babel

babel, bir inarritu filmi olduğunu ilk sahneden kapanışına kadar belli eden bir film. aynı amores perros ve 21 grams'da olduğu gibi meksikalı yönetmen filme imzasını atmış yine. her ne kadar, üçlemenin en zayıf filmi gibi görünmesine karşın, yine de kesin bir karşılaştırma yapmaktan alıkoymaya çalışıyorum kendimi. çünkü; bir üçleme olsa da, inarritu'nun her filmi apayrı bir büyü taşıyor kendi içinde. apayrı öyküler anlatıyor.

oyunculara bakarsak, gael garcia bernal bu sefer çok az bir süre karşımıza çıkıyor. keza, brad pitt ve cate blanchett da aynı şekilde çok kısıtlı sürelerle görünüyorlar ekranda. filmin asıl kahramanları ise, faslı çocuklar ve japon kız. tam anlamıyla muazzam birer oyunculuk örneği sergiliyorlar. inarritu yine isimsiz kahramanlar yaratıyor bu filmde de. filmin, anahtar noktalarında da hep bu isimler ön plana çıkıyor.

üç farklı kıta, dünyanın üç uzak noktası..birbirlerinden habersiz, farklı dillerle iletişim kuran ve ancak ortak kaderleri yaşayan insanların inarritu'nun kamerasından yansıması..hayatı öğrenmeye çalışan çocuklar, yabancı bir ülkede 16 yıldır tutunmaya çalışan bir kadın ve önündeki duvarları aşamayan, iletişim kurmaya çalışan japon kız.

babel..modern zamanların gerçeğe öykünen masallarını, paralel hayatlar kurgusuyla anlatıyor bizlere..