yemekteyiz

ilk tur yarışmacılarının birbirinden uyuz karakterler taşıdığı yarışma - armağan hariç -

öncelikle, iki adet birbirinden çirkin, birbirinden kompleksli bayan vardı. biri evde kalmış, kız kurusu buruş buruş olduğu halde hala güzellik iddiası olan, asilim havalarında bir çirkef ; bir diğeri de tamamen mahalle dilberi, hani böyle bir cahil cesareti bir gereksiz özgüven var ablada hala şaşkınım.

Kel ve üst - orta gelir düzeyine sahip kibar reklamcı amca, ılıman sayılırdı ancak inceden inceye diğer insanlara gaz verdi yarışma boyunca. idare ederdi. çok terbiyesizleşmedi.

şişko ve küpeli mümessil oğlan. ne mümessili olduğunu çözemedim, ama satış işinde çalışırken karaktersizleşmenin prim yaptığını sanan bir takım beyinsiz salesman grubuna güzel bir örnekti. ayrıyetten, '' kulağa küpe taktım şişkoyum güleryüzlüyüm herkesi kandırırım oldum ben '' düşüncesi de gözden kaçmadı.
armagan'dan hoşlanmış olacak ki - ve tabii armağanın ona asla bakmayacağını anlamıştır hemen- tüm yarışma boyunca armağanı yerli yersiz kötüledi.

ve gelelim en güzel, en kibar, en iyi yemek yapan yarışmacı armağan'a.
kızın hakkını yediler. kompleks abidesi teyzeler ve şişko oğlan bir olup kızın villasını kıskandılar, gençliğini güzelliğini kıskandılar, muhtemelen kendilerinden daha iyi yemek yapmasını da kıskanmışladır.

velhasıl ödülü sevimsiz şişko oğlan aldı, bir de insanların arkasından '' hepsi iğrenç insanlardı bir daha yolda görsem tanımam '' tarzı laflar etti ki, onu kim tanısın ?

insanı sinir sahibi yapan yarışmadır kısacası. 2. tur yarışmacılar var ama izlemiyorum artık. güzel yemek yapanın, misafiri şık agırlayanın kazanmadığını öğrendik nitekim.