anne

sensiz bir günün sabahı anne
sensiz geçen 1346, gün
söylemesi bile uzun di mi?
ilk günler ne zordu
uykusuz günlerdi
şarkılar, reklamlar ne koyardı
çok az benzediği halde
hülya koçyiğit'i bir an görmem kafiydi
hasretini biraz olsun dindirmek için

yine bir sabah anne
ama güneş yok
oysa ne çok ihtiyacım var
güneşe, sıcağına
çünkü belki bir an olsun
sıcaklığını hatırlarım diye

pencereyi aç anne
içime çektiğim koku..
hanımeli...
hayır anne onun adı anaeli
zira kokusu senin gibi

senden ayrılalı
1346 gün olmuş anne
oysa dün gibi di mi?

her şeyin bir başka şeyle doldurulabildiği bu dünyada, yeri asla ve hiç bir şekilde doldurulamayacak olan varlık.

ne yazık ki, kaybetmeden değerini anlamadığımız şefkat abideleri..

Dünyada eşi benzeri olmayan, fakat buna rağmen annesi olan herkesin sahip olduğu; arada güdümlü anne terliğiyle vursada, genelde sempatik saç dağıtma, kucaklama, mıncıklama ve gıdıklayarak, olmadı soğuk su dökerek uyandırma taktiklerine sahip, kutsal, değerli, önemli, bir tanecik güzel ve yüce insan.

kalbi, kokusu, sesi, bakışı, yaptığı yemeğin tadı bile bambaşka olan, sahip olduğumuz en değerli varlığın* bir parçası.

inanarak belirteyim ki kutsaldır, cennetin ayaklarının altında olması bile azdır. sizi dokuz ay karnında taşımıştır, canından can katmıştır size; doğum yaparken ölümlerden dönmüştür ama bunlar daha bir şey değildir. sabahlara kadar uykusuz kalmıştır sizin için önce, sizi yıkamış, beslemiş, büyütmüş, yürütmüş, ilk kelimelerinizi öğretmiştir. hastalandığınızda bir dakika başınızdan ayrılmamış, adeta nöbet tutmuştur başınızda. sevinciniz onun sevinci, üzüntünüz onun kahrı olmuştur. sizi kimsenin sevemeyeceği kadar çıkarsız ve çok sevmiştir, hep sevecektir. kocaman olmanıza rağmen, yemek yiyip-yemediğinizi düşünen, sabahın bir körü sizden önce kalkıp aç kalmayın diye sandviç hazırlayan, gençsin, sen al giy, ye-iç diye varını yoğunu önünüze koyan, her daim üzerinize titreyen kadındır anne, yeri asla doldurulamayacak, hakkı ödenemeyecek olandır..

(bkz: ben anneyim)

anne, gercekten bir insanin besleyebilecegi en mukemmel duygulari besletiyor insana. canim benim.

dünyada sizi "karşılıksız" sevebilecek yegane kişidir.
anne sevgisi; içi doldurulamayan bir boşluktur, yokluğunda.

(#6743464)

insanı gerçekten ağlatabilen kutsal, tapılası varlık.

dinozora dönüşebilen türleri de vardır . ' odanı topla ' şeklince brutal besteler yapar bu türler . kırıcıdır , üzücüdür .

yıldızla ayın yanına gittiğine inanılan ve çok özlenendir...

odanı topla, yatağını düzelt, kitabını dolaba kaldır, kalk artık şu bilgisayarın başından gibi cümleleri kullanamayandır. keşke kullanabilseydi denilen.. yine ve yeniden hergün çok özlenendir.

her aradığında "biliyorum seni de meşgul ediyorum ama" diye cümleye başlayan, annenize ayıracak birkaç dakikanızın bile olmadığını hatırlatıp içinizi cız ettiren, aylarca gidemeseniz bile sizi hep bekleyen, bunun için hiç dır dır etmeyen tek kadındır.

bazen gece yarısı yıllardır büyüttüğü oğlunuzu kapınıza bırakıp gidendir. sağol anne. ben tek başıma da bakarım .

turkcell kontörlü hatların -29 bakiyeye düştüğünü bilmeyendir. bununla birlikte oğlunun kontörlerini sömürdüğünden bihaber kişidir. bütün bunların üstüne yüklediği 100 kontöru 71 kontörünüz var olarak gördüğünde kontör bozuk çıktı diye turkcell müşteri hizmetlerini arayandır. candır, iyi ki vardır.

annelere insan demek yetersiz kalır. bunların üstün telepati yeteneği var. her şeyi biliyorlar ve hissediyorlar.*

adına atfedilmiş bir hadis-i şerifin olduğu yüce varlıktır.

meyve denilen nimeti hatırlatarak yememizi sağlayan varlık.

evlat en eski günlerin anlık hucümüna uğramış, geri gelmeyecek günler ve kişiler için duygularının iplerini koyvermiş ve kaçınılmaz son olarak gözyaşlarına boğulmuştur. eşek kadar adamdır kendisi.

işte o an, o saniye arar bu melek.

"oğlum ne yapıyorsun"

-özlediğim.

arada kilometrelerce mesafe varken telefonda;

-yemek yiyoruz, buyur gel.

dediğinde çocuğunu gözyaşlarına boğabilen tek insan.

bu kadar basit bir şeyin aradaki mesafeden dolayı zorlaşması üzüyor beni, yoksa severim özlemleri ve sonrasında gelen kavuşmaları.

hayatın anlamı bu dünyada yokluğunu yaşadığınız her an aldığınız her nefeste hissedeceğiniz tek insan.

bir aydır görememem sebebiyle özlemiyle baş etmeye çalıştığım, hayatta ondan daha fazla kimseyi sevemeyeceğim kutsal insan.

türk dil kurumu tarafaından doğrusunun ANA olarak kabul edildiği,dünyanın en güzel en canayakın varlığına yönelik seslenme sözü...anne...

Derdini şıp diye bilebilen, kalbinden akan yaşları gözüne düşmeden görebilen, canından öte can veren, kıymetli.
Annem, iyi ki annemsin biliyo musun? Bu akılsız kızın seni çok seviyo nedendir bilinmez gecenin bu vakti sözlüge girip bunu yazası geldi kızının.. Yokluktaki tek varlıgımsın.

Ve son söz ; ağlasa ağlasa annecim ağlar, ötekiler playback yapar.

sesini duyup rahatlayabildiğim tek varlık...

beni terk etmeyecek aldatmayacak tek kadındır.hayatımı gözümü kırpmadan vereceğim yegane insan.