/400
istanbul ile kıyaslandığında düzenli sayılabilecek bir şehir. ülkenin kalbinin attığı yer. elinizi sallasanız bürokrata, siyasiye çarparsınız. genelkurmay başkanlığı ile cumhurbaşkanlığı köşkü'nün bulunduğu yerde duraklamanız halinde, "burada beklemeyin" şeklinde hemen uyarı alırsınız. anıtkabir görülmeye değer... atakule yüksekliği ve dönerek tüm manzarayı görmeyi sağlayan güzel bir mekan.

bir hafta kalmıştım, pekçok yerini görme imkanım olmuştu. yıllar oldu, şu anda son durum nedir bilemiyorum ama değişse de önemini hiç yitirmedi. bir de deniz olsaymış tadından yenmezmiş.
okul için gittiğim şehir. öyle sağlam bir iğrençliği var ki içinde iki haftanın dolmasına birkaç gün kala mide bulantısı yapar. kendi şehrinin kokusunu içine çekip avunup geldiğin ilk saniye seni çileden çıkarır. hani öyle böyle iğrenç değil.
hiçbir şey yok ama içi kapalı aşk dolu.
getirisi olacağı düşünülen, sanatçı diye tabir edilen kişilerin isimlerinin başına eklediği şehir.(ankaralı namık,turgut,abuzer,şekip gibi).
yollarında yön tabelalarının yetersiz olduğu bilmeyen insanı fırıldak gibi gezdirecek şehir.
gittiğime bin pişman olduğum karışık kalabalık çok beton olduğunu düşündüğüm şehir.başkent olmasına rağmen yollar çok karışık minibüsleri otobüsleri çok eski vs. kısacası anıtkabir den başka bir güzelliği olmayan kesinlikle bilmeyen birinin başkent olduğunu tahmin edemeyeceği şehir.
istanbulu görmeyen sefil insanın kulu kölesi olduğu, aslında bir boka benzemeyen, işsiz insanların bir işleri varmış gibi sağa sola koşuşturduğu, adresleri sadece menepoza girmiş kadınların bildiği ulusumun başkentidir.
ülkemizin başkenti. kimilerine göre de hüznün başkenti.
hayal kırıklıklarımın başkenti.
izmirlilerde depresif etki yaratan, hatta intihara sebep olan renksiz şehir, her gece rüyada deniz görme sebebi.
nesini seviyorsun? bünyelerinin istanbul'a döndükten sonra kıymetini bildikleri başkent.
behzat ç yi izledikçe bana daha hoş gelen şehir.
anadolu bu şehre çok şey borçludur. ankara başkent olmasaydı anadolunun gelişmesi imkansızdı.
bok varmış gibi kendisinden kaçıp istanbul'a geri geldiğim, gayet sakin ve kıymeti beşiktaş trafiğine girince daha da anlaşılan memleket.
bi izmirli ya da istanbullu sevmez belki ama ankaraya alışan orada yaşayan sever ankarayı. sonradan başka bi şehire gitse bile hatta bu şehir izmir ya da istanbul olsa bile ankaranın çoğu yönünü arar, özler insan. ankara düzenlidir. insanlar sıraya girmeyi bilir, bi yerden biyere gitmek kolaydır. evet resmidir, soğuktur, gridir ama sevilir, aranır.
hiç birşeye değişmeyeceğim şehir. sakin, huzurlu,sıcak.
sokakları denize çıkmasada sevilebilinen şehir, doğup büyüdüğüm, yaşayacağım şehir.
TBMM kurulduğu şehir.
Başkent.
türkiye'nin, ilk türk cumhuriyetinin, atatürk'ün, bağımsızlığın, griliğin, yalnızlığın, ilk aşkın, ilk sevgilinin, ilk sevişmenin, en büyük özlemlerin ve anlatılmaz binlerce ifadenin başkenti.
bahar gelsin diye gözünün içine baktığım şehirdir.hadi ama artık sabaha kadar üşümeden sokakta sarhoş yürümek istiyorum yine.akşam herhangi bir parkta çimenlere uzanalım istiyorum.moganı bide güneşli göriyim istiyorum.sabaha karşı malum eve döndüğümüzde sigara içmediğimiz halde ağzımızdan duman çıkmasın istiyorum.ben bunları istiyorum ankara'm be hadi sende iste gerçek olsun artık.
sükuneti ve düzeniyle kaotik istanbul insanını kıskandıran şehirdir...
memleketimdir. hüznü orada öğrendim ölümü, yaşamı, gerçeği, düşü, kendimi bile. geceleri bir başkadır yaşamak gerekir bir gece ankara'da. sakindir, sessiz, ıssız. herşeyden önce 'hayat kırıklığımın başkenti' dir.

cümlelerim garip oldu duygulandım lan anlatamıyorum da.
trafik sorunu olmayan, behzat ç nin çekildiği yer.
(bkz: başkent çocuğuyuz)
(bkz: başkent/#11442518)
hayatımın en büyük, en acıtan iki aşkını barındıran şehirdir. ikisinden de şutu yemişimdir. ikisi de demetevlerde arka arkaya sokaklarda oturmaktadırlar. uzunca bir süre adını dahi duymak istemediğim şehirdir bu yüzden.
© copyright 2005 - 2026