atatürk e tapmak

saidi kürdi'nin tiksinç tırnağına tapmaktan daha onurludur. tapıyoruz ulan var mı sıkıntısı olan ?

Atatürk'ü sevmeyenlerin gündeme getirdiği kasıtlı ifade.

saidi kürdi'nin tırnağına tapan varmış gibisinden lafazanlık yapacak kadar düşmüş kişilerin uygun görebildiği eylem. sahi saidi kürdi'nin tırnağı iğrenç de seninkisi gül kokulu mu?

(bkz: mustafa)

(bkz: hayır da şer de mustafa dan)*

'Allah'a şirk koşmaktır * )))))).........

yobaz güruhun iddiası. anıtkabir ziyaretlerini özellikle bu iddiaya alet ederler. e adama sormazlar mı; "ulan sen bayramlarda ölmüşlerini ziyaret etmiyor musuN, 1 fatiha okumuyor musun?" diye. derler. tabi cevap alamazlar. o ayrı.

yerine biraz örnek alınsa çok daha iyi şeylerin olacağı apaçık olan davranıştır.

varsa böyle bir durum (ben hiç denk gelmedim) psikolojik ya da psikiyatrik yardım gerektirir. şöyle bir profil var ama ''atatürk'ün ismini kötü emellerine alet edenler'' devamlı atatürk'ün isminin arkasına sığınıp kendilerine kalkan etmişlerdir. gerçek atatürkçü'leri de lekelerler.

(bkz: Atatürk put değildir Tapılamaz)
(bkz: Burası hindistan değildir)
Ola ki tapan varsa saygı duymak lazımdır herkesin dini kendinedir.*

#4150342

paraya ya da petrole tapmaktan iyidir. allah'a inandığını sanıp humeyni koyunu olmaktan da daha iyidir.
ayrıca "atatürk'ü gözünüzde büyütmeyin bu kadar, tayyip daha süper" mesajı vermeye çalışan zihniyetin abartısı sonucu ortaya çıkmış bir durumdur, gerçek örneği yoktur.
kontrolsüz adam çok olunca aptala anlatır gibi anlatıyoruz böyle, bilinci yerinde olanlar kusura bakmasın.

ilkokul zamanlarında çocuğa yöneltilen ''atatürk ile hz. muhammed(s.a.v) denize düşse hangisini kurtarırdın'' sorusunun ne mana içerdiğini bu yaşa gelip de hala idrak edemeyen hatta peygamber ile bir tutmayı geçtim, bir de peygamberden daha üstün varlık olan, yaratıcı olan allah'ı atatürkle bir tutan kişinin putperestliğidir.

70 milyon olarak mustafa kemal atatürk'e borçluyuz çünkü ülkemizin bağımsızlığa kavuşmasında baş rol oynamıştır, baş kahramandır fakat bu bayrağın göklerde özgürce dalgalanmasını bir tek atatürk sağlamamıştır. sadece atatürk elinde süngü ile savaşa gidip düşmanı püskürtmemiştir. binlerce şehitin de hakkı vardır bu bağımsızlıkta. işi tapma olayına götürecek kadar abartmak atatürk'ün kemiklerini sızlatmaktan başka bir işe yaramaz. yaptıkları için minettarız ve hakkımız helaldır fakat o sadece görevini yerine getirmiş baş komutandır, tapılacak bir varlık değil.

mevzubahis tapmaksa kime veya neye tapıldığı teferruattır diye çok möhüm bir lafla yorumlanabilecek hede.

paso vakit okuyan zihniyetin sığ düşüncedir.

laikliği kendine maske edinen bir kısım insanların sırf devlet hayatından değil sosyal hayattan da dini dışlamaya çalışmalarıyla başlayan süreç , dinin boşluğunu doldurma gereği doğurmuştur. bu sürecin tanrısı atatürk ilan edilirken , kitabı nutuk , iman şartları atatürk ilkeleri olmuştur.

edit : yahu kardeşim ne laikliğe ,ne atatürke ne de nutuk'a kötü birşey demedim , sadece bunları maske edinen birtakım çıkarcı insanların dönemin buhranından yararlanıp insanlara bunları birşekilde bir din ve unsurları gibi dayattığını ifade ettim.neden zoruna gidiyor ?

atamiza olan saygi ve sevginin olcusunun kacmasi durumudur. bir yerlerden nemalanmak icin cirpinanlarin ugradigi duraklardan birisidir.

türkiye' yi simsiyah görenlerin iddia ettiği, gerçekle alakalı olmayandır. doğrusu, atatürk' e saygı göstermek, cumhuriyetin kuruluşu için gösterdiği çabaya teşekkür etmektir.

bazı coğrafyaların kendilerine ait sembolleri vardır.

eskiden milletler kahramanlarını kendilerine sembol olarak seçermiş, o yüzden belli bazı kahramanlıklar yüceltilip destan haline efsane haline getirilir, milletler bunlardan güç sağlarmış.

şimdi bazıları dinin bu gücü sağladığını düşünür ama din genelde hep çaresizlik anında insanlara gereken gücü verir, eski çağlarda insana savaşacak enerjiyi, kudreti ve şevki ise kahramanları verirmiş.

nitekim bir müddet sonra kahramanlar fazlasıyla efsaneleştirildiğinden, kahramana insanüstü bir nitelik vermek de moda haline gelir olmuş. o yüzden milletler kendilerine güç hayvanları seçmeye başlamışlar. çinliler kaplan-ejderha, japonlar ejderha, türkler kurt, slavlar ayı gibi hayvanları kendilerine sembol olarak seçmiş ve onlardan güç almaya başlamışlardır.

modern dünyada da durum pek farklı değil, dinler hala insana manevi bir güç sağlıyor ancak aynı dine sahip binlerce millet birbirleri ile savaşıyor, o yüzden artık insanlarda dinden daha farklı bir ateşleme mekanizması gerekiyor, artık eskisi gibi güç hayvanı modası da kalmadı çünkü insan ürettiği aletlerle insanüstü olmayı zaten keşfetmiş durumda. yine meydan kahramanlara kalıyor...

türkiye'nin atatürkü, ingilterenin winston churchill'i, amerika'nın georghe washington'u, çinlilerin mao'su, ruslar'ın lenin'i, fransızların napolyon'u, libya'nın ömer muhtar'ı, yani anlayacağınız var oğlu varı bulunuyor, ve her bir millet kahramanlarına büyük bir saygı besliyor...

ancak atatürk bu noktada diğer kahramanlardan biraz ayrılıyor, winston churchill ingiltere'de başarısız bir siyasi yaşama artılarla eksilerle dolu bir askeri stratejiye sahip bir devlet adamı olarak karşımıza çıkıyor, çanakkalede yenilmiş olmasına rağmen 2. dünya savaşından ülkesini galip çıkarması, ingilizlerin gözünde onu kahraman haline getiriyor. ancak winston churchill asker olarak sadece karşımızda, mao ve lenin ise askerlik yerine direnişleri ve devrimleri ile kahraman olmuşlar, ama washington napolyon ve ömer muhtar gibileri ise askerlikleri ile kahraman.

atatürk ise hem askeri kariyeri, hem de devlet adamı olarak yepyeni bir ülke kurması hayat vermesiyle kahramanlıkten çok bu ülke için gerçek bir sembol olmuş durumda. atatürk öyle tapınılan bir simge değil ama bu ülkede gerektiğinde arzunun nasıl taşları yerinden oynatabildiğine örnek bir simge atatürk, o yüzden bizim için kahramandan da öte bir konumda.

yani kimsenin dininden veye metafiziksel inanışı her ne ise, ateist inanışlardan da olsa, inanışından vazgeçtiği bunun yerine atatürk'e tapındığı yok, onun yerine atatürk kişiye bu toprağa ait olma bilincini, müslüman kimliğinin dışında anadolulu olma türk olma zamanında emperyalistlere karşı boğun eğmeyen bir kişi olma kimliğini kazandırıyor. bu kimliğe saygı duymak, korumak, laf ettirmemek, hayatta sürekli önceliklerin başına koymak, tapınmak değildir.

eğer bunu yapan kişilere yani benim gibi kişilere atatürk'e tapıyor gözüyle bakılıyorsa, şunu diyebilirim ki, eşekliğin lüzumu yok. akıl mantık vermiş Allah biraz da kullanın.

bazılarının uydurduğu zırva. kimse atatürk'e tapmaz. o sizin hayal gücünüz. laikliği anlamamış adamlar atatürk'e tapıldığını sanarlar.

güzel iştir.

olm "anıt"-"kabir" yapmışsın adama, sonra "tapmakla sevmek arasında fark var ifindiiim" moduna giriyosunuz. ben yeminlen anlamıyore sizi.
bilemiyore ne diye ben.

(bkz: ataturk e tapmak)

bu vardı da ben ziklemedim. haberiniz olsun gançlar.

kimseyi ilgilendirmez. siz allah'a taparsınız ben atatürk'e taparım. istersem gök tanrı'ya istersem bizim köydeki ağaca taparım.

işte bu benim boynumun borcu.

tapmak ayrı bişey de, sevmeyene saygı yok.