delirmek

Ohooo süper eylem.

görsel

insanlar çok fena deliriyor.en yegâne değerlerini bir anda bırakabiliyor,artık çoğu kişide sevgi saygı nefret duygulari çıkar üzerine işliyor.kendi varlığını dahi kesfedemiyor.bilginin anlamına tanrisalligina ulaşamıyor .he birde katil olmaktanda kıl payı seçimlerle kaçıyorlar.buna delirmek denir ama sizler kendi oyununuz için deliriyorsunuz.biz gerçeklere ulaşmak için deliriyoruz.

delirmek dil ile kurduğumuz sembolik düzene girmeyi reddetmektir. doğduğumuz zaman, daha yasa ve dille tanışmadan önce, gerçeğin parçalarını içeren bir iç dünyada yaşarız. bu bir imgeler dünyasıdır ki kişi ne kendisini ne de anne ve babasını tam manasıyla algılar, onlar imgeler şeklinde kafasında şekillenir. daha sonra çocuk kendini aynada görür ve kendi görüntüsüne dair bir ben yaratır, bu ayna kimi zaman diğer öznelerdir.

deli dediğimiz kişi, sembolik düzeni reddeden, dilin bizi aşan anlamlandırma yasasına uymayan kişidir. şizofrenlerin bir çoğu kendi özel dilini yaratır, dili bozarlar. o halde delilik her zaman yasanın sınırlarını zorlamak için bir yoldur. ismet özel'in şu dizeleri de sanki bu söylediklerimi kanıtlar nitelikte;

dilce susup
bedence konuşulan bir çağda
biliyorum kolay anlaşılmayacak
kanatları kara fücür çiçekleri açmış olan dünyanın
yanık yağda boğulan yapıların arasında
delirmek hakkını elde bulundurmak
rahma çağdaş terimlerle yanaşmak için
bana deha değil belgeler gerekli

imkanım olsa delirirdim. delirsem benlik bir problem kalmayacak gibi.

Yapılana kadar sıkıntı yaşatan, gerçekleştirdikten sonra hiç bir şeyin önemi kalmayandır.

Kim ruh bağlarını koparıp özgürlüğe kavuşmaya, zindanından kurtulmaya uğraşırsa, o zaman ona deli derler.

(bkz: deliliğe övgü)

varoluş-mak için en gerekli olan.

''delilik bir kez ilan edildiğinde yaptığın herşey deliliğin bir paranoyası sayılıyor. makul protestolar inkar oluyor. geçerli korkular paranoya. hayatta kalma içgüdüleride savunma mekanizmaları.''

deliliğe övgü...erasmus

Erasmus (1469-1536), Rönesans hümanizminin en büyük temsilcilerindendir. ilk olarak 1511’de yayımlanan Deliliğe Övgü, güncelliğini zamanımıza değin koruyabilmiş başyapıtıdır. Erasmus, dostu Thomas More’u eğlendirmek için bir yolculuk sırasında yazdığını söylediği Deliliğe Övgü’de şu soruyu sorar:

insanoğlunun tüm zincirlerinden kurtulmasını ve salt özgürlüğe ulaşmasını sağlayan delilik değil midir? Gülmece bu çerçevede gelişir ve söz kendisini övmesi için deliliğe bırakır. Delilik, yaratıcısının savunduğu her şeyi eleştirerek gençliği, hayattan zevk ve neşe almayı, baş döndüren cinselliği över.

Çocuklukta, yaşlılıkta, dostlukta, aşkta ve evlilikte, savaşta ve barışta, kendisinin insanlara nasıl egemen olduğunu ve onları nasıl mutlu kıldığını gösterir. Deliliğe Övgü, yazılışından günümüze, felsefe ile gülmecenin birleştiği en yetkin eserlerden biri olma özelliğini sürekli koruyabilmiş bir kitaptır.

görsel

ramak kaldı. bugün hiçbir işim yolunda gitmedi, kafayı yemek üzereyim.

"ruh hastası öyle kolay olunmuyor, ben yıllarımı verdim" yıldız tilbe.

herkes delirdiğimi düşünüyor , işin kötüsü hal böyle olunca ben de öyle olduğumu düşünmeye başladım. Öfke kontrolümü sağlayamıyormuşum, deliymişim!Sadece sevmediğim insanlarla bi arada olmayı istemiyorum o kadar bi de adetliyken kimse bana karışmasın gözünün üstünde kaş var bile demesin yeter. Delirmek nedir ki?Nasıl bi şeydir?insan sevilmediğini anlayınca delirmez mi?insan, hiç sevilmeyecek olduğunu anlayınca delirmez mi?Deliler, iyi olduklarından bu dünyanın sevgisizliğine katlanamadıklarından delirmişlerdir, bi de siz üzmeyin onları!

en temizinden
https://www.youtube.com/watch?v=pC_XT-HdBvE

Takriben 15 dakika evvel girdigim ruh halidir.

Olm yalnızlık çok zor lan, televizyondaki spikerlere çemkiriyorum.

Belli nedenlerden dolayı aklını yitirmek.

benim gözümde bir çeşit nirvanadır haliyle oraya ulaşmak için bir miktar acı çekmek gerekiyor.

Biraz delirmek hepimizin hakkı.

(bkz: saçmalama lütfen)

bir filmde gayet güzel ele alınmış aklı yitirme durumu. hep merak ederim insan nasıl delirir, hayatı nasıl tepetaklak olur akıl tutulmasıyla diye; film bunu bence güzel ele almış. beğendiğim ender türk filmlerinden.

(bkz: mutlak adalet)

Aklın zembereğinden kurtulması hali.

keşke çoluğum çocuğum olsa da şöyle delirmek için bahanem olsa.
https://www.izlesene.com/...i-delirme-sahnesi/8563298

özellikle şey istiyorum, çocuğa ateeeş diye bağırıcam tuf yapacak
aaa aferin lan tam isabet aslan oğlum diye öpücem.
sonra şımarıp tuf tuf tuf tuf yapınca kızıcam ona
yavaş ulan eşoğlu eşek az mermi harca, ocağıma incir ağacı mı dikeceksin diyecem.
barış anlaşması olunca da annesi bize şarkı söyler ben de ağzımda davul çalarım resmi geçit filan yaparız oh amk.

şey bir de yiğit ali uçak ? uçak var havada
dan
düştü ehehe kimin oğlu

edit : arkadaşlar şu kemal sunalın çekilin yoldan geliyor batman dediği yer var ya heh orayı öyle yapmam ben.
şey
heeey heeey açılın yoldan vaahşi batıdan geliyorlar eskidi bunlar törkiş kovboylar dıgıdık dıgıdık yaparım.

offf benim evlenmem lazım çocuk yapmam lazım arkadaşlar.

edit2: lan düşünsenize ben büyük oğlan sonra anneleri sonra küçük oğlan evin ortasında halay çekerek zafer kutluyoz. kız da ufak daha öyle bize bakıyor gidip onu kucağıma alıp halaya dahil ediyorum. oynuyoz öyle kedi de uzaktan gözleri dikmiş bakıyor filan *
off çok pis heveslendim

Beyin kimyasının bozulmuş olduğunun ispatıdır.

Beyin, göz gibi organlar kendisini yenileme özelliğine sahip olmadığından, kişi hayatını o şekilde yürütmek zorundadır.

(bkz: imkanı olan delirsin)

bugün bana yaşatılan bir olay sonrasındaki durumumu açıklayan en iyi kelime.

sürekli o geçiş aşamasına gelip geri gidiyorum gibi. Tam olarak delirmedim ama normal de değilim hani biliyorum.

Bir de şu bahsettiğimiz "normal" tanımına gelirsek... Etrafa bakınca bu normal dediğimiz insanlar da bana göre normal değil yani. Herkeste üç beş tahta eksik. Hepimiz bir miktar deliyiz yani. Bazılarının oranı daha fazla bence tek fark bu.