anne

Yaptığı her fedakarlığa kutsal değer biçilen bireydir.

neden ağladığı bilinmesede, ağladığı görüldüğünde ağlanandır.

doğum gününde kanser olduğunu öğrendiğim,hayattaki tek dayanağım canım benim.

kalbin yarısının sahibidir. diğer yarısı da baba dahil hayattaki tüm tanıdıklar arasında pay edilir..

öyle bir insandır ki, hayır insan üstü bir canlıdır ki, ne yaparsan yap; ne söylersen söyle; ağlat; küstür.. yıllarca tam bir hayal kırıklığı ol o'na ancak o ki, anne ki, tek bir göz pırıltına kurban olsun, sevsin seni yatırsın dizine.. dayanama gözyaşına sen de ağla.. onunla küstüğünde zaman çabuk geçsin, anlama ne oluyor ne bitiyor aklında bir tek o olsun, onun gülüşü, onun gözyaşı, onun kahkahası, onun hüznü, o.. o.. o..

ve sonra birden çıksın gitsin hayatından, olacak iş mi bu? oluyor, o yapınca kızamıyorsun da, kızarsan hüzünleniyordu bakışları.. düşersin karanlıklarda da tutulacak el ararsın ancak artık yoktur hayaliyle avunursun da anlarsın sırf o günlerin kıymetini anla diye yoktur artık..

keşke dersin, keşke o zamandan anlasaydım da şimdi böyle bir ders almasaydım..

"zaman.." der büyükler "..en iyi öğretmendir ancak tüm öğrencilerini öldürür", keşke dersin onun değil de benim öğretmenim olsaydı o "zaman" ki o hep gülseydi ben ağlasaydım, ona bile razı olursun tek bir kahkahasını duymak için ancak artık karanlıktır kalbin bir yarısı..

yasi kac olursa olsun, yavrusu kac yasinda olursa olsun, yavrusu onu ne kadar kirmis olursa olsun; yavrusunun basina bir sey geldiginde kus gibi cirpinan yÂrdir.

aglama anne benim icin aglama
ben de herkes kadar aldim acilardan
aglama anne benim icin aglama
ben de herkes kadar yandim

bir gün ben ta uzakta hasta yatarken, cep telefonumdan arayan, "annecim evdeyim ben istersen evden ara cepten çok yazmasın" dememle, "yok yavrum, sen şimdi yataktasındır, kalkıp rahatsız olma diye evden aramadım" diyerek beni benden almış melektir.

az önce telefonda konuşup gözlerimi doldurmuştur. annem hastaydı birkaç gündür ve nasıl olduğunu öğrenmek için aradım sordum.

+ nasıl oldun anne iyi misin biraz daha
* iğneleri vurulunca, hapları içince iyiyim de sonra yine halsizlik başlıyor.
+ tamam kalkma sen yat dinlen annem.
* yok yok kalkmıyorum zaten yatıyorum. akşam gelecek misin eve?
+ gelirim anne, gelirim bu akşam.
* tamam. paran varsa tavukburger alsana gelirken.
+ param yok be annem, nerden alayım.
* he tamam olsun o zaman. boşver.
+ aaa dur yemek kartım var onla alırım.
* yok oğlum tamam boşver, alma yemek yersin sen onla. *
+ canım benim ben yerim yemeğimi merak etme sen.

bırak tavukburger almayı, tavuk getiririm ben sana canım annem. sen yeterki iste.

sevgi... özveri, emek... karşılık beklemeden sevendir anne... ses tonundan ateşini ölçendir anne.

büyülü bir masal kahramanı gibidir. diğer insanlara hiç benzemez. dünyanın en güzel kokusuna sahip, kalp atışları dünyanın en güzel ritmi olan, sonsuz sevgisiyle sonsuz huzur veren olağan üstü bir varlıktır.

sürekli "nereye koyduysan oradadır" bakınızı veren kutsal insan.
*

ellerinden milyonlarca kez öpülesi, yüreğine dokunulası can.
karşılıksız sevginin 4 harfe dökülmüş, tek kelimeye sığdırılmış hali. *

uğrunda ölünesi,dünyada ki en değerli varlık. evden çıkarken kavga edip çıkılmamalı geldiğinizde evde olmayabilir...

kıymeti bilenesi, hergün öpülesi, sırtta taşınası, yüce şahsiyet. yarın çok geç olabilir!
#4859125

ben bile, kendi pantolonumu bu kadar istekli ütüleyezken, onun nasıl bu kadar şevkle ütülediğine şaştığım insan.

ne pahasına olursa olsun, vazgeçilemeyecek insandır.

cennet ayaklarının altındadır.

annesinin hatalarını çocuklarına taşımadan çocuk yetiştirebilen kadındır.

pilota, içinde oğlum var yavaş yavaş git, diyebilendir. (anektod).

tek kelime ile melektir.birde bunun üvey türü vardirki toplum icerisinde yuzeysel olarak seytan diye tabir edilir.

biliyorum biliyorum;

(bkz: tüm genellemeler yanlistir)

maskesiz tek surat, içine hinlik karışmamış dileklerin duaların sahibi, beyazlayan her bir saç teline kurban olunası, canımın yarısı, bağlı olduğum yaşam ünitesi.

allah tarafından insanlara sevmeyi ve iyiliği aşılamak için dünyaya gönderilmiş meleklerdir.

her anne kadındır, ama her kadın anne değildir.

dogustan sahip oldumuz bir tur melek.

yüzüne baktıgımda görebiliyorum yaşamışlıklarını... anlayabiliyorum çoğunu birlikte geçirdiğimiz sıkıntılarını...

bitişini izliyorum her gün. kendini kaybetmeni, değer verdiklerinden vazgeçmeni, yokoluşunun başlangıcını... acıtıyor hepsi beni. kafama bir silah dayanmış, sıkıyorsa git diyor.

ne ayırabilirdi bizi anne? ne koparabilirdi parçanı senden?
3 günlük insanlar için değer miydi canını hiçe sayıp yapayalnız bırakmaya?

yaşadığımız yer cennet değil, biliyorum. parasızlık mı değiştirdi hislerini? evladınla açlıktan gebermek pahasına sarılmak daha onurlu değil mi ruhumuzu s*kip atan insanlara el açmaktan?

içimde kalan son umut parçasını mahvettin anne...
her şeyimi kaybettirdin, her şeyimi bıraktın sokaklara...
yüzündeki acının çizgileri affetmem için yeterli değil seni. terkedilmişliğinin cezasını çekmek değil benim boynumun borcu...

sen hiç olmadın... anne!

evladı o'nun her şeyidir...

candır!