Hep çabalarsın hep yenilirsin hep düşersin yeniden ayağa kalkarsın yeniden çabalarsın yeniden düşersin.. bu döngü o kadar uzun süre böyle sürer gider ki neyi istediğini unutursun. işte bu nokta “hiçbir şey istemediğini kabullenmek”.

Kendimi kendimden çıkarsam sıfır kalmaz. (bkz: boş ders şarkısı)

https://youtu.be/pfhuVE-uda4

Ömür ömür üstüne
Yaralar sirayet etmiş her yerime
izini kaybettim artık
Yarım kaldı bu hikaye,

Korkmamak mümkün mü? ne güvenilir insan kaldı ne sadık. O hisli özel cümleler herkesin ağzından dökülüveriyor bir anda. Her şeyi çok kolay harcıyoruz.

Denk geldiğim çağa övgülerle.

Bugün başladım yazmaya.

Aslında hep günlük yazarım ama mektup olayında yeni olacağım. Bakalım :*

insanlar neden bunu unutuyor bilmiyorum ama bir şekilde hayatına dokunduğumuz herkesin bilmediğiniz yaraları var. işte tam bunla ilgili konuşacağım. Sen geldin, hayatıma geldin, bendeki yaraları kanatıp tek açıklama yapmadan gittin. Benim yıllarca onarmaya çalıştığım yarayı. Kabuk bağladığını sandığım yarayı.. yeniden hatırlattın.

Teşekkür ederim.

bunu neden yaptın bilmiyorum ama biz olabilirdik.

Selam, ben geldim. Çok yorgunum sözlük. Yeniden başlamalıyım pek çok şeye. Ama gücüm yok. Mücadele etmekten de koşmaktan da yoruldum. Sonsuz döngüye ayak uydurmak zorundayım. Nasılını henüz ben de bilmiyorum.