ölüm - sayfa 116 - uludağ sözlük

eğer ölen kişi anneniz ise sizin için de ölüm gelmiş demektir. alıp verilen nefes nafiledir.

07.09.2016 22:59

gri sehrin adami

Eşitleyici.

1

07.09.2016 23:04

ankedon

SESSiZ GEMi

Artık demir almak günü gelmişse zamandan,
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.

Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.

Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.

Biçare gönüller. Ne giden son gemidir bu.
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.

Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
Bilmez ki, giden sevgililer dönmeyecekler.

Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden.
Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden

ölümü anlatan en güzel şiir rakipsiz.

07.09.2016 23:04

zerakikenpachi

Öldüğümü düşündükçe bi rahatlama hissi geliyor fakat ölümden sonra ne olacağını bilmiyorum parapsikolojiyle ilgilenen arkadaşlar beni aydınlatın lütfen bilmeyi çok istiyorum.

09.09.2016 01:11

yasamasevincinikaybedengenc

Ölüm bir dost, uyku ölümün kardeşiydi.

1

09.09.2016 01:13

sakuya

fazlasıyla inanılmaz olmasına karşın kaçınılmaz bir son gerçeği. yaklaşık 3 aydır çevremdeki 9 kişi bu illeti tattı. bazıları yakındı, bazıları akrabalarımdi, bazıları eski okul arkadaşimdi. üzerine bu kadar cok fazla düşünürken ve mersaultculuk oynamaya çalışırken bir anda duyumsadiginizda sanki bir tatile veya balayına çıkmış gibi hissediyorsunuz. çok basit bir mantık olarak ölüm: "beş duyu organının beşinin de işlevini yitirmesi, kasların çalışamamasi, beyinde bulunan yaklaşık 86 milyar nöronun tamamının işlevini yitirmesi, düşünememe ve bilincinde olamadan gerçekleşen sonsuz bir uyku" diye düşünüyor idim fakat artık daha fazla mersaultculuk oynamaya halim kalmadı, bir yerlere sığınma gereksinimi hissediyorum her insan gibi olmayarak ama içinde bulunduğumuz bu garip ve aslında bir o kadar da basit olan dünyada doğum bir mucize olarak anılırken neden ölüm üzücü olarak karşılanmıştır ki? hep düşünürüm bunu.özellikle de inançlı insanlar açısından bakacak olursak, neden ölüm nonteist biri ile sizi teolojik diferansiyel açısından ayırmaz? neden inancınız ölüme karşı koyamaz?

1

15.09.2016 22:26

luyoqe

Bir toprak kabul eder ya insanoğlunu.

1

15.09.2016 22:36

persephoneurania

eskiden hikaye anlatıcıları varmış. köy köy, kasaba kasaba dolaşır yıllardır anlatılagelen hikayeleri anlatırlarmış. ama gel gör ki, leyla ile mecnun gibi büyük tarihi hikayelerin sonu hep mutsuz bittiğinden bu hikaye anlatıcılarının başına neler geldiğini pertev naili boratav şöyle anlatıyor:

"bundan 200 sene kadar evvel, 1800'lü yıllarda sağ bulunan tüccari zamanında, hikayelerimizin birçoğu sevdalıların muratlarına kavuşamadan ölmeleri ile sona erermiş. bunlar aslı ile kerem ve divan edebiyatı'ndan leyla ile mecnun, ferhat ile şirin tipi hikayelermiş. birçok köylerde ve kasabalarda, yeniçeri ağalarından, köy kabadayılarından buna kızıp, hikayesinde aşıkları birbirine kavuşturmayan hikayecileri vuranlar ve dövenler olmuş. bunun üzerine kars ve ahalisi aşıkları toplanmışlar ve bütün hikayelerin sonunu, hasretleri birbirine kavuşturup muratlarına erdirecek şekilde değiştirmeye karar vermişler. bu tarihten itibaren sevdalıları birbirine kavuşturmayan veyahut ölümle nihayetlenen hikayelere pek rastlamıyoruz..."

Böyle anlatmış. Güzel de anlatmış. Mesela bugün bizler kaç tür ölüm tanıyoruz? biri kahraman tabutları, diğeri gazetelerdeki 3. sayfa haberlerinde birbirini bıçaklayan zavallı insanlar. ve bu ölümler de çok tutuluyor. devlet, medya ve burjuva, her yeni nesle bu ölümlerden devşirip armağan ediyor. lisede, üniversitede beraber okuduğunuz, oturup çay içtiğiniz, aşklarınızı paylaştığınız insanlar sokaklarda basitçe öldürülüyor. onların mutsuz öldüğünü yazacak, söyleyecek, haykıracak tek bir şair, tek bir yazar, tek bir roman yok. Dolayısıyla kitlelerin bilinçaltında kahramanca mutlu ölmüş ölümler yatmaktadır. ölümlere peşkeş çekiliyor, ölüm çürütülüyor, üstüne kireç dökülüyor, sonra hepimiz bu ölümlere razı, bu ölümlerin etkisinde bozuk ruhlu insanlar olup çıkıyoruz. Çevremiz kahraman ve şehit ölümleriyle dolu. Onlara her zaman sonsuz saygımız var. Peki ama sokaklarda ölen direnişçilerin ölümleri, gecekonduda perişanlık içinde ölen insanların hayat hikayeleri neredeler? Kimler yazacak onları, kimler anlatacak? Onlar sadece öldü mü? nasıl öldüler? Neler çektiler? Ne yazık ki bunları bilmeden, yalnızca bilindik şeyleri bilerek yaşamaya devam ediyor insanoğlu. ve edecek de. amatör insanların da zamanında bir hayatları olduğunu anlayamadan ölecek, o diğer amatör insanlar gibi. Çünkü gerçek hayatta kahramanlar yoktur biz insanlarca. Dolayısıyla Bizim hikayelerimiz yazılmaz. Bizim hikayelerimiz bilinmez. Çünkü Her insan kendi hayatının kahramanıdır. Ya da anti-kahramanı. Seçim o insana kalmıştır.

5

15.09.2016 23:08

gokkusagini goren kopek

kapı. kapıdan geçiş. biz burada diilken de burada yaşayacağımızı bilmiyorduk, ama buraya geldik, şimdi bayaa bayaa yaşıyoruz, demek ki kapının öbür tarafında da başka bişey olabilir.

bi de garip olan - herkesin başka kapısı var. kimse aynı kapıdan geçmiyo.

16.09.2016 10:51

paganviodio

uçsuz bucaksız düşüncelerin belki de ilk kapısıdır.

1

19.09.2016 19:47

erkanka

Bazen beni korkudan uyutmayan gerçek. Gece aklımdan geçenleri gündüzleri uygulasam cennetlik olurum ama işte.

21.09.2016 23:43

mangadelisi

Bazılarına göre başlangıç, bazılarına göre son. Ölüm de bile ayrılıyor insanlar. Hayatta nasıl birleşsinler ki?

21.09.2016 23:44

mprac

Nedense daha çok zenginlerin korktuğu olgu garip değil mi?

1

04.10.2016 20:46

muhfes zudres

Bu şaka gibi hayatta ciddiye alınması gereken tek şey.

1

06.10.2016 23:56

tibalt

Ölümü öldürmenin fiilidir.

13.10.2016 16:00

ibn khaldun

inanan için verilecek olan hesabın ister istemez tedirginliğidir, inanmayan için gg.

13.10.2016 16:04

aeneskral

Hatırlaması keyif kaçıran, lakin unutulmaması gereken hazin son.

2

16.10.2016 22:01

nediyombenacaba

Vücudun tüm fonksiyonlarını yitirmesi durumu.

18.10.2016 22:54

salvadorevincenzo

Insan bedeninin tüm fonksiyonlarını kaybetmesiyle birlikte ruhun bedene veda etmesi. Bu dünyadan göç etmektir ölüm. Herşeyin bir başı ve bir sonu vardır ama inananlar için yaşam bu dünya ile sınırlı değildir.
Dolayısıyla ölüm bir son değil aksine bir başlangıçtır. Ölümden sonra gerçek hayatı yaşamak vardır, sonsuz hayatı. Kimi zaman insanları korkutsada, yaşam ve yaşamak kadar gerçektir ölüm ve ölmek. Hayatta her insanın er yada geç istisnasız yaşayacağı bir gerçek.

3

19.10.2016 01:41

duslersokagi

19.10.2016 09:26

true

Beklenendir.

Birgün mutlaka kapımızı çalacaktır.

19.10.2016 09:28

matej mitrovic

bazen tek çıkış noktasıdır, tek gerçektir.

2

23.10.2016 13:45

biaktf20

Sonunda yaratıcıyla tanışacağın bir yola giriyorsun ve ince bir çizgi üstünde koşuyorsun. Düşersen yok olursun eğer düşmezsen ve yolu bitirirsen tanrıyla tanışırsın işte tüm gerçeklik budur. Öldüğünde yeniden doğduğuna inanacaksın veya öldüğünü kabul edip cennet ile cehennem arasında kaybolup gideceksin.

2

30.10.2016 21:08

kalkgidiyoruz

ilk kez birisinin ölümünü televizyonda haberde görmüştüm. Gömüldükten sonra anneme dönüp '' Anne adamı ektiler'' demiştim ve buna baya inanıyordum, ilk sevdiğimi kaybettiğimde anladım ölümün ekmek kadar çocuk masumluğunda olmadığını.

6

30.10.2016 22:32

moneydise

aniden kesilen nefes ve kürek sesiyle karışmış toprak sesi.

30.10.2016 22:34

sendemihayat