mumlar sonuna kadar yanar

sandor marai romanı. 1942 yılında yayımlanmış.

Şu pasajı beni çok etkiledi:

“Çünkü daima 'ötekini' severiz, daima onu ararız, hayatın bütün koşullarında ve değişikliklerinde...
Bunu biliyor musun? Hayatın en büyük sırrı ve en büyük hediyesi, 'aynı türde' iki insanın karşılaşmasıdır.”