ölüm

bizim gibiler için mutlu son.

Hiçbir canlının ezeli ve ebedi olmadığını bize hatırlatan herkesin tadacağı mutlak son.

insan gibi yaşamak bu yüzden önemli. Yaşayacağın altmış yetmiş yıl hayatı hem kendine hem başkalarına zindan etmenin anlamı yok.

daha önce defalarca yazılmıştır eminim ancak onu anlatabilecek en kararlı cümlenin "kaçışı olmayan ve kesin olan tek şey" olduğu mevzudur..

tüm insanların ve dahi canlıların önünde böylesine büyük bir gerçek yatarken hiç bir şartta kaçamayacağımız bir gerçeklik insanların yaşama şekillerine ve uğraştıkları boş beleş şeylere bakınca hayat ne kadarda tuhaf değil mi. ya sınırlı sayıda bir yaşam hakkın var ve uğraştığın boktan şeylere bak.. elbette kötülüğü ve kötü insanları yok edemessin tamamen ancak kötülüğün bu kadar yayılması gene insanların eseri.. 70 sene ortalama ömrün var sonunda ise mutlak olan ölüm..

iyi ki ölüm var çünkü 70 sene ortalama insan ömründe bile katlanamıyorsun bu kadar acıya kedere kötülüğe bir de sonsuza kadar et beden içerisinde yaşadığını düşünsene. etlerin dökülür lan kederden zaman içerisinde..

Takva sahipleri için iyi son. Gerisi bir şeyi yer afedersin. Evet.

Ölüm aslında bize göre ölüm. Ruhun ölümsüz olduğu düşünülürse aslında ölüm yok. Ölüm Sadece bir boyut değişimi.

Tüm insanları terkettiğin an.Özgürsün artık.

(bkz: üç firenk havası)

iNSAN DOĞARKEN AĞLAR; ÇÜNKÜ ONU BU DUNYADA NELERIN BEKLEDINI BILMEZ ANNE KARNINA SIĞMASADA ORADA GUVENLI OLDUGU ICIN ORADA KALMAK ISTER AMA ŞARTLAR ISE ARTIK ONUN BEDENIN ORADA YAPAMAYACAGINI VE ONDAKI EL AYAK BURUN AGIZ GIBI ORGANLARIN YENI GIDECEGI YERE UYGUN OLDUGUNU SÖYLER VE DOĞUMLA BiRLiKTE KORKARAK AĞLAYARAK YENI DÜNYAYLA TANISIR KORKARAKDA OLSA ALIŞTIĞINDA DÜNYAYA ADAPTE OLMUŞTUR,AYNEN ÖYLEDE BU DUNYA ICINDE BIZE VERILEN DUYGULAR YASANILAN OLAYLAR INSANDAKi ACiZLIK HISSi HiÇ ÖLMEMEK VE SÜREKLI HUZURU RAHATI ARAMAK VE KENDINI GUVENDE HISSETMEK BiR ŞEYE BAĞLANMAK DAYANMAK ISTER iSTEYE iSTEYE GECEN ÖMÜR SONUNDA BU DUYGULARIN BU DUNYADA YER BULAMAYACAĞINI BiLiR AMA YENI GiDECEĞi YERLEŞiM YERi HAKKINDADA GÖRMEDIĞi iÇiN BILMEDiĞi iÇiN SÜREKLi KAYGILIDIR HATTA ÖLMEKDEN DAHA COK BU KORKUDAN KORKAR ,AMA BiRi CIKIP GELSE ONA GiDECEĞi YERiN ASLINDA BURADAN COK DAHA YASANILACAK BiR MEKAN DEĞiŞiKLiĞi OLDUGUNU BU BAKILIK HISSINI SAADET HISSINI KARSILAYACAK OLDUĞUNU SÖYLEMESi ONU NE KADAR RAHATLATACAKTIR.iŞTE BÖYLE BiR ŞEYDIR ÖLÜM, ÖLÜM BiR DOĞUMUN BAŞLANGICIDIR .ASLINDA BEBEK GiBi KORKAN BiZ iNSANLARA ORANIN BiLGiLi BiR REHBERI DETAYLARINI iÇEREN BiLGiLERDE VERiLMiŞTiR AMA BAKIPTA GÖREMEYENLER iŞiTiPDE UMURSAMAYANLAR iÇiN NASIL UMDULARSA AYNI MUAMELEYi GÖRECEKLERI HEM MANTIKEN HEM ADALETEN ACIKTIR.NE MUTLU iMANINA ZULMETMEYENLERE O HUZURU DÜNYADADA YAKALAYANLARA

Korkmadigim eylem. Olsemde bir olmesemde

Dünya hayatında the end. Evet.

insana yaşama sevinci verdiren durum.

eğer ölüm olmasaydı, neye yaşayacağını bilemezdi insan.

Düşüncelerimin, bedenimin toprağa karışması korkutuyor. En güzel yanı da bir daha ölmeyecek olmamız.

(bkz: connection lost)

ölüm ölüm dediğin nedir ki gülüm ben senin için yaşamayı göze almışım. diye içimden geçirmeme sebep olan daha sonra da aklıma neden bu cümlenin geldiğini düşündüren başlık.

gerçek son..

Ölüm aklıma sadece şu soruyu getiriyor eğer ki öldükten sonra dirilme varsa: öldükten sonraki yaşamımızda doğum günü olarak ölüm günü mü kutlanıyor?

bir canlının hayati faaliyetlerinin sona ermesi.

lan çok korkuyorum! düşündükçe ter basıyor, düşündükçe kalbim güm güm oluyor.

dini hesaplaşmadan öte toprağın altında kalacak olma fikri beni boğuyor. börtü, böcek, yılan..

beni yaksınlar lütfen yaa koymasınlar toprağın altına.

Kurtuluştur bu sıkıcı dünyadan.
Yaşıyoruz da ne oluyor sanki?

Hayattayken kazanılabilecek son şey.

tek gerçek.

acil beni bulması gereken.

mutlak hareketsizlik..

Bu sabah aldığım haber.

Annemin halası ölmüş çok üzüldüm daha bu hafta hastaneye ziyaretine gidecektim kendi halam gibi severdim.

Ailede şuan hala mala gibi büyük kimse kalmadı şuan 50-70 yaş arası hiç kadın akrabamız büyüğümüz kalmadı lan.

SESSiZ GEMi
Artık demir almak günü gelmişse zamandan,
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.
Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.
Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.
Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu!
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu!
Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
Bilmez ki giden sevgililer dönmeyecekler.
Birçok gidenin her biri memnun ki yerinden,
Birçok seneler geçti; dönen yok seferinden.


Yahya Kemal BEYATLI

Hayatın belkide tek gerçeği.