delirmek

10 dk önce kahvesinin yaşadığı durum.

bütün her şeye verilecek en makul tepki. delirmemek ve sanki her şey normalmiş gibi davranmaktan daha şaşırtıcı bir şey yok sanırım.

acaba gerçekten de "deli" olarak nitelendirmediğimiz insanlar tarafından bahsedilen gibi bir eylem midir? akıl hastaları dediğimiz, örneğin şizofrenik insanlara kısaca neden deli diyoruz ve toplumdan dışlıyoruz? acaba bir ihtimal de olsa beyindeki bu "bug", "hata" diye adlandırdığımız ve insanlarını da "hatalı üretim" olarak belirttiğimiz şeyler gerçekten de doğru mudur? bunlar düşündürücüdür.

bazen gözünün gördüğü her şeyi yıkmak, bazende hiç birine dokunmamak arasında gidip gelme durumudur. ani patlamalı yada patlayamamalı ruh halidir. biraz miras, biraz alın teridir.

Az unutup çok hatırlayan delirir.. Unutmaları, hatırlamaları eşit düşenler sevinir.. Çok unutup az hatırlayan sevilir.. Hiç unutmayıp hep hatırlayan delirtir.. Bunları ölçmeye kalkan çıldırır..

Özdemir Asaf

bilgisayarda moba türündeki oyunları oynarken gerçekleşebilecek bir hal.

bazıları hiç delirmez
ben, bazen koltuğun arkasında
3-4 gün boyunca yattığım olur
orda bulurlar beni
melaikeymiş derler
sonra gırtlağımdan aşağı
şarap döküp
göğsümü ovarlar
yağ serperler üzerime
sonra kükreyerek kalkarım
atıp tutar, köpürürüm
onlara ve evrene küfreder
bahçeye kadar kovalarım
sonra kendimi çok iyi hisseder
tost ve yumurtanın başına otururum
bir şarkı mırıldanıp
aniden
pembe besili bir balina gibi
sevimli olurum
bazıları hiç delirmez
ne korkunç hayat sürüyorlardır
allah bilir

c.b

delirmek kim bilir ne güzel şeydir. beyin uçmuş , etrafındakileri tanımıyorsun, kafa bir milyon...

*insan oğlu için en gerekli şey.

''Belki de insanlar hakikaten böyle deliriyordur; Bir şeyi kafaya takıp onunla zihninin içine küçük bir delik açıyor, sonra kurcalaya kurcalaya o deliği bütün bir aklı yutacak kadar büyütüyordur.'' demiş Mahir Ünsal Eriş.

Bendirim o..

basit değil. yüzünü ellerinle parçalamak gibi. kendini oraya buraya savurup kolunu kırman gibi.
gözün çatlaması gibi.

bir zekanın yok oluşu.
aptallık ayrı.

bence delirmemek asıl sorun. tüm aklı yerindelere bakıyorum çoğu gamsız, hassas olmayan, maddeci tipler. tüm delilerse katlanamayanlar. yazık kalbi güzellere.

içinde bulunduğunda öyle cart diye anlaşılabilecek birşey olmadığı için üzerinde şekil yapmanın gereksiz olduğu bir durum..
ha diyelim ki bir şekilde ama az ama çok delirmiş olduğunun farkındasın..
işte bu hiç hojj diyill..
tam o an da işte vurmalı çalgılar devreye giriyor..
5 kanallı dobili surround hemideh..(semiallahulimenhamideh geldi de birden aklıma, ondan öyle oldu o)..

yavaş yavaş beynimde ve ruhumda olmaya başlayan durum olduğunu söyleyebilirim.

delirmenin yarım eşiğindeyim.

ruhum hastalanmaya başlıyor.
kararlarım bile kararsız.
istikrarlı giden birkaç alışkanlığım dışında,hayatım ve düzenim alt üst edilmiş bizzat kendi ellerimle ve fiillerimle...

efenim....

delirmek yakındır.

bireyin "aklını" yitirmesi eylemine verilen addır. Bu sebepten dolayı, bu evrende tanımlayabildiğimiz canlılar arasından sadece insanoğlunun gerçekleştirebileceği eylemler bütünü haline gelir.

can sıkıntısı adı verilen ve aslında kaynağının neresi olduğunu bilmediğimiz ihtiyaçlar ve itkilere ayak uyduran tüm bireylerin delirme işlemini başarıyla gerçekleştirdiğini ilan edebiliriz.

örneğin, bir ateşin etrafında vecd ile mantralarını sergileyen dini liderlerin o ateşten parlayan suratlarına mayonez sıkarak "babafingo de martini, oy hele oy" diye bağırmak; delirmek olarak adlandırılarak size deli tanısı koyarlarken, ateş başında mantraları dillendirenler "lider" sıfatını alacaktır.

doğumdan bu yana "her şeyin bir sebebi var" şartlandırmasını kabul eden zihnimiz, bu yargı mekanizmasını otomatik olarak çalıştırmaktadır.

tüm bu sebeplerden dolayı, can sıkıntısı denen olgu tam anlamıyla çözülmeden evvel, delirmek eylemi varlığını sürdürecektir.

not: sanat ile uğraşanlar garip bir şekilde delirme eylemini gerçekleştirenler arasında sayılmazlar. yani, sebepsiz hareketlerin bir sonuca ulaşması, bir ürün vermesi, bu hareketlerin delilik dışı olduğunu kabul ettiriyor. *
not 2: erasmus'tan deliliğe övgü eserini de incelemek gerekir.

inşallah delireceğim. O gün huzur beni bulacak işte gerçekten.

Süper olay.

Dün 17.30 da yaptığım...yarın gene yaparım.

Delirmek, malesef hep kendi açımızdan bakıyoruz bu konuya, kimi için belki kurtuluşdur. Kimi içinse günahlarından arınmadır. Ama şu kesinki biz delirmeyenler için tek bir anlamı var oda " şey "

Annem ve kardeşim dışarı çıktılar. Ocakta yemek var. Bana emanet. Dedi ki saat şu olunca kapat. Tamam dedim.

Kendimi biliyorum, unuturum başka bi işe dalarsam. gün içinde de pek çok şey unuturum. Bekledim mutfakta. kapattım. Aspiratörü de kapattım odama geçtim.

Geri geldiler. Bi şeyler bırakıp gittiler. biraz zaman geçti. Bi koku geldi. Yemek yanmak üzere. Kapattım. Aspiratörü geri açtım. Annem yaktı Herhalde dedim. Bu kadın niye böyle yapıyor?

Annem gelince yemeği yakmış ya demeye başladı. Ben kapattığıma eminim ilk seferde. ben açmadım dedi, mutfağa bile geçmedim dedi.

Ya annem alzheimer oluyor, ya da ben deliriyorum. bilmiyorum kendime güvenemiyorum. O arayı uydurduysam diye korkuyorum. Çünkü gün içinde de pek çok şey unutuyorum.

Iki türlü de allah kahretsin demekten başka bi şey bulamıyorum.

imkanım olsa delirirdim. delirsem benlik bir problem kalmayacak.

kıyısından dönülmeyecek şey.

görsel

hayatın tam olarak yaşanmaya başladığı nokta. bir tür orijin, başlangıç ve kayıpların olmayacağı yeni bir oyun.
kontrolü kaybetmenin hazzı, düşünememenin dayanılmaz hazzı.
yarım akıllı olmanın tam sırası.
başlamak gerekiyor. harekete geçmek için yerinden kalkmak gerekiyor.