evlilik uzun soluklu bir iş birliği ve ortaklıktır temelde. bu iş birliğinin yıllara meydan okuması ve sağlıklı olarak devam etmesi için, ortaklık sınırlarının iyi belirlenmesi ve gerek şartlarının iyi analiz edilmesi çok önemlidir.

mikro düzeyde en kurumsal yapı evliliktir. gerekli tolerans frekansları ve yetki devirleri ile sorumluluk alanları doğru şekilde tahsis edilip gerektiğinde dinamik şeklide yeniden yapılandırıldığında kaya gibi sapasağlam bir yapı tesis edilmiştir.

evlilik her ne kadar kurumsal bir dış yüz olsa da; ortakların kendi içe dönük yüzleri ve kurumsal birliktelikten ayrı olarak emel, istek, ihtiyaç ve ihtirasları mevcuttur. kurumsal çatı olan evlilik, iki kurucu ortağın bu insani heveslerinden bağımsız olarak ayakta duramaz. müşterek akıl eliminasyon yaparak hem bireysel hem kurumsal fayda açısından zararlı olanları ayırır ve faydalı olanları sentezleyerek kurumsal yapıya dahil eder.

her evlilik geleneksel kodların güncel verilerle yeniden dizayn edilmesinden ibarettir. geçmişten gelen ve geleceğe aktarılan bu kodların sürekli olmasa da gerektiğinde güncellenmesi gerekmektedir. gerekli güncellemelerin imkanlar nispetince zamanında yapılmaması ve dışsal faktörleri görmezden gelmek rekabet gücünü elinden alır. rekabet gücünü yitirmek çıkar çatışmalarına sebebiyet verir. yönetim kurulunda derin görüş ayrılıkları ortakların farklı yönlere savrulmalarına ve yönetimin dağılıp ortaklığın artık kuruluş amacını gerçekleştirmesinin imkansız hale gelmesi ile infisahına sebep olur.

dışsal faktörler ve olumsuz uyaranlar ne kadar çok olursa olsun. hatta yönetim kurulunda görüş ayrılıkları alsa da, ortak karar alma ve kararın arkasında durma mekanizması işlediği, devam ettiği sürece ortaklık amacına hizmet eder ve ayakta kalmaya devam eder. bu zorlu kriz dönemleri ortakların kenetlenmesine ve kurumsal amacın öncelemesini perçinleyebilir.

kavramsal olarak bir paradoks yoktur aslında.
her birey dış zorlamalara, baskı ve engellere maruz kalmadan kendi istek ve iradesiyle bile isteye sorumluluk sahibi olabilir, davranışlarının sorumluluklarını üstlenebilir, kendi yetki alanındaki ödev ve görevlerini ifa etmediğinde hesap verebilir.
özgürlük = sorumsuzluk değildir.
sorumluluk = kölelik değildir.
Kavramların içi boşalınca hepsi bir hepsi aynı oluyor bittabi...

sedana binenlerin aklı hep o kırmızı spor arabadadır...
sedan; rahat, güven ve sağlamlıktır.
spor araba; tutku, heyecan ve özgürlüktür.

enflasyon yoktur, az votka vardır.

boku çıkmış gruplardır.

sevgili öğretmenler, ödevi öğrenciye veriniz. derdimiz zaten bize yetiyor. işi gücü bırakıp verdiğiniz ödevleri velilerin takip etmesini talep etmeyiniz. lütfen ödevi veliye değil öğrenciye veriniz. bize öğretmenlik yaptırmayınız.

dönerse senindir. dönemezse sanayinin...
yeter lan!

izin kalmış ruhumda
Şimdilerde fark ediyorum
Ansızın gelip aklıma
Tebessüm ederken buluyorum
Bilmiyorum nedensiz bu hal
Anlatamıyorum kendime
Sökülen kelimeler var ruhumda
Yalnız ben olduğunda
Seni buluyorum
Sen mi buluyorsun ya da
Onu da bilmiyorum.

(bkz: Sikmese bari)

Olacak tabii... hepimiz geçtik bu yollardan. Ama fanteziyi çirkinleştiren hatta daha önce bunun katbekat fazlasını hayal edenlere bile ohaa dedirten şey, bu fantezilerin çirkin bir üslup ve estetikten yoksun bir şekilde aktarılmasıdır. Hemde durmadan.

Kadının da erkek gibi arzuları olduğu zamanla ve onlarla iletişim kurdukça öğrenilir. işte o zaman göreceğim götünü. Hayal ettiğin gibi oluyormuş...

Pornodaki gibi yarım saat kırk dakika süren performans beklerken, 34. Saniyede bayrak inince anlayacaksın gözünde çok büyüttüğünü hemde çok..

Herkesin kimseye göstermediği ikinci bir yüzü vardır. Ani ve aptalca sevinmeden tutun, öfke ve ağlama krizlerine kadar.

Hatta yalnızlığın doruklarında zart zırt osuranlar ve burnunu karıştırıp ohh ne çıktı bea ve deyip tortop edilen sümükü hedef gözeterek fiskeleyenlerinizi de biliriz.

Pisler sizi...

görsel

birden düştün aklıma, nedensiz. gecenin sessizliğini dağıttı aklımda kalan şen kahkahan. yüzüme bir gülümseme yerleşti, belirsiz. burnumda masmavi iyot kokusu. gölgelerin gücüne gider mi bilmem. sezen açtım kendim için, seversin sen.

yüksek bütçeli spoiler içerir..

hocular hakikaten bu muazzam görsele sahip holivud filminde barcadan çok şey aparılmış.. milyon dolarlık oyuncularla tiki taka (daha iyilerini gördük ama performanslar tatmin etti).. ama üçgeni tamamlayan esas etkeni ıskalamış..

peki nedir o unutulan şey?
elbette sistem azizim!!
sistem milyar dolarlık gemide durmadan arıza verir mi? hadi verdi diyelim. elin oto tamircisi bir bakışta "hımmm, enerji reaktörü meme yapmış. tamir etmezsek öleceğiz!!" teşhisini nasıl koyuyor? hadi koydu diyelim. ulen elinde bir tornavidayla 120 yıl seyahat etmesi planlanan koca süper sonik geminin reaktörünü şıppadanak nasıl tamir edebiliyor?

işte bunlar hep seks..
bu seks adama neler yaptırmaz ki! uyuyanı uyandırır, ilim irfan öğretir, kabiliyet kazandırır, topluma kaynaştırır, ölüyü bile diriltir allama!..

ez cümle
cüneyt arıkının bokunu yesin bu filmi yapanlar..

yazmak sadece bu işin ehli olanlar için değil, herkes için bir rahatlama, kendini tanıma ve düşünme aracıdır. yazdıkça okumaya ihtiyaç duyacaksın. okumaların senin düş dünyanı kabartacak ve düşüncelerinle harmanlanacak. yazdıkça kendini tanıyacaksın...

herkesin kendine ait bir şiir defteri olmalı mesela, olmalı ki duygu ve düşünce dünyasını kendine açabilsin. kendini tanımadan, bilmeden sen olamazsın. kendine ben demek için sendeki beni tanıman gerekir. ancak kendini tanıdıkça, bileceksin iyini ve kötünü..

sizden geçti belki ama ya çocuklar... onların daha okuyacak ve yazacak çok satırı olacak. özendirin yazsınlar, sevdirin okusunlar. okuyup yazdıkça yani düşündükçe gelişimleri hızlanacak ve öz güvenleri artacak. kendilerini ifade edebilme kabiliyetleri arttıkça hayatı daha güzel okuyacaklar. sonrası iyilik güzellik...

artık her seçim bir öncekinden daha kin ve nefret dolu...

hepimiz birer seçmeniz, gönüllüyüz, partiliyiz... hatta bu işin o kadar çok bokunu çıkarıyoruz ki, sanırsın parti / dava o kişiden (benden ibaret)... bunca küfür kıyamet içinde sesleri duyulmayan narin ve naif, aklı başında kalabilmiş, insan olabilmiş parti mensuplarını tenzih ederek, herkesin ve her kesimin iki lafından biri ülkemizde cinayet sebebi sayılabilecek küfürlerle bezeli haldedir. hayret ve ibretle görüyorum ki ülkecenek cinnetin tam göbeğindeyiz..

hepimizin çevresinde, mahallesinde, ailesinde kendinden olmayan (parti dışı) ama saygı gösterdiği, sevgi beslediği ve aynı kanı taşıdığı birilerinin olduğunu unutmaması lazım gelir... bu seçimde daha önceki her seçim gibi geçip gidecek ve yine biz bize kalacağız. biz olabilmek için aynı fikri paylaşmadan biz'in parçası olanların hatırı için, rakip partili mahalle bakkalı mustafa abi için, eczacı aysel abla için, üst komşu mahmut abi için, ferit dayı için artık dilinizi temizleyin..

her kesimden yergime konu olanlar umarım ki; kendinden olmayana seçim öncesi sokup çıkarıp, sayıp sövüp, küfredip boşalanlar seçim sonunda nirvaya değil yerin dibine ulaşacaklarının bir an önce farkına varırlar..

"modern bir alışkanlıktır ölmek, seni doğasıya seviyorum"

içinde çoğalan boşluğa tırmandıkça genişliyorsa zaman, tüm yapıp etmelerin anlamsız ve boş geliyorsa, uykunun ve uyanıklığın ayırdına varamıyorsan artık, renkler teker teker solup griye bulanıyorsa, en sevdiğin filmleri izlerken kamu spotu tadı alıyorsan, içinde sürekli kabaran ve nedensiz bir öfke çoğalıyorsa, dokunduğun her insan sana iki kere bakıyorsa, bağlayamadığın cümleler seni hapsediyorsa...

uzatma artık ve bir dahaki treni kaçırma..

isteyince ölünmüyor... der, gözlerini son kez kapayamayan adam, daha kaç kez açacağından habersiz.

verecek bir tek can kaldığı zamanlar vardır.
her nefesin külfet, her düşün kabus olduğu zamanlar.
sonunda öleceğini bilerek yumar gözlerini, tekrar açamamak umuduyla…

anılar silinir sondan başa doğru,
zaman geçmişe akmaya başladığında.
Kayıp yıllar, harap hatıralar geçidi başlar.
Dipsiz bir kuyunun içine düşer gibi..

Mutlu çocuklar, gülümseyerek ölür..
Ya omzunda dünyayı taşıyan, çocukluk yaşamayanlar.
Ölemezler çünkü dünya onların yüklendiği kadardır..

Ağlayamayan çocuklar vardır, ölemeyen adamlar…
ağlamayı unutan gözleri toprak doyurmaz,
toprak üstü kaybedenlerin dünyası,
altı sualler diyarı.

toprak altı üstü toprak ama olamayanlar vardır..

yüksek binalarda birbirine dokunmayan ruhların bir araya geldiği, saygınlığın cüzdan şişkinliğiyle orantılandığı, ilişkilerin mekanik bir hal aldığı, mutluluğu smileyden ibaret insanların yaşadığı bir ortamda, toplumsal kabul görmüş bir statüye sahip olmamanın doğurduğu saydamlıktan bezmiş, hiçbir işte tutunamamış ve hayattaki tek amacı çevresine küçük mutsuzluklar dağıtmak olan bir adamın taktik dehasına şahit olduğumuz muazzam bir filmdir.

her ne kadar film gerilim türünde olsa da son zamanlarda izlediğim en eğlenceli filmlerden biriydi...

eğlenceli derken tabii ki manyak yada sapık değilim! ama filmin kompozisyonu öyle parçaları bir araya getirmiş ki kendimi vay amk! demekten kendimi alamadım. hem hepimiz, o yada bu yüzden hayatımızın bir döneminde cesar olmuşuzdur. mutlu olmaya hakkı olmayan insanlara hakkı olan mutsuzlukları doğal yollarla vermek fikri benim ağzımı açık bıraktı. aslında film boyunca cesar benim için sağ elinde kılıcı sol elinde terazisiyle hassas hesaplarla dokunduğu herkese kararınca küçük mutsuzluklar dağıtan fırça kaşlı bir süper kahramandı...

hep küçük mutlulukları anlatan carpe diem temalı filmleri ağzımızın suları akarak izledik ya... işte size taş gibi bir anti carpe diem filmi.

cesar resmen amelieye tepki olarak yaratılmış..

huzur kızıl saçlarının bir tutam perçeminde saklı
hastane yeşili kör eden yoğunlukta
göremiyorum
sağır eden bir sessizlik
duyamıyorum

aklıma kazınmış bir çift likör mavisi göz kapanmış.

bağışıklık sistemi zayıflayan hastalar tarafından, kendini dışarıdan gelecek virüslere karşı korumak maksadıyla kullanılır.

amma milletimiz öylesine öküz ki... sanki takılan maske takanı değil, maske takmayanları korumak içinmiş muamelesi yapılır milletimizce.. otobüse maske takmış bir insan binmeyi versin, maske ilk fark edildiği an önce hafif bir acıma duyulur maskeli kişiye. ikinci adımı tahmin etmek zor değildir. hemen götüm götüm uzaklaşılmaya başlanır maskeli süvariden.. beş dakika gözlemlerseniz, tıklım tıkış otobüste maskeli süvarinin çevresinin saydam bir korku boşluğu ile çevrildiğini fark edersiniz..

ez cümle, maske takan sizin sağlığınızı düşündüğünden ve size hastalık bulaştırma riskinden dolayı takınmaz o maskeyi.. sizden bulaşması muhtemel virüslerin önüne geçmek için takmıştır.. hasılı korkmayın ve öküz gibi gözlerinizi dikip acımaklı bakmayın bu insanlara..