ankara

mevsimlerin ilkbahar, yaz, sonbahar, çüş şeklinde olduğu şehirdir. çüşün doğal bitki örtüsü kar olup, halkın ağzına s.çmaktadır. yeter lan arada bir başka mevsime geç takılmış plak gibisin.

ankara hep bissürü kar. her yer tatil oldu yine bi odtü düşmeyen tek kale olarak mücadele ediyor. rektör silahları kuşandı, tedirgince kar topu savaşları facebook eventlerini bekliyoruz. insanlar gerizekalı bebeler gibi birbirlerini kara gömmeye, çarşıdaki derede boğmaya çalışacaklar. yok yüzüncü yıldan gelecek rohan askerleri acaba demirayı, yani minas tirith'i kurtarabilecek mi? kahramanımız frodo, bir ankara keşmekeşinden içlik giyerek kurtulabilecek mi? behzat ç arkasında ölü ordusu olan dolmuşçularla kartopu savaşlarına yeni bir yön verebilecek mi... john snow a4 kapısından surun ötesine geçecek mi? ned stark harbiden öldü mü? babam böyle pasta yapmayı nerden öğrendi? mahir market gece 2ye kadar açık mı?

ulan ne saçma geçiyor ankarada kış ya... harbiden çok acayip.

simit yediğim, yaşamaktan nefret ettiğim ve fenomeni olduğum dizinin çekildiği memur şehridir. (bkz: behzat ç)

doğduğum büyüdüğüm ve asla terk edemediğim güzel ülkemin güzel şehri ve başkentidir.

cicili, bicili renkli şehirlere nazaran grisi ve siyahıyla monoton ama neyse o olan şehir. Yapmacık ve ikiyüzlü değil, soğuğuna rağmen insanların sıcaklığını kaybetmediği şehirdir ankara.

gri şehir.hangi şehrin soğuğu daha pis tartışmalarında ilk 5'e girebilir.asıl ankaralılar için "angara" olarak telaffuz edilir.fakat memleketimdir,sevilir,özlenir.

yeşili de mavisi de havasındadır. her sokağında hikaye bırakırsın. başkaları görmese de herkes için hikayesi vardır ankaranın. soğuğu da güzeldir sıcağıda. mevsimleri sindire sindire yaşatır insana. kara bastığın sokaklarda çiçek kokularıyla büyülenirsin ağaçların. efsanedir ankara.

Beyaz şehir.

an itibariyle bu kış tamı tamına 9. kar yağışını gerçekleştiren şehir.

vega'nin muhtesem sarkisinin adi.

sevgili kokan, hüzünlü şehir.

gri, beton, soğuk. her şeyi yapay. bi yapmacıklık bi özenticilik. sevmiyorum bu şehri.

'bebe' kelimesine hayat veren şehir.

deniz yoksunu diye önyargıyla gelinen fakat kendine aluştıran bir şehirdir. en az istanbul kadar alışkanlık yapar insanda. ankara iyidir lan.

ankara deyince "denizi yoktur", "deniz olmadan yaşayamam" diyenlerin kemçük ağızlarına çarpma isteği uyandıran şehirdir.
bu cümleleri kuran insanlar nedense gözümde hep ukala, bayağı ve genelde ortamların istenmeyen sinir bozucu tipleri olarak canlanmistir. nitekim bu cümleyi kurup da yüz yüze tanışma imkanı bulduğum kişiler, bir önceki cümlede tarif ettiğim insan tipine genelde tıpa tıp uymustur.

ankaradır, candır, serttir, soğuktur, resmidir, düzenlidir, gridir.

denizi olmadığı için yaşayamayacağım yerdir.
cennetten bir köşe de olsa, deniz yoksa olmaz arkadaş.

ah yağmur dönerken kara
yine yol var falımda
ister özle, yok istersen hiç hatırlama..

müthiş bir bir vega şarkısı. ankara şarkısı.

erimemekte ısrar eden karlar var. görüyorum.

En kara diye yazılıp okunması gramere göre yanlış, sevmeyenleri için doğrudur.

Soğuk memlekettir. Kış aylarında geceleri bazen eksi yirmilerin altına dahi düşer hava sıcaklığı.

bir haluk levent parçası.

uzun zamandır ilk kez güneeeeeeeeeeeeeeeeeeş güneeeeeeeeeş nidası attıran ve hemen sevdiklerle buluşulacak gündür.

bugün kızılay'da kulağımda yılmaz erdoğan'ın ankara şiiri, ellerim cebimde, buz gibi havada yürürken bir kez daha aşık olduğum şehir, şehrim.

gri, denizsiz, sıkıcı, boğucu vb geyikleri yapmayanların dövüldüğü şehir.

hea, dövüyoz biz onları.

(bkz: gri kent)