ezel

ucu açık bitirilmeyen dizidir. gayet güzel kapattılar. zira yarın senaristler çıkıp, "o içerdeki cengiz'di" demezlerse, içerdeki kişinin ömer/ezel olmadığına kimse inandıramaz beni.

--spoiler--
mutlu sonlar hikayelere mahsus. benim anlattığım hikaye ise çoktaaan bitti. sonrasında yaşananlar hiç olmadı.
--spoiler--

--spoiler--
gerçek hayatta babalar ve oğullar ölümü yenip kavuşamazlar birbirlerine. heheh! kavuşabilirler mi?
--spoiler--

--spoiler--
kafa kaşıma
--spoiler--

--spoiler--
yapacağınız finale sokayım ben gidiyorum.
--spoiler--

mükemmel ötesi bir final yapan dizidir. en son ocak ayında ağlamıştım.* o günden bugüne ağlamamıştım. ali-ezel sahnesinde boğazım düğümlendi, dişlerimi sıktım. reklam olsun diye dua ettim resmen. sonra o malum şiir... ah be dayı, ah be senaristler n'aptınız siz? şırkıldım lan ağlamaktan!

senaristinden yapımcısına, oyuncusundan kameramanına kadar herkesi bizlere böyle bir dizi izlettirdikleri için kutluyorum. helal olsun lan!


--spoiler--

telaşa gerek yok, içerideki adam ezel. eyşan, ezel'i kumarhanede ilk gördüğü zamanda ezel böyle kafasını kaşımıştı... ömer de böyle yaptığından dikkatini çekmişti hatta...

--spoiler--

finali hayal kırıklığına uğratandır.
şimdi işin yoksa düşün bakalım, o fenerdeki ezel miydi yoksa cengiz mi? A be senaristler ucu açık, bilinmezlerle dolu final mi olurmuş, te allam!

http://www.youtube.com/watch?v=VLG3OsHOz_w
motorlu elemana dikkat derim.

final genel itibariyle salya sümük ağlattı ta ki son ana kadar. sonu kafa karıştırdı ancak en mantıklı açıklaması o kapıdakinin can'ın hayali olması ve hikayeyi okuyarak oraya geldiğini düşünüyorum. dayının son sözleri de ona benzer bir şeylerdi sanki. *

senaristlere sordum haberler iyi içerdeki ezel.

finaldeki belirsizliği çözdüğüm dizi.

hanımlar, beyler! şimdi ramiz dayı diyor ya benim hikayem burada bitti, ondan sonra yaşananlar hiç gerçek olmadı diye, heh işte can man hikaye yani, o trende öldü ezel ve eyşan.

emeğe saygı beyler + rep.*

salya sümük ağlatıp, bölüm sonunda "kafanıza göre son belirleyin işte" der gibi bir final yapan ve herşeye rağmen efsane olan dizi.
(bkz: ezel in finalinde fenerin kapısını açan kişi)

ters köşelere yatırmakla finale sıçmanın birbirine girdiği, ikinci bir lost faciası yaşatmıştır bünyede.

içerdekinin ezel olduğu tartışmasız bir gerçek. asıl soru: ezel ölmedi mi?

öldü. "öldüyse fenere nasıl geldi?" diyenler için de* can'ın elindeki zarfa dikkat diyorum. okuyup okuyup kuruyor işte böyle. normal değil zaten o çocuk. bacak kadar boyuyla kıza ne laflar etmişti hatırlamıyor musunuz?

saçma ve sıkıcı bir dizidir.
izleyenler de asosyal sürüsüdür.

ezel ve ali köprüde cengizin elini tutarken , neredeyse insafa gelmişlerken, cengiz malının hadi çekin yeniden başlayalım diye tiksindirici halleri beni gaza getirdi. at! at! naraları atmaya başladım. harbi o ne tiksindirici bi haldi nan! allah kimseyi cengiz etmesin!!

alternatif son olayının bokunu çıkarmıştır, ayrıca o cengizdir.

--spoiler--
muhtesem kelimesinin bile az kalacagi ve turk televizyon tarihinin en kaliteli dizisiydi. Her ne kadar sonu acik bitse de tahmin etmek zor degil. O ezeldi, tum ekip ve oyuncular, gercekten bravo.
--spoiler--

bu ezel ölmediyse bade'ye 'bana bi hayat yazar mısın?' niye dedi? niye herkesle vedelaştı? neden bade'ye 'bana bi hayat yazar mısın?' dedi. neden annesiyle babasıyla vedalaştı, helalleşti? neden bade'ye 'bana bi hayat yazar mısın?' dedi. neden ali'yle vedalaştı? neden şebo'ya ayrılık hediyesi olarak kap-kaçı devretti? neden bade'ye 'bana bi hayat yazar mısın?' dedi. neden lan ölmedin madem neden 'bade'ye bana bi hayat yazar mısın' dedin? neden manyak otuz yaşındayım yarım saat salya sümük ağladım lan neden dedin niye ölmedin?

formata aykırı mı oldu bu yazdıklarım bilmiyorum, zaten kimin umrunda?

adı sorulduğunda, gururla can uçar diyen adam, o saatten sonra cengiz'e öyle gülümser mi yahu.
babamı bulmaya geldim dediği halde bir de.
can hikayeyi okuya okuya babasını hayal ediyor işte, bence gayet net.

finalinde lost'a bağlayan dizidir. kapıyı açan da benjamin linus'tur.

oyun içinde oyunlarla sürüp giden bir diziydi. çoğu kez izlerken 'yok artık' dedik. farklı bir diziydi ve emeği geçenleri tebrik etmek gerek. ama keşke bize ikinci bir lost vakası yaşatmasaydı. en azından kapıyı açanı belirtseydiniz lağn.

70. bölüm final olabilir miydi acaba diye düşündürmedi değil. lan bari bölümün adını son oyun koymayın.

beklenti yükseldikçe beğeni azalır.
(bkz: ezel izlerken mala bağlayan adam)

sadece final bölümüne baktığım dizi.
sonuç: cengiz p*çin teki ve öldü.
eyşan pazarda tanışılan güzel kız ve vazgeçilmez kadın. sonrası ölüm tabii.
olaylar eyşan çevresinde döner.
bu mudur?
sonunda bitti "oohh bee!"

etkisinden kurtulup uyuyamadığım dizidir.

--spoiler--
uykumu kaçırsınlar,yorgunluğumu uçursunlar,suyuna da pilav pişirsinler naparlarsa yapsınlar ama bana haftaya ezel yok demesinler!
--spoiler--

son sahnesi ile sabit bir finale bağlı olarak bitirilmeyen ve bence de iyi yapılan dizi. can'ın büyümüş haliyle sonlandırılan finalden sonra herkes farklı senaryolar geliştirebilir ve ezel dizisini nasıl istiyorsa kafasında öyle bitirebilir gibime geldi.

emeği geçen herkesin daşaklarına sağlık. özellikle tuncel kurtiz ve kenan imirzalıoğlu.. televizyonda her gördüğümüzün oyuncu olmadığını bizlere gösterdiniz. sizin yaptığınız oyunculuk değil, gerçeği yaşamak. ezel'in bir hikayesi vardı ve siz de bu hikayeye bizleri dahil etmeyi başardınız. helal olsun diyelim.

şimdi küfürler; hay anasının bilmem neresine ne edeyim. bitti ulan, resmen bitti pazartesi günlerini renklendiren şey. ne bok yiyeceğiz biz şimdi? ters köşelere kızsak da çok alışmıştık göt olmaya. meydan şimdi akasya durağı'na falan mı kaldı? hassiktir dostum hassiktir. canımı aşırı derecede sıktınız ve birazdan federaller gelecek. hadi dostum siktir olup gidelim bu lanet yerden. ouw yeah.
*

(bkz: hızır idi yunus idi)

bize iki yıldır türk televizyonlarında izleyip izleyebileceğimiz en güzel sahneleri gösteren, senaristerinden oyuncularına, yayında ve yapımda emeği geçen herkese * binlerce kere teşekkür ettiğim dizidir.

paragraflarca, edebi sanatlarla dolu bir yazı yazmak isterdim ama bunun bile bu diziye olan sevgimi ifade edemeyeceğinden korkuyorum.

ilerleyen yıllarda umarım tekrar tekrar oturup izleme fırsatı bulurum. unutmayacağım unutturmayacağım.