bugün

/400
--spoiler--
sevemedim ben bugünü
sevemedim başından
göremedim geçtiğini
yanıbaşımdan, her yanımdan
--spoiler--
(bkz: home sweet home)
dünyanın en güzel ve modern şehri. istanbul ve izmir ile aynı sınırlar içinde olması talihsizlik.
eski sevgili gibi. içinde olduğun zaman nefret ediyorsun. Ayrıldığın zaman ise özlüyorsun.
Icinde dogup buyumusleri icin paha bicilemez bir sehirdir.
sevdadır ankara.
müdür gibi şehir, hatta komutan gibi şehir.
100 metre aralıklarla alışveriş merkezi vardır her yerde.
kocatepesi ve hacı bayram velisini sürekli karıştırdığım şehir. yerlerinde bir sıkıntı yok zaman zaman gittiğim yerler ikisi de fakat ankara'dan alakasız biri, hacı bayram ankara'nın neresinde kalıyordu, diye sorduğunda öylece kalıyorum çoğu kez.
içinde yaşayamayanının sevemeyeceği şehirdir ankara. seveni vazgeçemez sevmeyeni de bi türlü sevemez onu.
senelerdir gitmeyi merakla beklediğim, çok şey umduğum şehir. güzel olacakmış gibi geliyor her şey. o kadar az kaldı ki artık buluşmamıza. umarım o da beni sahiplenir ve sever.
garip bir şehir. dışarıdan o kadar sessiz sakin, memur kenti gözüküyor ki, bu kabuğunu kırıp içine girebilmek aylar alabiliyor. aslında hareketli, insanın kendisinde biterken şehri eğlenceli hale getirmek, ankara bunu kolaylaştırıyor. istanbul'un sunduğu eğlence imkanlarının hepsi mevcut, deniz yerine gölü kabul eden insanlar için sorun yok. sadece eğlence anlayışı biraz farklı. istanbul'da tiyatro bileti aynı gün bulunabilirken, burada 13 gün öncesinde satışa çıkan biletler birkaç saat içinde bitebiliyor. tunalı'da geyik yapmak, istiklal'dekinden daha zevkli oluyor bazen. belki de şehirleri sevdiren insanlar olduğu için gözüme çok farklı gözüküyor şu an bu şehir...
Ankara'da aşık olmak kolaydır da. Ankara'nın o ağır havasında aşık kalabilmek zordur.
(bkz: üniversite yi kazananlara tavsiyeler)
geceleri donmaya başladığımız bozkır zararlısı.
başkent, denizi olmayan behzat ç. si olan yaşayanın sevdiği, yaşamayanın sevmediği şehir.
içindeyken ne kadar sevdiğini fark etmediğin şehirdir. sakaryasında, bahçelisinde, tunalısında bir sürü hatıra barındırandır. ayrı kalınan bir haftanın sonunda özlenendir. bazen dünyanın en güzel şehrine bile tercih edilesidir. huzurdur ankara.
canı sıkılan insanın ilk turda aklına gelen gereksiz şehir. bence atatürk'ün biricik hatası, tbmm'yi bu denli sıkıcı bir şehirde kurmasıydı.
çok sıkıcıdır. gezecek hiçbir yeri yok. arkadaşın olmadan asla diyorsan ankara.
bir yaşam tarzıdır. yaşamayan bilemez. deniziniz yok falan der.
gri şehir, ankara'yı sevme nedeni nedir bir insanın bilinmez ama öyle ya da böyle çok sevilir bu betonarme toz bulutu. içindekilerdir, anılarındır belki burayı sevdiren, anlamazsın bazen bu şehre olan delicesine tutkunu. özlersin uzağında olduğun zaman durduk yere. bu koskocaman başkentte adını koyamadığın, ne olduğunu çözemediğin hisler barındırırsın küçücük yüreğinde. başka bir yerde olduğun zaman kendini gurbet elde hissedersin. seversin o tuhaf bozkır kokusunu, karını, karanfilini, kuğulusunu.. ve sürekli hasret duyarsın ankara'ya tüm benliğinle.
bir yılı daha fazlaca haşır neşir devirdiğimiz şehir. artık kısa bir ayrılık vaktine az kaldı. kim ne derse desin soğuğu sıcağı garip halleri ile can şehir, insanın yaşadıklarıyla, özlemleriyle özdeşleştiği zaman daha bir sevilen, benimsenen.
hayatı öğrendiğim şehir...soğuk ve karlı yüzünün altındaki sıcacık yüzüyle insana tebessüm eden bir şehir. ve hakkındaki birçok önyargıyı yerle bir edebilecek kadar güçlü, dev bir şehir. bir şehir size güven ve huzur verdikten sonra mükemmel olması için başka koşul aramaya gerek var mıdır?
deli gibi özlediğimdir.bahçeli senden binlerce kere özür diliyorum.affeyle. meğer sen cennetmişsin.
aşkla bağlandğım ne varsa hepsi gidiyor hayatımdan.sıra sen de mı diyesim gelıyor bu kente.

zordur ankara,deniz aşk ise sizin için.bulutlu kapalı bogucu havasına ragmen alışırsın zamanla sonra terketmek ıstemez ve bırkac parca esyanı bır yerelere emanet bırakırsın çocukça,donmeye bahanen olsun diye.
hasreti yokdur. olmaz.

ama melankolik yerdir be.
© copyright 2005 - 2026