umut sarıkayanın işimdeyim gücümdeyim köşesinde başrolü kaptırabilecek olan eylemsizlik.

küçükken evin içerisinde bir avuç dolusu para bulup sevindiğim de annemin ''artık onlar geçmiyo '' sözleriyle şaşa kaldığım, sakızın evin içerisinde bulunan paradan daha değerli olduğu durumlardır.

haddini bilmeyenler korkuturken, haklarını bilmeyenlerse korkarak yaşar.

gündelik hayatta işimdeyim gücümdeyim formunu yakalamışken aniden aklıma bir düşünce geliyor ve bu düşünceyi entrye dönüştürsem çok tutar diyorum ve ardına '' boşver yahu bu saatte sözlükte kimse yoktur, gece girersem artı oy patlaması yaşarım '' sözlerini söyleyip vazgeçiyorum, gece oluyor ne düşünce var ne entry, ee haliyle oy da yok... oylum oylum oylanmam gerek sözlük

sözlükte en sevdiğim başlık yaran inci sözlük ayarları olup, bu başlığı yazmaya üşendiğimden, sürekli olarak şukela butonunu tıklayıp, başlığı yakalamaya çalışıyorum. bazen saatlerimi alıyor, fakat basmak, karanlıkta yazmaktan daha kolay bruder.

öğle vakitlerinde,'' hadi uyu '' sesinin kesilmesiyle, uyumaya vaktinin olmaması. uyku senin için giderek azalan bir dinlenme eylemsizliğine dönüşüyorsa bil ki artık büyüyorsun, uyku senin için giderek sonsuzlaşan bir durağanlık eylemine dönüşüyorsa bil ki ölüyorsun.

kapıları kilitli arabanın, kapısının açılma anıyla eş zamanla kapı mandalını asılmak ve beraberinde sizinki hariç tüm kapıların açıldığının farkındalığı.

fırat budacı'nın uykusuz dergisinde '' kendimi durduracak değilim '' başlıklı yazısındaki tipler bütünü.

hayatıma müdahale edilmesinden nefret edip, bir başkasının da hayatına müdahale etmekten kaçınıyorum. yakın çevremden birisi bir başka birisine ne zaman '' şöyle yap, böyle yap '' gibisinden hayat dersleri verse, aklıma '' abi iyi de adamın hayatına neden müdahale ediyosun '' sözleri gelir fakat söylemem, çünkü söylediğim taktirde bende onun hayatına müdahale etmiş olurum düşüncesine kapılırım. *

kurşun kalemi çok kullanan insanın yapmış olduğu eylemdir. mimarlık öğrencileri, sanat okulu öğrencileri, grafik öğrencileri v.b. bilirler. kurşun kalemi kalemtraşla açarsanız eğer çok daha çabuk tükenir, eğer hassas bir ele sahipseniz kalemi bıçakla açarak, çok daha tasarruflu kullanabilirsiniz. biçim işlevi izler.

+ zemine sıfır, zemine sıfır, zemine sıfır...
- sürekli söyleyince denize sıfır gibi oluyo lan..

( bir evin bodrum katı için )

bir günün daha sonuna yaklaşıyordum. biraz yürüyüp hava almak için dışarı çıktım fakat soğukla yağmur birbirleriyle işbirliği yapmış olsa gerek ki bana izin vermiyorlardı. yürümeye devam ettim aşağı yukarı 1 km uzaklaşmıştım evden, ahmak ıslatan dedikleri bu olsa gerek sırılsıklam oluşumdan anlamıştım, üstüne birde yoldan vurdum duymazca giden bir araba üzerime su sıçrattı normalde olsa küfrederdim ama bende onun gibi vurdum duymaz bir şekilde yoluma devam ettim. ellerim cebimde ve telefonumun titreyen ellerime eşlik etmesini istiyordum ufak bir çağrı yada birkaç kelimelik mesaj bekliyordum. derken kendimi evde buldum… belki senden mesaj gelmeden bir mesaj daha atmam yüzsüzlük ama kendimi durduracak değilim. bugün etik duygusunu bir kenara atmak isterdim, yanında uykuya dalmak isterdim ve sıcak bir sarılma sonrasında yüz yüze bakmak isterdim nefesin yüzümde buğu yapsın diye. iyi geceler…
yaşamın devamı,
dünkü yağmur dindi, ıslaklığım geçti fakat havanın kuru soğuğu devam ediyordu. yine bir gün sonuydu yorgunluğum bu gece dışarıda yürümemi engelledi, fakat balkonda biraz nefes almama engel değildi. dişlerimin titreyişi içime yansıdı, dudaklarımın çatlamış olduğunu hissettim, düşünmeden birkaç adımda yatağıma yaklaştım, ışığı bile açmadan yorganıma mumyalandım retinamı siyaha boyuyorum ve slüetin karşımda. kaldığı yerden devam ediyor, bu kez dudaklarımın çatlak olmasıyla senin nefesini daha yakından hissediyorum zaten buna da ihtiyacım var. bu kez nefesin dudağımda yoğuşma yaratıyor ve buğular ıslaklığa dönüşüyor. burnumdan verdiğim nefes göz kapaklarına çarpıyor, kirpiklerini dalgalandırıyor, yüzünde farkında olmadığın bir tebessüm. dünden bugüne değişen sana daha yakın olmam. kurgusuz bir hayalin ardından iyi gecelerim.

bir kış gecesinde paketteki son sigarayı, tersinden yakmak.

eskiden olsa,

af dilediğinde;
''siktiiirr git '' derdim.
şimdi ise;
'' siktiiiirr et '' diyorum ve,
seviniyorsun.
ne farkederki ?

her ikisinde de,

eylemsel olarak edilgeni oynuyorsun.

+ silah taşır mısın ?
- sadece birini öldürürken.

+ sigara kullanıyor musun ?
- sadece içerken.

yanımda ki kişi durmaksızın kendini övdüğünde, ben de ardına durmadan kendimi kötülüyorum. sonunda karşımdaki kişi '' sen aslında öyle birisi değilsin '' dediğinde ben de '' sende aslında bahsettiğin gibi birisi değilsin '' diyorum.

bacılaaaaaarr şimdiiii gözümde canlandılaaar.

kredi verebilmek adına bin bir türlü yalakalığı yapıp, başarıya ulaştıktan sonra müşteri arkasını dönüp banka kapısından dışarı çıkarken, '' inşallah kredisini gününde ödeyemez '' duasını eden personeli bünyesinde çalıştıran ''yara-sa'' bank.

mesleğini kendine yakıştıramayan, serbest meslek mensubudur.