Şahane bir ballad.

(bkz: No time to lose) sırf bu şarkılarından ötürü ayrı sevdiğim grup.

bu yıl musee d orsay’da sergisi düzenlenmiş olan muhteşem sanatçı. benzeri londra’da da yapılacakmış bu arada.

Geçenlerde o’nun doğum günüydü. Kutlasam rahatsız olur mu diye tereddüt ettim ama sonra kısa bir doğum günü mesajı attım ona. Her yıl yaptığım gibi… iyi niyetiyle teşekkür etti, kapattık. Normalde olsa yani kabul etse ona çiçek ve çikolata ile giderdim muhtemelen. Ama asla kabul etmez, onun hep kuralları vardı eskiden de. Üzülüyorum buna. Ne yapsam kolay kolay kabul etmezdi. Onun duvarları öyle yüksekti ki. Yani belki de sadece bana böyleydi, bilemiyorum.

Şu an Sevgilim varken ayıp belki ama o’nu hâlâ çok özlüyorum. Sarılsam da geçse keşke diye düşündüm. Özleme atağı geldi bana. Sonra bu, bencillik mi diye kendimi sorguladım. Kalbim acıdı, gözlerini düşündüm o gece. “Özledim” diye söylemek istedim ama beni mahvederdi, biliyorum. Böyle dile getirdiğim zamanlarda duvara tökezler gibi olmuştum eskiden. Asla Haksız da değildi. Öyle işte, insan bazen anlatmak istiyor. Ben de buralara açmış oldum kalbimi. iyi geceler herkese.

Amsterdam’a ne zaman gitsem damrak bölgesindeki küçük dükkânında biraz tadım yapıp dirk ya da albert heinjlardan tony depolamadan gelemiyorum. Turuncu paketi tuzlu olmasına rağmen öyle lezzetli ki… asla ön yargılı olmamalı. daha önce hiç çikolata yememişim gibi hissediyorum.

Mabel matiz’in yayımladığı son şarkısı. inanılmaz eğlenceli ve de güzel. Ama yok yere adamın başını ağrıttı, o da ayrı mesele. Keşke böyle şeyler yaşanmasaydı.

Kış aylarında portakaldan sonra en sevdiğim meyvedir. Aynı zamanda, Genetik olarak Portakalın akrabasıdır.

Birkaç yıl önce bir kızla düzenli olarak yattım. uygulama üzerinden tanışmıştık. Aramızda neredeyse 2000 kilometre mesafe vardı. kız yabancı, ben de onun için yabancıyım. Benden yaklaşık 8 yaş küçüktü, o yüzden çocuksu geliyordu ruhu. Bir süre sonra birbirimizi de çok iyi tanıdık ama duygusal girişimlerimiz olmadı, yani bunun ihtimaline karşı en başta frenlemiştik birbirimizi. Zaten kalbimde başkası vardı o zamanlar.

Neyse iki yıl boyunca bu ilişki için başka bir ülkeye gidip geldim. Dışarıdan bakınca romantik bir hikâye gibi duruyor ama komikti de. Bazen hoşlandığını, aşık olduğunu söylüyordu kulağıma. Gülüp geçtim tabii, kıyamıyordum efenim. Neyse bir zaman sonra hanımefendinin sevgilisi oldu falan hemen sonlandırdık bu eylemleri. Ardından benim de ciddi bir ilişkim oldu. “hoş olmaz ama en iyi arkadaşımsın” falan... güzel temennilerle kopardık iletişimimizi. Sadakat gereği... Dolayısıyla Tatlı bir hatıra olarak kaldı zihnimde. Umarım ben de kendisi için öyleyimdir, ne diyeyim. * itiraf başlığını görünce yazıp çizeyim dedim. Swh

Kardeşim Pendik/Yenişehir tarafında oturuyor. Yakın zamanda oraya taşındı. Açıkçası istanbul’un neredeyse son noktası gibi geldiği için trafiğin de başka ilçelere kıyasla daha sakin olacağını düşünmüştüm. Ben de hayatımda ilk kez bu yaz gittim oraya. Meğer istanbul’daki trafiğin hiçbir lokasyonda ucu bucağı yokmuş, Onu anladım.

En az 3 gol atarız diye düşündüğüm karşılaşma.

Dipnot: elbette beşiktaş.

(bkz: Hikaye) Parçasıyla çok sevdiğim grup. Canlı performansları da bir o kadar harikulade.

(bkz: mabel matiz)’in yeni yapıtı. beğendim ama öyle müptelası olacağım kadar sarmadı. karakol, müphem ve sarmaşık gibi melankoli dokusu daha baskın, yoğunluğu yüksek parçalarının tarafındayım sanıyorum. duygusallıkta ben.

P.s: kelime.

Mabel matiz’in fresh şarkısı. Çok ama çok beğendim. Canım mabel.

Hoş geldin kardeşim.

albert camus'un en iyi eserlerindendir. Çok etkileyici.

Bir pasajında şöyle diyor:

“Başka bir alemde de Marie’yi kucaklayıp sımsıkı sarılmak için cumartesileri sabırla beklemişsem kuşların geçişini ya da bulutların gökte karşılaşmalarını da öyle beklerdim.”

Latte içiyorum. Kabul mü?

Gözlerini kısıp saçlarını kulaklarının ardına o narin ellerinle attığını hiç görmeyeceğim, göremeyeceğim hiçbir zaman. Yürürken saçlarının nasıl savrulduğunu hiç bilmeyeceğim. Belki başkalarına sıradan gelen ama benim için asla öyle görünmeyen hiçbir hâline tanık olamayacağım. Bunlardan çok eminim, sırf bu sebeple üzülüyorum. Kalbim acıyor.

Düşündüm de ben o’na hiç ulaşamam ki… elimi biraz uzatsam aramıza daha büyük mesafeler giriyor. Artık arkadaşça da olsa ne çabalayabilirim ne de cesaret edebilirim. Ah…

(bkz: Bul beni) Şarkısıyla tanıyorum kendilerini. Fena değiller. Belki ileride daha çok tanınırlar.

Şu an dinliyorum da her seferinde daha çok seviyorum kendisini. Umuyorum harbiye’de sahne alır, bu yaz için umutluyum.

Bengü beker’in bir yol bu albümünü dinleyenler varsa bilirler ki muazzam bir iş çıkarmıştır kendisi. Yakın zamanlarda da bir selami şahin şarkısı seslendirmiştir. Ah be mabel…