futbol

(bkz: futbol kitlelerin afyonudur)

kendine bir hobi dahi bulamayan tüm erkeklerin hobisi. yaratıcı bir şey değildir.

Sporu futbol olarak gören, futbolu da spor olarak gören para babalarından başkası kazanmaz. genelde sahte eğlenceliktir. mafya işidir, siz ebleh gibi el çırparken, tezaurat yaparken 20-30 kişi trilyonları cebe atar. anadoludan çıkacak bir rakibin önü kapatılır, on yıllarca 3 büyükten başkası ligde hüküm sürmez. süremez, çünkü tekel vardır.

edit: noldu? zoruna mı gitti kopil mafya?

pratikte 22 adam ve bir top kadınların algılama biçimi olan spor.

fatih terim' e göre futbıldır.

ülkemizde spordan çok savaş gibi algılanan, maçlara döner bıçaklarıyla giden psikopat pardon taraftarlarının bulunduğu oyun.
bayanlar da bu sebeplerden hoşlanmıyor olabilir.

her zaman, her yerde, her şart altında izlenebilen; iyi oynandığında zamanın nasıl geçtiğini anlamadığınız, kötü oynandığında zamanın geçmek bilmediği; yüz yıldan fazla süredir profesyonel şekilde oynanan; aslı çine dayanan; türkiyenin reklamını en iyi şekilde yaptıran ( (bkz: galatasarayın uefa kupasını alması) ); dünyanın birlikte en çok ortak nokta bulduğu spor, oyun, yaşam tarzı.

yeşil sahalarda oynanan ve top kaleya girince gooool diye bağırılan eğlenceli bir spor.

EN BiLiNDiK TANIMIYLA 22 ADAM VE BiR TOP. KADINLARIN ONDAN ANLAMADIĞINI DÜŞÜNDÜKLERi ŞEY. AMA KENDi ADIMA BiLiRiM, ANLARIM VE ÇOK TA SEVERiM. HERKESi EŞiTE ALAN BiR SPOR. EŞiTLiKTEN KASTIM. iŞÇi/PATRON/KAPICI/MÜHENDiS HERKES O ANDA TEK YÜREKTiR. EN ÇOK ONU SEViYORUM. KiTLELERiN AFYONU DERLER HANi. BiR NEVi BU OLSA GEREK.

günümüzün haşhaşi tarikatının kölelerini kontrol altında tutmak için verilen afyon türevi alkoloid.

(bkz: medyanın uyutucu etkisi)

(bkz: iyi ki varsın futbol)*

oyunuyorlar da bana mı oynuyorlar, cebime para mı giriyor lan diye düşünüp yine de izlemeye devam ettiğim spor. bir nevi uyuşturucu.

(bkz: beğenerek izliyoruz)

bilinmeyen zamanlarda keşfedilmiş olup en iyi almanların oynadıkları iddia edilen spor dalı.

topa ayakla hükmedilen, bu faşizme elleriyle karşı gelmeye çalışan* kahramanlara sahip ve fanatizm yaratan spor dalı.
fakat abartılıyor güzel ülkemde*. zira o takımın ne senin gidişatı hakkındaki yorumuna ne oyuncular hakkındaki düşüncelerine ne de yönetim hakkındaki görüşüne ihtiyacı vardır. nitekim sana da ihtiyacı yoktur. sadece maçlara gidip, tribünleri* doldurup, ürünlerini satın almana yani parana ihtiyaçları vardır.
futbol bir nevi beşiktir; o sallar, sen uyursun ve o uykunun sersemliğiyle gidip para kazandırırsın takımına. yırtılan göt senin, rahat içinde, huzur ve güvenle büyüyense onlarınkidir.

oynaması da izlemesi de ayrı bir zevktir.

türkiyede televizyon kanalları tarafından katledilen spordur.
star tv'de ilker yasin...
show tv'de acun ılıcalı... *
lig tv'de sabri sarıoğlu! *

Ülkemizde insanların birazcıkta olsa günlük hayattan sıyrılmalarını ve kendilerini mutlu hissetmelerini sağlayan yegane spor dalıdır.

insanların hayattaki başarısızlıklarını örtme aracıdır.

günümüzde endüstriyelleşen ve amatör ruhunu kaybeden sponsorlukların, holdinglerin ve para babalarının kirlettiği dünya'nın en zevkli oyunu.

hayata en yakın olan spor. hele ki futbolla yatıp kalkan bir millettenseniz; her tanımınız futbol temelli, her benzetmeniz futbolla ilişkili olur.

akıllı ve pek kültürlü olan ingilizleri uyutan spor.

eğer ki futbolu, saf ve pek kulturlu olmayan halkimizi! uyutan spor diye iddia edenler uyuyorlarsa, o zaman kimse futbolun tanımını yapamaz.
ben bir futbolseverim. başkaları için futbol bir uyku hapının adı olabilir. ama benim için, 8-10 yaşındayken bile mahallenin pazar yerinde, pazar kurulmadığı günlerde deli gibi maç yapmanın zevki ve maç aralarında eve gidip annemden kana kana içmek için istediğim bir iki bardak suyun tadıdır. o gün bugündür o içtiğim sular beni hep uyanık tuttu allah'a şükür.
ama bu ülke yastıkla yorganla değil de bir futbolla mı uyuyor sanıyorsunuz? bunu kesin bilemiyorum.
ayrıca gerçek futbolseverlerin hepsi de uyanıktır. bunu kesin biliyorum.

değerini ''onsuz bir hayat nasıl olurdu?'' sorusunu kendimize sorarsak çok daha iyi anlayabiliriz. şöyle bir düşününce hayatımın her devresinde benimle olmuş futbol, ilk oyuncağım topum olmuş, ilk arkadaşlarımı sokakta futbol oynarken tanımışım, ilk kez e.h soccer'da orta sahadan aşırtma golü attığım zaman orgazm olmuşum, hayatımın en heyecanlı dakikalarını ilk kez karşıyaka'nın maçına gittiğimde yaşamışım ve ilk kez bağıra bağıra ağlamışım o maçta yenildiğimizde.

bir çoğumuzun bütün ilklerinde bir şekilde futbol ucundan kıyısından etkili olmuştur, eminim. hatta dahada ileri gideyim, eğer futbol hayatımızda olmasaydı sıkıntıdan birbirimizi s.kerdik, varlığına duacıyım.

kesinlikle türkiyede sevilmemektedir. takip edenlerde ya tuttuğu takımı ki genelde 3 büyüklerden biri olur ,ya da milli takımı takip ederler. bir kaç örnekle derdimi anlatayım.
2006-2007 ülkelerin liglerine göre seyirci ortalamaları
1.Almanya 39 bin 975
2.ingiltere 34 bin 363
3.ispanya 28 bin 838
4.Fransa 21 bin 974
5.italya 18 bin 473
6.Hollanda 18 bin 78
7.iskoçya 16 bin 194
8.TÜRKiYE 14 bin 49
2.ligimizin içler acısı halinden hiç bahsetmiyeyim. bir örnek daha vereyim 2002 dünya kupasındaki ilk brezilya maçımızın türkiyedeki reytingi brezilyadakinin altında kalmıştır.bir tarafta 50 sene sonra dünya kupasına katılıp dünyanın en iyi takımıyla maç yapan bir milli takım. diğer tarafta her dünya kupasına katılmış göreceli zayıf bir takımla maç yapan bir milli takım. ayrıca maçın yerel saate göre bizde gündüz onlarda gecenin bir yarısı oynandığını hatırlatmakta bir borç bilirim.
ayrıca showtv'nin (bkz: 14 mayis 2008 zenit glasgow rangers maci) yerine varmısın sabaha mı bırakırsını yayınlaması ve başta spor basını ve trabzonsporlular olmak üzere (bkz: fatih tekke) kimsenin buna bir tepki vermemesi de türkiyedeki futbol sevgisinin olmamasına örnek verilebilir.