talaash

on numara bir bollywood filmi. bollywood filmleri izlemem hatta 3 idiota kadar da bollywooddan haberim yoktu dersem kürekle döversiniz beni biliyorum.
ikinci izlediğim bollywood filmi de talaash oldu. eğer bollywood filmlerinin geneli böyleyse gerçekten hollywood kadar hatta daha fazla başarılı bu bollywood bence.

bollywood yıkama yağlamasından sonra filmle ilgili yorum yapayım.

film tereddütsüz izlenebilecek bir film. hani tekrar tekrar izlemeye de gideri var.

filmin en beğendiğim tarafı ceset(hatta iskelet) yakma kısmıydı
vikiden aamir khanın müslüman olduğunu öğrenince o sahne daha bir değerlendi gözümde.
sadece hayat kadınları üzerinden bile alınsa olay, yine büyük bir mesaj var ortada.

bir bayan müslümandır vehayat kadını olabilir. ıstememiştir ama bişeyler birileri itmiştir onu o çukura o bataklığa.
ve birgün öldü(rüldü)ğünde çöp kadar bile değerinin olmaması, ölüsüne bile saygının olmaması ne kadar acı bir durum. ınsanların siklerinin keyfi için kullandıkları varlığa kasaptaki et kadar bile değer vermemesi ne kadar acı.

o müslüman hayat kadını zorla çalıştırıldıktan sonra binlercetövbe ediyordur belki rabbine. af diliyordur vs. ki illa müslüman olmasın, alevi olsun,hıristiyan olsun,yahudi olsun,budist olsun.

hiç inanmayanlara saygı duyuyorum ama azıcık mantığıyla düşünebilen kardeşlerim bana hak verecektir.
filmde bahsedilen ruhların sıkışması olayını ben o ruh ebediyete intikal ederken arkasında kendisine karşı son görevini getirilmemesinden duyduğu üzüntü vs. yi anlıyorum.(yanlışsam düzeltin) hani ıslamda gözü açık gitmek kemikleri sızlamak vs olarak bahsettiğimiz olay var ya, onun gibi ruhun rahat edememe huzursuz olma durumu.
eğer mevta bir budist ise cesedinin yakılması,hıristiyan ise kilisede naaşının sergilenmesi ve tören yapılması,müslüman ise camide cemaatle cenaze namazının kılınması ve cemaatten helallik istenmesi şeklinde ölünün arkasından kişinin şahsına karşı son görev yapılır.
herhangi birinin doğru veya yanlış olmasının sana uyup bana uymamasının bir önemi yok. önemli olan bu eylemlerin birilerince kutsal olması.
filme geri dönersek rosie/simran o kadar güzel o kadar cazibeli olmasına rağmen bir kimliği bir adı bile yok. öldü ve kimse umursamadı. kimse arkasından göz yaşı dökmedi. kimse öldüğünden haberdar bile olmadı. o bir vajinası iki memesi olan bir zevk aracıydı ve ölünce çöpten bile değersiz bir et yığını haline geldi.
ruhuysa yakıldıktan sonra rahata huzura ermiş oldu. çünkü bir kişi o cesedi önemsedi. o ruh kendisini önemseyecek kişiyi kendisini önemsemeyenlerin peşindeyken buldu. onu yanına çağırdı. o deniz kenarından uçan arabalardaki herkesi çağırmıştı önemsenmek için. bir tek bu polis umursadı onu ve tek kurtulan da o oldu.
burada cesedin yanmasının yerine bir camide cenaze namazının kılınıyor olması ordaki anlamı zerre kadar değiştirmezdi diye düşünüyorum.
aslında bu film türkiyedede çekilmeli, hayat kadınlarının da bir can taşıdıklarını, onların da var olduğunu önemsenmesi gerektiğini vs. mesajlar veren bir film yapılmalı. karaköyü kadın sikme mekanı olarak gören sikinden başka derdi olmayanların gözüne gözüne sokulmalı bu mesajlar.

filmde birçok mantık hatası vardı. ama izlerken ne hatalarla ne de hakim dini inançla ilgilendim bir müslüman olarak.

neyse bu entry uzadıkça uzuyor.
kısaca sana puanım dohuz ganha.