türk sineması

27 mayıs ihtilali sonrası; özellikle sendika; grev, dernek kurma; söz ve düşünce toplantı ve yürüyüş haklarını sağlayan; 61 anayasası nın yürürlüğe girmesi ile, sinemacılarımızda yeni bir anlayış baş gösterdi. gerçi: bakarsak bu dönemde özgürlüklerin gelişine karşın; mussolini italya'sının sansürcü birkaç maddesi de, sinemamızda yürürlükteydi. bu dönemde; metin erksan yılanların öcü ve susuz yaz fimleri ile geniş sükse sahibi oldu. halit refig harem'de 4 kadın ile göz doldurdu.

sonraki dönemlerde yıllık film sayısı 150-200'ü buluyordu. tabii bunların pekçoğu avrupai filmlerin birebir kopyasının çekimiydi. özellike alman ve italyan olanlarının. sonrak idönelerde 60'lı ve 7
'li yıllarda ömer lütfi akad'ın filmleri ise; belirli bir kalitenin ardına düşmedi.

yine bu devirler; atıf yılmaz, şerif gören, zeki ökten ve sinan çetin gibi isimler; sinemamızın mihenk taşı; filmleri ise; kilometre taşı haline geldiler.