anne

Candır,cidden candır.Onu görmek bile insana huzur verir bazen.Yokluğunu düşündükçe çıldırır insan.Ne yaparsa yapsın,ne kadar kavgalar edilirse edilsin bi'tanedir o.Allah kimseye onun acısını yaşatmasın.iyiki varsın anneeem.

hayat boyu daima en çok sevilen (şey).

zaman zaman yaşadığı duygusal iniş çıkışlarla korkutandır aynı zamanda. şöyle ki, sakin sakin televizyon izlerken ince bir çığlıkla gelir, "ooooyyyy iyi ki doğurmuşuuuuum.." der o güzel sesiyle, canınızı çıkarana kadar öper, gider.. siz de arkasından öylece bakıverirsiniz.

dünyada ki en kutsal varlıktan daha kusal görülen ,şartsız koşulsuz herşeyiyle kabullenen affeden kişidir.
aynı özelliklerde evlenilesi bir kadın bulamayacağı için insan üzülür.

saçının tek bir teli düşse, allahın tüm insanlığı cezalandıracak zannettiğim, kocaman yanaklı, tapılası insanlardır.
cenneti bile kirletmeyeceği için ayağının altına sermişlerdir.

Bırak kalsın masada ekmek
Testide su
Ayna puslu, pencere camı kirli
Bırak kalsın saçların dağınık,
Gözlerin uykulu.
Saksıdaki çiçek susuz, kedi
Yalını bekler bir köşede
Bırak kalsın meyve ağaçta,
Kırlangıç havada
Dama düşen ince bir yaz yağmuru...
Yoruldun artık, bütün gün
Didinip durdun
Toprak bile, gök bile, deniz bile
Bir yerde yorulur
Bırak kalsın süpürge duvarda,
sabun kovada
Anne, gel yanıma otur.

(bkz: Ahmet Erhan)

en çok sevilen, en çok kırdığımız, nazımızı çeken ve bizi karşılıksız seven yegane insan.
o gitti mi bilin ki hayatta yapayalnız kalmışsınızdır.

kutsaldır, bir tanedir, herşey odur.*

(bkz: gazze de anne olmak)

gelmişsin ne iyi ettin.
bende çok özlemiştim. bilirsin söyleyemem bunu ben böyle öğrendim.
gelmişsin çok sevindim. ağladım hatta buğulandığını görünce gözlerinin
sen bilmiyorsun belki ben sen yokken de çok ağladım anne.
bir kaçı seni özledim diye..
görüşmeyeli neler oldu biliyor musun?
bir kaç sinir krizi birkaç içki şişesi devirdim
duymak istemezsin bunları o yüzden sana söyleyemedim.
görüşmeyeli ben aşık oldum anne.
bugün buluşmadan önce sana ilk defa aşkı anlatacağımın heycanını taşırken sen tuttun beni teyzemlere çağırdın anne.
neyse gece uzun yine anlatırım
sus anne ağlama
bak yan yana geldik tamam 4 gün sonra gidiyorsun yine
ama olsun
güzel günler gelecek.
anne sen yoldan topladığın yeni yetme ümitlerle geldin ben onları saçtım kendi toprağıma
şimdi nöbetlerime gülüyorum
aşık olduğum için hüzünbaz sahnelerde yaşamıyorum
mutluyum.
sağol anne beni doğurduğun için.
2 gün sonra sensiz kutlayacakta olsam sen olmasan olmazdı anne.
iyi ki varsın.

idoldür.

sıcak, mis kokulu varlık.

Aksamlara saliyorum gonlumude,seni unutmak zor geliyor be ana.
Senin gittigin yerlermi? Ben mi? Anlamadim ana neresidir gurbet??
Ama ogrendim..Aci olsada bu cektigim illet,buranin adi gurbet ana..

Yangin izlerini cizip,uzerine cehennem ruzgarlarini orttugun,
Kordugum,gordugum pislik icinde bir dugun..Sehrin isiklari lehbi,felsefesi dehni..
Kefeli kareli elbiseleri,yurekleri uzak yerleri ozleyenleri yutan bir canavarin dusunceleri var simdi aklimda
Kolay mi ana? Yillarca acisini cektigin,50 metrekarelerine vatan kokularini sindirdigin zindanlardan,
Kurtalmak,kacmak,yasamak? vatandan uzak ellerde aksam olunca yuregine coken illet,
Uzaklarda oldugun hasret,uyan ana,ac gozlerini bak bende ogrendim sen gibi,
Aksamlar uzerimde,buranin adi gurbet ana.

rafa kaldıracağı tişörtün 3 oğlundan hangisine ait olduğunu koklayarak anlayan muhteşem varlık. cenneti paspas yapan kişilik.

annem, annem kimse darıltmamıştır seni ben kadar
şimdi kime açsam derdimi bir bir
kim benim derdime yanar sen kadar.

toprak diye bir grup vardı. şöyle de bir şarkıları:

anne sevsem öldürürler
anne sevmesem öldüm
anne ben ömrümde son kez
küçük bir çocukken güldüm

şarkıyı bulup getirene yemek ısmarlamazsam adam değilim. ben on senedir arıyorum, bulamadım.

kendisi kadar sizi sevebilecek birini asla bulamazsınız. kaybetmeden önce değeri bilinmesi, arayıp hatrı sorulması gereken yüce insan...
hatta şimdi bile arayın bence. saat çok geç deyip yüzünüze kapamaz telefonu.

önce bedenimi sonra ruhumu büyüten, dokundukça huzur bulduğum,kokladıkça arındığım hayattaki en değerli varlğım.

Düşmanımızın bile başına gelmemesini temenni ettiğimiz bazı durumlar vardır ya işte anneler gününde annesiz olmak da bu durumlardan birisidir.
insana en çok ölüm koyar, ölüm sonsuza kadar kaybetmektir oysa insanlar umutlarıyla yaşar. Ölüm arkada umut ya da sevinç bırakmaz.
Anne sen yedikçe ben doyuyorum diyebilen tek varlıktır. En kötü gününüzde bile yanınızda olacak tek yegane dostunuzdur.
Anne candır, nefestir, özlenen ve olmadığında insana en çok koyandır.
Ne kadar kızarsak kızalım sonunda affedebileceğimiz tek insandır.
Ama öyledir ki her şey gibi sonsuza gittiği vakit değeri tak eder insanoğlunun karmaşık duygularına ve her zaman bilirsiniz geceleri onun için ağladığınızda onun da sonsuzda sizin için kaygılandığını.
Anneler günü ticari amaçlar güden bir gündür. Duygular bir yere kadardır ve çiçekler para için satılır. insanların çiçek alabilecekleri bir annelerinin yaşayıp yaşamadıkları çiçekçiler için çok da mühim değildir ve evet o kara gün geldiğinde ateş düştüğü yeri yakar.
O gün geldiğinde anneniz yanınızda değilse diziniz uf olduğunda yarayı bir güzel soymak için kabuk tutmasını beklediğiniz günlerdeki gibi çocuk olursunuz yeniden. Zırlak ve masum bir nefes olursunuz. Teselli olsun diye eski anıları tekrar tekrar yaşarsınız zihninizde ama bilirsiniz ki hiçbiri yaşandığı kadar net ve kusursuz olmaz.
Anneler nereye giderse gitsin ten kokuları hep bilinçaltında olur. Sizi doğururken bile ölmüş olsa onu anımsatacak bir şeyler bulabilirsiniz sanki sizi yıllarca parklara götürüp dondurmalar yedirmiş gibi.
Anneniz size hala bir öpücük uzaktaysa gidin ve ona onu gerçekten ne kadar sevdiğinizi gösterinki bir gün anneler gününde annesiz kalırsanız anılarınızla ona gülümseyebilesiniz.

şu an yanımda olabilmesi için dünyaları verebileceğim insan. bebeklik iç güdümle aldığım o koku hala burnumda rüyalarımın içinde olunca bile sevinmiyorum kokusu yok. anlıyorum rüya bu, kaçıp gidiyorum. her düşündüğümde daha çok özlüyorum.

yüzleşemediğim en büyük korkumun onu kaybetmek olduğunu malesef kendime itiraf ettiğim insandır. bir kere sarılabilsem keşke...

göz yaşımın ilacı beni cıkarsız ve tek gercek seven yüreğim koruyucu meleğim. çocukluğumdan beri en yakın arkadaşım sadece benim annem.

sevgili'dir anne. hiç terketmeyen sevgi'lidir. büyük bi aşk ile bağlanılır kendisine.

yaşımız kaç olursa olsun kalbimizdeki en saf, en temiz sevginin sahibi insan.

Ne kadar değerli olduğunu askerde özlemini çekerek anladığımız canlı .....

dünyada karşılıksız seven tek canlı derler ya doğru sanırım.

çok saçma bir konuda anneme bağırdığım zaman içimdeki o duyguyu anlatmak imkansız. küfür üstüne küfür ediyorum kendime. tüm gün evde çalışır ama akşama yemek yapmayı da ihmal etmez. ama öküz ben patlıcanı yemem diye olay çıkartırım. yine o duygu içimi kaplar. küfür üstüne küfür yine. üzülür yüzünden bellidir. ama o bağırmaz ben bağırdım diye. üzülür. keşke bağırsa üzülmese öyle. yüzü asılmasa.
giderim yanına öperim, koklarım affeder hemen. eşek sıpası anneye bağrılmaz der. o ona yeter. güller açar yüzünde özür diledim diye.

korkum, gün gelecek patlıcan yemeği yapamayacak olması.