bugün

Vahset tiyatrosunu yaşama geçirmiş fransız tiyatro yazarı, filozof.
"beni intihar ettiler!"

marsilyalı bir baba ve izmir rum kökenli bir annenin marsilya doğumlu oğludur.
fransız oyun yazarı, aktör, direktör ve şair olarak anılır.
arkadaşları tarafından yatırıldığı özel bir klinikte kanser tanısı konulmasının ardından 52 yaşında odasında ölü bulunur. kimi kaynaklar kendini seine nehrine atarak intihar ettiğini yazar.
Antonin Artaud yüzyılımızın ilk yarısının en özgün sanatçılarından biri,
şiiri ve oyunu kendi kendini aşıp başkasıyla kaynaşma, kendi kendini ve
başkasını tanıma yolu olarak görmüş ve düşündüğünü sonuna dek uygulamış
bir öncü ozan, oyuncu ve kuramcı.*
tanrı yargısının işini bitirmek için

isimli baba kitabın yazarı.
"varlik bok kokar." sözünün sahibi şair.
Heliogabalos taçlı anarşist kitabıyla sınırları zorlayan Vahşet Tiyatrosu kuramcısı ayrıca akıl hastanesinde yatarken arkadaşının yaptığı, beyine eloktro şok gönderen bir aleti gönüllü olarak test ediyor bu üst insan; Benim nickimin de çıkş noktası olur kendileri.
yatağında oturmuş halde, bir elinde de ayakkabısı olacak şekilde ölü bulunmuştur artaud. 1948 yılında (öldüğü yıl) bağırsak kanserine yakalanmıştır ve şiddetli ağrıları onu Laudanum, Opium, Eroin ve Peyote gibi uyuşturucular kullanmaya zorlamıştır ki çoğu insan ölümünü kansere değil, bilerek bu uyuşturucuları aşırı dozda almasına bağlamıştır o zamanlar.

aslında daha önceleri de uyuşturucu kullanmaktadır artaud. kaldı ki, 1917 yılında fransa'da, eczanelerin kimi maddeleri satmaları yasaklanınca, 1925'te bir karşı çıkış yazısı yazmış ve ülkede büyük ses getirmiştir bu yazısı.

özendirici olabileceğinden, (+18) ibareli olarak:

(bkz: afyon savunması)
fransız tiyatrocu, şair, filozof, anarşist.
1896 Marsilya doğumlu yazar. la révolution surréaliste dergisinin üçüncü sayısını hazırlamış ve o sayıda, akıl hastaneleri baş hekimlerine açık mektup adlı ünlü bildirisini yayımlamıştır. 1928 de bréton tarafından topluluktan uzaklaştırıldı. Çoğu eleştirmenler asıl gerçeküstücü olarak Artaud'u gösterirler.

Hayır uyumuyorum
yememeyi bilmek için tertemiz olmak gerekir
ağzı açmak, bir yığın pis kokuyla karşılaşmak demektir
iyisi mi kapamalı ağzı
o zaman artık ne ağız
ne dil
ne diş
ne gırtlak
neemek borusu
ne mide
ne karın
ne makat

Kendimi yeniden yaratacağım. (bkz: Uyuyor muyuz)
devrik gibi görülen ama devrikliği cümleden değil yaşamdan kaynaklı olan bir antonin artaud tümcesi. Peki bu özne, yüklem uyumsuzluğu nereden geliyor? Camus'nün bahsettiği "uyumsuz" kavramıyla ilgili gibi görünse de tam olarak onunla ilgili değildir bence. Bahse konu cümledeki "uyumsuzluk" öznenin doğasından kaynaklıdır. Bir özne olarak insan zaten her durumda kendiyle çelişir. En klasik cümleyle ifade etmek gerekirse;

madem öleceksin neden doğuyorsun?

veya;

doğumun senin elinde değilken yaşamın senin elinde olduğunu nereden biliyorsun?

Elbette bu "farazi" örnekler çoğaltılabilir. Buradaki özne-yüklem uyumsuzluğu gilles deleuze'ün bahsettiği türden bir yersizyurtsuzlaşmayla da açıklanabilir. Çünkü mevcut cümlenin kuruluşundaki devriklik, sistemin kendisine bir başkaldırıdır.
Olup bitenleri kaçırma

İlk öğrenen uludağ sözlük kullanıcıları olacak.