gurbet

Ayışığı unuttu karları
Nerdeyse tipi çıkar

Yaralı bir keklik
Uçtu önümden
Bende kaldı kanadı

Süreyya Berfe.

Ayışığı unuttu karları
Nerdeyse tipi çıkar

Yaralı bir keklik
Uçtu önümden
Bende kaldı kanadı


Süreyya Berfe.

pencereden kar geliyor dinlemektir.

çok güzel betimlemelerin olduğu efsane türkü. gurbete yağmur getiren bulutları, memleketteki nazli yarin gözyaşlarına benzetiyor daha ne olsun lan.

http://www.youtube.com/watch?v=RoQ4OhQJT2s

(bkz: ağlarken oynamak)
(bkz: hem ağlarım hem giderim)

çöpçüler kralı filminden olsa gerek sadece müziği dinlenince ilk etapta komik gelen ama keman sesine dikkat edilirse iç parçalayıcı olan şarkı.

duman'ın yorumladığı bir özdemir erdoğan eseridir ki tekrar tekrar dinle,doyulmuyor.

derler ya "memleket doğduğun yer değil doyduğun yerdir" diye. yok aga hiç te öyle değil. ne kadar karnın doysada memleket başka. gurbet çekilir dert değil.

öldürdü bu aşkımın
daldaki yaprağını
skeyim gurbetin
taşını toprağını.

Sevdiklerinden,ailenden,nadir bulunan dostlarından ayrıysan gurbettesin demektir ki istersen komşu şehirde ol ve her telefon çaldığından kalbinin yerinden çıkacak gibi olması da doğaldır hemde çok doğal.

ilk başlarda her şey süper başlasada gittikçe artar gurbet yarası. arkadaşları ve onlarla yaşadığın şeyleri düşünür düşünür ağlarsın. en ayı adamı bile ağlatır bu gurbet.

Duman'ın en muhteşem canlı performansından biridir. Tadından yenmez.
http://www.facebook.com/h...video.php?v=1018490019291

stephen malkmus tarafından "baby c'mon" (baby come on) olarak araklanmış özdemir erdoğan şarkısı. bu da ispatı: http://www.youtube.com/watch?v=AF_obEe6kpY

cekilecek dert degildir arkadas. valla da degildir.

bir bok yok yani, memleketimiz guzel. her seye ragmen cok guzel.

güzel bir ilkay akkaya parçası.

Gül büyütenlere mahsus hevesle,
Renk dertlerimi gözümde besle!
Yalnız, annem gibi, o ılık sesle,
içimde dövünüp ağlama gurbet!..

Necip Fazıl Kısakürek

ümit sayın kişisinin 1996'da çıkardığı ilk albümünden epey vurucu, duygusal bir çalışmadır. aynı albümden hicran, beyaz gül gibi diğer mükemmel şarkıların arasında hafiften kaynamıştır, sözleri şöyle;

Ben puslu bir sabah
Ben yorgun bir akşam
Ya bir çare göster bana
Ya da biraz huzur ver

Ben nasıl uyuduysam
işte öyle uyandım
Yorgun düştüm günden gecelerden
Bana biraz umut ver
Yorgun düştüm günden gecelerden
Allahım sabır ver

Gurbet elde anam babam
Nasıl tüter cigaram
Hasret nasıl çöker ciğerime
Bunu gönlüme sor

Gurbet elde anam babam
Nasıl tüter cigaram
Acımdan öldüm duyan olmadı
Bunu gönlüme sor

Ben sevginin aynası
Ümidimin rüyasıyım
Yorgun düştüm günden gecelerden
Bana biraz umut ver
Yorgun düştüm günden gecelerden
Allahım sabır ver

Sevene kapı arkası bile gurbet olur

(bkz: arak lafiz)

ilk zamanlarda eğlenceli,heyecanlı gelse de farklı bir ülke de yaşam , sonraları anlarsınız ki o duyguları ilk tattığınız , kaderin hamurunuzu onun tozu toprağıyla yoğurdu ülke bambaşkadır.işte o anda içinizi kaplayan duygudur memleket özlemi...

bir de ruhun bu dünyada gurbette olması mevzusu vardır ki sormayın...o gurbeti anladığı an insan , asıl hasretle o zaman vuslata kavuşur...

bayramlarda insanın içine oturan.

internet sayesinde acisi azalan durum.

gurbet kimsesizliğin soluk uğultusudur uzayarak çınlar hayatımızın soğuk duvarlarında , geri dönüşümsüz bir yoksullaşmadır ki kimse inandıramaz sizi sözde kazandırdıklarının varlığına. gurbet biraz da büyümektir ,sessizleşir ömrünüz tüm renkleriyle birlikte gözler artık seçemez olur büyüdükçe ;bir o kadar da yaşlanmaktır işte...

gurbet ,notaları bozuk bir operadır,dile getirilişi zordur ve her zaman tek kişilik bir düettir.çözülen, çözüldükçe pelteleşen bir ruhun bütün savaşlarına girebilecek kadar kahraman olmaktır , kaybedeceğini bilerek savaşmaktır -zamanı kim yenebilmiş-...

uzaklara bakma cesaretidir kimi zaman da , bomboş uzaklara, mavileşip kararan gökyüzüne ve ufka bakabilmek cesaretidir. uzaklara baktıkça büyüse de kayıp çocukların ve unutulmuş şarkıların elele gezdiği boşluklarda konuşur gurbet. kayıp çocukların ellerinden o tutar , unutulmuş türküler ondan sorulur. ki gurbete düştükçe daha da kaybolur o kayıp çocuklar ve daha da unutulur unutulmuş şarkılar. bu unutulmuş türküler ve kayıp çocuklarla geçilir gurbet ikliminden. gurbet ikliminde her gece kar yağar, ve gurbet denizden uzaklaştıkça karasallaşır.

Ben bu gurbete ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.



Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Gözlerim kapanıp daldığım zaman,
Yeniden yollara düzülmekteyim.



Son günüm yaklaştı görünesiye,
Kalmadı bir adım yol ileriye;
Yüzünü görmeden ölürsem diye,
Üzülmekteyim ben, üzülmekteyim.

necip fazıl

allahim, ne zaman copculer krali'nda duysam gozlerimi dolduruyor parca. yasamak guzel sey, hem dedirtiyor, hem hissettiriyor. sevyom ben yasamaga.

özdemir erdoğan abimize ait, aynı zamanda duman ın da mükemmel bi şekilde coverladığı şarkı - türkü.

Dağda dolaşırken yakma kandili,
Fersiz gözlerimi dağlama gurbet!
Ne söylemez, akan suların dili,
Sessizlik içinde çağlama gurbet!
Titrek parmağınla tutup tığını.
Alnıma işleme kırışığını
Duvarda, emerek mum ışığını,
Bir veremli rengi bağlama gurbet
Gül büyütenlere mahsus hevesle,
Renk dertlerimi gözümde besle!
Yalnız, annem gibi, o ılık sesle,
içimde dövünüp ağlama gurbet!

(bkz: necip fazıl kısakürek)

ülke dışı, ülke içi, şehir içi, şehir dışı farketmeksizin; yaşadığı, varolduğunu hissettiği, kendisini ait hissettiği yerden kopmuş olan herkesin yaşadığı durum...