval sürüsü kendini bakışlarıyla belli eder. bir araştırdığınızda çokça cinayet vakaları olduğunu okursunuz. bu sene yemekhanenin arka tarafındaki ormansa bir adamı ağaca asmışlar whatsapptan fotoğrafları dolanıyordu.

güvenli bulmadığım ve cesaretimi kaybetmeme neden olan ilçedir. istanbul’da gece 12-1’ de eve gelmekten asla korkmazdım bulunduğum semtte 500m de bir güvenlik vardır ve her yer kameralarla doludur aynı zamanda sabah akşam yürüyüş yapan bir dolu insan olduğu için hiç şüphe etmemişimdir saatlerden. görükle’de yanlız yaşıyorum tanıdığım herkes ist’da cebimde sadece ulaşabileceğim bir komiserin numarası var sadece. saat 21-23 arası eve gelirken elimde biber gazı tuşa her an basılabilir vaziyette gelir oldum çünkü bu semtte kadın cinayet ve taciz vakaları çok fazla okudum herkes birbirine rahatsız edici şekilde bakıyor burada. spordan gelirken biri peşime takılır mı? erkek arkadaşımı gören yan dairedeki hayvan gibi bakan adam rahatsız eder mi diye düşünmekten iyice ürkek hale geldim. evet görükle beni daha ürkek ve temkinli hale getirdi. tek güzel tarafı marketlerin ucuz olması sanırım. yatay geçiş ile istanbul’a geri gelmeyi planlıyorum. umarım...

Görükle eğlenceli ve gecenin 2’ sinde bile rahatsız edilmeden yürüyebileceğiniz, içebileceğiniz semttir. Oturup şarkı söyleyen, çevreye bakan kızlar, erkekler görebilirsiniz. Güzel kafeleri bulunmaktadır. Değişik tatlara rastlanabilir restaurantlarında. Uzun uzun bisiklete binebilir, yürüyebilirsiniz. Gerçekten de öğrenciliği geçirmek adına çok uygun bir yerleşimdir.

Fena fuhuş dönüyor diye duymuştum.

Uludağ üniv. Sosyal bilimler fak. Escortluk yüksekokulu öğrencilerinin ikamet ettiği semt diye biliyorum.

Bursa'nın öğrenci yerleşkesi.
4 sap bir arabaya doluşup, kızları kesen tipler vardır geceleri.

Burada yaşadım birkaç ay neyse ki pandemiden dolayı alıştığım çevremdeyim. Kendimi hiçbir zaman bu semte, buranın öğrenci kitlesine, üniversitesine ve öğrencisi olmaya ait hissetmedim. Ben hiç bu kadar arkadaş olmayı beceremeyen bir yığın görmedim. Hiç bu kadar flörtöz insanlarla karşılaşmadım. Burada Herkes birbirine sürekli bakıyor ve süzüyor. Kafede, tiyatroda, markette, yolda yürürken, araba sürerken... hiç güzel-çirkin ayrımı yapılmaksızın. Kendimi burda sürekli izlenmiş gibi rahatsızlık içinde hissediyorum.

Bazı ilkleri burda yaşadım. Hayatımda ilk defa daha önce hiç görmediğim insanların birkaç cümle sohbetten sonra yalnız mı yaşıyorsun, erkek arkadaşın var mı, nerde oturuyorsun gibi soruları çekinmeden sorabildiğini gördüm. Üniversiteye yürürken daha önce hiçbir araba durup seni bırakıyım mi demedi veya korna çalıp rahatsız edici bakışlar atmadı. Ben ilk defa eve biber gazıyla görükle’de hızlı hızlı yürümeye başladım. ilk defa bu kadar güvende olmadığımı hissettim. ilk defa bir erkekle sohbet ediyor olmamın çevrenin gözüne battığını hissettim. Burdaki insanlar arkadaş olabilirliği kavrayamamış.

Burda çıkıp bir kahve içeceğim veya kafa dağıtmak istiyeceğim bir arkadaş edinemedim. Tanıştığım ve arkadaş olduğum kızlar düşünme ve yaşama konusunda inanılmaz acemiydi. öyle oluşları canımı sıkıyordu ve okul dışında onlarla hiç görüşmedim. Bariz hataların bile farkına varamadan aptalca yaşıyorlardı. Bazı akıllı erkekler görüyorum tam arkadaş edineceğim türden. Ama çekingen bakışlar beni rahatsız ediyor. iki sohbetin ardından çevreye ilişkisi var mı diye soruluyor. Size sürekli kibar, çekingen ve sürekli gözünüze gülerek bakmasını istemediğiniz insanlarla ne kadar arkadaş kalabilirsiniz ki? WhatsApp guruplarından numara bulmak için x adı ve soyismindeki kişi burda mı diye arandığını gördüm.Hep yaşı büyük insanlarla arkadaşlık ettim veya sohbet içinde oldum. Bunların bazıları tesadüfen denk gelen insanlar bazıları çevremin iş arkadaşları bazıları da kendi hayatımdandı. Hep arkadaşça ve öğüt niteliğinde sohbet ve arkadaşlıklardı. belki durum her zaman böyleydi ama ben ilk defa bu kadar kalabalığa karıştığım ve yaşıtlarımla iç içe olduğum için yeni fark ettim.

Tüm bunlar çok yalnızlaşmama neden oldu. Normalde herkesle sohbet edebilen ama birkaç iyi arkadaşı olan biriyim. Burda hiç o birkaçı bulamayacağımı düşünmemiştim. Evde de yalnız olunca buhran ve kötü hissetme krizleri kaçınılmaz oldu. Bu yüzden Geri dönme fikri beni korkutuyor.