demokrasi

5 kişinin 3ünün dediğinden öte, 5'inin rızasını sağlayabilecek bir yol bulunmasıdır.
Elbette daha önemlisi Demokrasinin kim tarafından tesis edildiğidir.

benim idrak edebildiğim kadarıyla halkın seçtiklerinin egemenliğidir.

fevkalade müphem bir kavram. Demokrasi , yakın tarih boyunca, gazetelerimize , kitaplarımıza evlerimize ve oy sandıklarımıza konuk oldu. Fakat tam olarak , net bir şekilde kimse resmini çizemiyor demokrasinin. Elbette siyaset felsefesinde ayrıntılı olarak kavram ele alınıyor, lakin işlevde pek de denildiği gibi olmuyor demokrasi

Mesela , Amerika'nın Irak ve Afganistan'a girip milyonlarca insanı öldürmesi ( her ne kadar petrol için olsa da görünen yüzünden bahsedersek ) demokrasiyi egemen kılmak için yapılan bir hamleydi

Ya da Abdullah Öcalan için BDP'lilerin sokağa dökülmesi , çöp kutularını yakması polisle çatışması vb şeyler de demokrasi niyetiyle yapılıyor bir nevi

Genellikle günümüz siyasetinde güç odakları için demokrasi , azınlık konumundayken haklarını güvenceye aldıkları ; çoğunluk konumuna geldikleri zaman da ideoloji ve görüşlerini azınlığa dikta etmeye çalıştıkları bir araç haline gelmiş vaziyette.

türkiye'ye uğramasını can-ı gönülden istediğim yönetim biçimi.

yil olmus 2012 hala secim barajinin %10 oldugu bi ulkede demokrasinin olduguna inanan insanlar var.

Halkın, "Das Kapıtal"'i okumadığı, hatta kendisiyle ilgili haberleri bile okumadığı için,
en iyisi zannettikleri, küresel sermayenin uşağı haline gelmiş, antin kuntin bir rejim.

halkın kendini yönettiğini sandığı ama hep başkaları tarafından yönetildiği yönetim biçimi.

ihanetin kılıfıdır.

Güzel bir sistemdir fakat Dünyada yoktur.

Demokrasi tüm dünya'da haykırılan fakat uygulanamayan yönetim biçimi.Demokrasi'nin herkesin hakkı olduğu savunulurken maalesef üst tabaka haricinde yalnızca dillerde dolaşması acı.

ülkemizde 5.viteste giden ileri demokrasi vardır. dünyaya örnek modeldir.

Hiç bir demokraside egemen olan güç toplumu ''terbiye edemez, çağdaşlaştıramaz, modernleştiremez. toplum varlığını egemen güce değil, egemen güç varlığını topluma borçludur.

milletlere kendi kendini yönettiğini hissettirme görevi olan siystem.

güçler ayrılığı ilkesidir.
yasama, yürütme ve yargının belli bir grubun elinde olmadığı
günümüz türkiyesi nde geçerli olmayan kavramdır.

güçler birliği ise açık faşizmdir.
(bkz: akp)

görsel

siyonistlerin ortadoğu bölgesinde olmadığını iddia ederek müslümanların tepelerine çökmelerine, topraklarına çöreklenmelerine sebep olan durum.

tamamı kötü olan seçimler arasında, diğerlerine göre daha az kötü olanı; ama kendisi iyi değil.

özellikle, toplumunun önemli bir bölümü cahil olan ülkelerde çok tehlikeli. çünkü, bu tür ülkelerde insanlar politikacılar tarafından kolaylıkla yönlendirilirler (veya kandırılırlar demeliydim- ama dünyanın hemen her yerinde öyle değil mi zaten?). örneğin, bu tür ülkelerde politikacı çıkıp "ihracat oranımız 10 yılda şu kadar arttı" deyince, topluluk galeyana gelir "holeeey, memleket iyiya gidiyaa". ama, ihracatın ithalatı karşılama oranına kimse değinmez. veya, yine politikacılar "işsizlik şu kadar oldu" dediğinde birçok yığın "heyaaa, yaşasııın" demeyi bilir ama hemen hiçbiri açıp, devletin kendi istatistik enstitüsündeki kayıtlara bile bakma gereği duymaz.

bu açıdan, bu tür insanlar ile ülke ve politikacılar hakkında az çok bilgi sahibi olan insanlar ile, bu zır cahil insanların (belki ben de onlardan biriyim, bunu da içtenlikle kabul ediyorum) oylarının eşit sayılması, büyük bir çöküşü beraberinde getirebilir.

aysun kayacı "benim oyumla dağdaki çobanın oyu bir mi?" dediğinde herkes kızmıştı. bir noktada haklı, bir noktada haksız. kendisi, partilerin ortalama olarak eğilimini bilmiyor. o halde, onun vereceği oydan daha değerli olacak oylar olmalı. peki bu nasıl belirlenecek? eğitime göre değil kesinlikle. üniversitede öğrenci olan öğrencilerin genelinin, ülkeyi yönetecek kişileri belirleyecek genel seçimde oy kullanması da bir felaket.

neyse. daha uzatmayayım.

ama şunu da eklemeden geçemeyeyim: "cahil bir insandan oy kullanmasını istemek, okuma yazma bilmeyen birinden kitap tavsiyesi almaya benzer", gibi bir şey.

(bkz: proleter demokrasi)
(bkz: burjuva demokrasisi)

günümüzde; yalanların üstünü örtmek için kullanılır. bir göz boyama aracıdır. savaşları meşrulaştırmaya yarar. bir de bunun ileri demokrasisi vardır. onun da nasıl bir şey olduğunu siz tahmin edin artık.

halkın kendi kendisini yönetmesidir.

edit: insanın kendi kendisini yönetmesi ise anarşizm'dir.

ta olimpostan geldim diye diye geldi. o artık günümüz tanrısı. aksini iddia edenler o.ç. olarak damgalanmakta. üstelik hazret hür ifadenin de teminatıyken. kral mı yavşak kralcı mı götlek? ossurmadan sıçana 37 ekran bedava!

işin özünde demokrasi yavşak bir sistemdir, doğrudan veya temsili, her şekil belli bir elitist tabakanın çıkarlarına hizmet eder fakat günümüzde monokratik veya otokratik sistemlere göre daha uygulanabilir olduğu kabul edilebilir çünkü demokratik ülkeler meşruiyetini temel hak ve özgürlüklerden alır.

ankara' da bir semt adiymis.

kesinlikle bizim geleneğimizde ve kültürümüzde olmayandır. zorla oldurulmaya çalışılıyor da yok abi yemez. bir devletin demokrasi ile yönetilmesi zaten çokta mühim bir hadise değildir. önemli olan kişilerin demokratik yapılara sahip olmasıdır.

sandıkta fazla oy alan parti üyelerince kurulan iktidarın, halka istediği her şeyi dikta edebileceği bir rejim değildir. bu bakımdan akp' nin yaptıklarını destekleyenleri anlayabilirim ama akp' nin yaptıklarını demokratikmiş gibi gösterenleri anlamam asla.
bu yüzdendir ki zaman gibi, vakit gibi gazetelere saygım var, en azından inandıkları değerleri savunuyorlar. benim saygımı hak etmeyen gazete sabah' tır. çünkü o halkı kandırıyor. yapılan şeyleri demokrasi adı altında halka yutturmaya çalışıyor.