aylak adam

klişedir; bir kitap okudum hayatım değişti, benim için tamamen kitaplara bakış açımı değiştiren kitap olmuştur aylak adam. önceleri kitaplarda kendimi arardım, parça parça bulurdum ki odur kitaplarda/romanlarda insanı mutlu eden şey ama aylak adamdan sonra, okuduğum her kitapta, bu kitabı arıyorum; " aylak adam'a benziyor, aylak adam tadına yaklaşmış" vs.. ama bütün kitaplar sadece benziyor ya da yaklaşıyor.
yaklaşık 6-7 kez okudum, ara ara kitabı açıp herhangi bir paragrafını okuduklarım hariç ve ne zaman konusu açılsa, bir an önce eve gidip, kitabı alasım, herhangi bir sayfasından bir kaç paragraf okuyasım gelir.
kanımca, bir insana verilebilecek en güzel ve benim en çok vermeyi sevdiğim hediye bu kitap. kitabın içeriğiyle ilgili konuşmaya başlasam; pek anlatmakla olmayacak gibi, okumak lazım. halbuki ne kadar çok şey söylemek istiyorum kitapla ilgili. en iyisi okuyun, okutturun. her insanda, kendinden en az bir parça bulabileceği bir kitap.
neyse ben en iyisi, yeniden okumaya başlayayım kitabı...

--spoiler--
"dışarda çiğnenmemiş kar, üstüne bastıkça gıcırdıyordu. kitapçının köşesinden tenha caddeye dönerken içinde bir boşluk vardı. saatine baktı: ona geliyordu. ”nereye gideceğim? keşke polis kuşkulanıp karakola götürseydi beni. değişik bir gece olurdu. belki onu da bulup getirirlerdi. birlikte çıkardık. sonra, sıkıntı. o bitti. haşet’te kitap arayacağım. niye koşuyorsun? davete geç mi kaldınız? her zaman geç kalanlar bulunur. hindi dolması daha bitmemiştir. bu gece insanların hindi yemesi gerekir. bulamayanlar üzülür. yılbaşı hindisi…ooo! eğlenmek de zorunludur bu gece. sinemalar, tiyatrolar, barlar doludur. evlerde toplantılar vardır. “neydi o yılbaşı donattığımız masa. şu mehmet bey ne şakacı adam. kırdı geçirdi bizi.. ama karısı.. sorma kardeş.” küçük kumarlarımız vardır. on kuruşluk tombalalar. şimdi kim bilir kaç evde, kim bilir kaç kadının ‘aman ayol, bu ne kötü şans böyle’ sözüne karşılık kim bilir kaç erkek “üzülmeyin; kumarda kaybeden aşkta kazanır” diyordur. kim bilir kaç erkek de acele edip bu sözü ondan önce söyleyemediler diye onu kıskanıyordur. biliyorum sizi. küçük sürtünmelerle yetinirsiniz. büyüklerinden korkarsınız. akşamları elinizde paketlerle dönersiniz. sizi bekleyenler vardır. rahatsınız. hem ne kolay rahatlıyorsunuz. içinizde boşluklar yok. neden ben de sizin gibi olamıyorum? bir ben miyim düşünen? bir ben miyim yalnız?

--spoiler--