banaz

uşak'ın merkezine yarım saatlik mesafede olan, afyon-kütahya yolu üzerindeki ilçedir. uşak'ın güzide ilçelerindendir.

en önemlisi benim de yaşadığım yerdir lan. çok mu subjektif oldu? özür dilerim.

insanları canayakındır. belki her küçük yerleşim birimlerinde öyledir. belki değil, illa ki öyledir de, banaz'ın yerlisi bi başkadır hocam. samimidir. sevimlidir. konuşkandır. asla kötü niyetli değillerdir. olur da dara düşerseniz, ellerinden geleni yaparlar sizin için. bizzat tecrübe ettim efendim.

bi gün çıktım marketten, eve gidiyorum. hava sıcak. marketten aldığım kutu kolayı dayanamadım yolda açtım. böyle de çocuksu bi insanım. allah cezamı verecek. neyse yürürken, beraberinde kolayı da içerken, başım döndü baya bi. sıcaktan. naif bi bünyeye sahibim. sıcak gördüm mü dizlerimin bağlarında farkedilir bi çözülme olur her daim. şaşmaz bu kural. allah cezamı vermiş galiba. bak şimdi farkettim.

tansiyonumun yine yerle yeksan etmesi sonucu başım kuvvetli bi şekilde döndü. malımı bildiğim için, hemen gittim bi yere tutundum. ama elimdeki kola yere düştü pat diye. döküldü lan. halbuki içicektim ben onu. ühü.

- aneeemmm hüseyin abi! yetiş! bişiler oluyo kıza.
+ du bakem. sıcaktan şeetti heralde.
^ ay noluyo hüseyin noluyo?
+ telaş etme hatice tansiyonu neyim düşüveedi. otur kızım sen. otur. bak sandalye vaa burda.
- açıverin kızın etrafını. açıvee. nefes alsın hele.
+ rasim koş su getirive bakem dükkandan.
- he getirem. soğuk mu sıcak mı?
+ şimdi söyletcen soğuna sıcağına! koş!
^ bi marazı falan olmasın zahar?

başım biraz yerine gelince tüm bu diyaloğa ancak katılabildim ben tabi:

bifincancay: yok bana oluyo öyle arada. önemli değil.
^ önemli değil olur mu gızım betin benzin atıveedi bak. nazar değmiş.
- yettim abi.
+ ve bakem. iç kızım sen şunu. iç iç...
bfc: kolam vardı benim ama?
+ bak hala kola diyo. bakıvee hele. iç!
^ bence erkek nazarı değmiş hüseyin çocuğa.
bfc: erkek nazarı?
^ erkek nazarı ya. görüp beğenmişler seni belli ki. gözleri kalmış. gözleri çıkıveesin böyle iki yerinden.
+ hatice...
^ biz seni everelim gızım tez zamanda. hem bi de böööle kırmızı saçlarınan geziyon sokakta. iiicene de göz geliyo.
+ hatice deyom duymayon mu beni?
^ tamam be ya tamam. demedik bişi. ama kızıl saçla olmaz kızım. ha söyleyiveedim ben işte.
+ hasbinallahhh!

her yer meyve ağaçlarıyla dolu burda sözlük. elması, eriği, şeftalisi, vişnesi... ne aklına gelirse. üstelik bu ağaçların çoğu sahipsiz biliyo musun? öyle yol kenarında duruyolar. hiç bi bahçenin ya da tarlanın içinde değiller. aşılanmamış, özen gösterilmemiş ağaçların dallarını kırarcasına meyvelerle dolu olduğunu gördüm ben. ve o meyvelerin yenmediğini gördüm. o kadar çok ki. bıkmış millet.

yüksek lisansı kütahya da yaptığımdan dolayı her hafta yollara düşüyorum. yollarda da en çok bu bahsi geçen ağaçlar dikkatimi çekiyo. yarı yolda: ' abi bi beş dakka dursak da şunları yesek. beş dakka abi ya' demek geliyo içimden. o kadar göz alıcı ki o ağaçların içindeki kırmızılar, turuncular, sarılar, yeşiller...

+ elma mı seviyon sen bakem?
- efendim?
+ hep ağaçlara bakeyon, kafanı bi sağa döndüreyon bi sola... hehe... elma ağacı onlar.
- he kaptan. elma olması şart değil de... böyle renkli renkli hepsi. bütün meyve ağaçları. meyveleri de kimse yememiş.
+ ni vaa be onları yiyecek? herkesin kendi evinde vaa zaten onnardan.
- hııı... ne güzel...
+ sizin yok mu be?
- bahçe yok bizim. apartmanda oturuyoruz.
+ heee. öğrenci miyin sen bakem? her zaman biniyon minibüsüme?
- öğrenciyim evet. kütahya da.
+ allah kolaylık versin. orda mı kalıyon?
- hafta içi orda kalıyorum evet.
+ annen buban burda?
- evet. ben yalnız kalıyorum.
+ heee. kötü o... bak bakem. ne dicem. gülüm market i biliyon de mi çarşıda?
- biliyorum kaptan.
+ he işte onun himen yanındaki ev bizim ev. sen şimdi bugün git o eve. sultan teyzen var orda. benim hanım. git de ki sultan teyze, beni mehmet amca gönderiveedi de. sana meyve versin.
- yok kaptan. gerek yok.
+ okula gitmeden uğrayıvee. versin versin. çok bizde be. kalıyo yemeyoz. sen ye gayrı. yemeyoz biz. valla.

istanbul'da yaşadım. ankara'da yaşadım. balıkesir-ayvalık'ta yaşadım. tekirdağ'da yaşadım. edirne'de yaşadım. şimdi de burda yaşıyorum sözlük. banaz'da. canını sevdiğim banaz'da. ben burdayım. sen nerdesin?

- o saçın rengini değişivee ama.
+ efendim?
- ne o öööle gırmızı? gırmızı saç mı olur deyom.
+ eee...
- değiş değiş... kaverengi yap, siyah yap, yap bişey.
+ peki.

başaran caddesinin çok meşhur olduğu uşak'ın bir ilçesi.

uşakta bir ilçe.

biz cemal süreya severlerin dağarcığına bi şiirle girmiştir banaz..

bifincançay'ın banazına benzemez süreya'nınki..

ben de şaşırdım şimdi iyi mi..

kimin banaz'ına inanmalı..

ne mi diyodu cemal süreya:

umutsuzluğun içinde umut

bağnazlığın içinde banaz

götürüp astılar sonra sivasta

ilçede ağırlıklı olarak şeker pancarı ve haşhaş üretimi yapılır.

ilçenin adı ise, antik dönemde bölgenin adı olan Yunanca Panasion'dan gelmektedir.

izmir yolunda düzlüğe kurulmuş. Sevimli bir ilçe. Usağa bağlıdır. Gördüğüm kadarıyla tam yeni atanan memurlar için para biriktirmeye uygun ilçedir.

arada enteresan ,garip insanları bünyesinden çıkaran mini minicik anadolu şeysi,ilçesi mi ,mahallesi mi...

ayrıca (bkz: haydar dümen)

uşak ilinin e-96 devlet yolu üzerinde bulunan; gür ormanları, kaplıcaları, antik kentleri bünyesinde barındıran, 16 binlik nufusuyla en büyük ilçesidir.

(bkz: baba bana az)

Mega müjde pide, başaran caddesi ve kocaman evlerin meşhur olduğu ilçedir. ilçede kadın, erkek, çocuk herkes mobylette ile ulaşımı sağlar ayrıca ilçeye kurulan meslek yüksek okuluda ilçenin gelişmesinde olumlu bir faktördür. memur veya emekliler için yaşanılası bir yerdir gıda ve ev kirası oldukça ucuzdur.

insanların gerçekten bağnaz olduğu uşak' ın ilçesi.

bir kişinin evinin önündeki taşları kepçeyle toplatan mahalle muhtarıyla muhtarın oğlu ve kardeşini av tüfeğiyle vurduğu muğlanın bir ilçesidir.

(bkz: bağnaz)