türkiye

https://www.youtube.com/watch?v=DTEBpK2Pvcw

türkiyeli, soğuk suyun içinde oturuyor, su yavaş yavaş ısınıyor.

müslüman türk ün vatanıdır. ve sonsuza kadar öyle kalacaktır. bölücü itlerin hevesleri kursaklarında kalmaya mahkumdur.

benzinde vergi rekortmeni olan ülkemizdir. nitekim yunanistan muazzam bir krizdeyken, batmak üzereyken benzinin litresine 0.99 € vergi koyarken; türkiye'nin '' refah düzeyi artmasına '' rağmen ve krizde olmamasına rağmen benzinin litresine 1.14 € vergi koyuyor. i̇şin garip yanı ise bu ülkeden avrupa'nın en önemli petrol boru hatları geçiyor

öyle ya da böyle, bir şekilde herkesin birbirini ötekileştirdiği ülke.

vatandır candır can.

sonunu düşünmekten korktuğum ülke, ülkem... çok zor kazanıldı bu ülke; ama çok kolay yok oluyor ! başımızdakiler sağolsun!

tek derdi, fenerbahçe ve tff.

allah'ım sana şükürler olsun.

http://www.youtube.com/wa...M_2gw&feature=related

aradan 22 yıl geçmiş. başlıklar aynı. isimler aynı. olaylar aynı. yaşlar ilerlemiş. konuşmalar hiddetlenmiş. ve önemsiz ayrıntı bıyıklar bademleşmiş. *

edit: link düzeltilmiştir.

mustafa kemal atatürk'ün kurtardığı ve kurduğu memlekettir.

buranın reisi de, ağası da o'dur.

"demokrasi demokrasi" diyen ağlayan hoca takipçilerine de kalmaz, barış ve demokrasi şarlatanlarına da.

20 kere yıkıldı, 21. kez bir daha kurulur.

o gün geldiği zaman, yine en üst sosyal statü, atatürkçülük olacaktır.

orta doğu'da milli ve dini bayramı bir arada kutlayan tek ülkedir, atatürkiyedir.

türklere ait ülke.

5 bin yıllık geçmişi olan milletin yaşadığı ülke.

Yalniz ve güzel ülkem. yarin bu saatlerinde semalarinda olacagim.

Türkiye hariç, yeryüzünde bir ülke düşünün. Hangi milletten olursa olsun, o ülke sınırları içinde ihanetin cezası nedir, bilmeniz, tahmin etmeniz gerekir.

Mesela israil'de bir yahudi düşünün vatanını satan. Bir başka ülkeye bu akp'liler gibi taparcasına hizmet eden.

Ne yaparlar o yahudiyi acaba???

Baş tacı mı yaparlar? Mesela cumhurbaşkanı, başbakan, bakan?

Vekil yaparlar mı, vekil?

Ülke sınırları içinde barındırırlar mı?

gündemi şikeyle şunla bunla meşgul edilen ve bunda başarılı olunan ülke. ülkede savaş var televizyonu açıyoruz "uyutma politikası" tıkır tıkır işliyor. bunların hepsi bilinçli yapılıyor. medyaya güvenmeyin.

mustafa kemal atatürk'ün izlerinin asla silinemeyeceği ülkedir.

silinecek hayalleriyle yaşayanlar her gün darbe yemektedirler.

bir türk spor kulübünün bir türk futbolcuya euro olarak ücretini ödeyen canım ülkem.
ayrıca yıldönümüyken 6-7 eylül'de dünyanın en çabuk ve en saçma galeyana gelme olaylarının yaşandğı, hoşgörünün, toleransın sıfıra indiği canım ülkem.
gel gör ki artık soğuyorum senden yavaş yavaş.

şuan tam bir kaos ortasında olan ama her şeye rağmen ıstanbul'a sahip tek ülke...

70 milyonun komedyen, 70 milyonun teknik direktör, 70 milyonun siyasetçi, 70 milyonun din adamı, 70 milyonun eleştirmen, 70 milyonun sanatçı, 70 milyonun gurme, 70 milyonun vs. olduğu ülke.
not: 70 milyon simgesel olarak kullanılmıştır.

mutsuz insanların yaşadığı ülke. mutluların oranı genele göre çok düşüktür. çünkü geneli fakirdir. ve fakir oldukları yetmezmiş gibi insan muamelesi de görmezler. birçok konuda halkı ikiye bölünmüştür. çok daha şiddete meyilli, çok daha kavgacı insanlar yaşar artık bu ülkede. hoşgörü gitgide azalmaktadır, ülkeden gitmek isteyen genç sayısıyla ters orantılı olarak. uzunca süre kemalist dikta tarafından yönetilmiştir ve halkı mutsuz yaşamıştır. sonrasında o dikta değişmiş, yerini cemaatçi abd kuklası dikta almıştır. ama halkın mutsuzluğu değişmemiştir.

2002 den önceki hali ve sonrası hakkında güzel bir yazı; (eric margolis isimli yazarın kaleminden)

--spoiler--

herkes, orta doğu’yu saran devrimler ve ayaklanmaların tunus’ta başladığına inanır. aslında, devrimin tohumları, ilk kez adalet ve kalkınma partisi’nin örtülü askeri diktatörlüğe karşı uzun ve çetin savaşına başladığı 2002’de türkiye’de ekildi.

geçen haftaki türk seçimlerinin önemini anlamak için bir anlığına 1960’lara, isviçre’de bir lise öğrencisi olduğum zamanlara gidelim.

adı turgut olan türk sınıf arkadaşım gözleri yaşlı, “generaller babamı astılar!” diye anlatmıştı. babası kabinede bir bakandı.
abd’den sonra nato’nun en büyük ikincisi 510 bin kişilik türk silahlı kuvvetleri, 1950’den bu yana 4 kez darbe yaptı. türkiye’nin hâlihazırdaki anayasası, 1980 darbesinden sonra ordu tarafından yazıldı.

diktatöre dönüşen ulusal kahraman mustafa kemal atatürk zamanlarından beri, türkiye ağız dalaşı yapan siyasilerin ince örtüsü arkasında güçlü ordu tarafından idare edildi. süreç boyunca ülke, yaygın siyasi şiddet, kürt ayrılıkçılık, hileli seçimler ve sonu gelmez mali krizlere uçar oldu.

amerikalılar, 2002-öncesini, ideal müslüman devlet olarak göstermeyi severdi. “neden bu araplar türkler kadar duyarlı olmuyorlar?” sorusu washington’da sıklıkla duyulurdu. bunun taraftarları, türkiye’nin demir-yumrukla idare edilen askeri bir diktatörlük olduğunu ya görmezden geliyorlardı ya da göremiyorlardı.

türkiye, adalet ve kalkınma partisi (akp) seçim zaferi kazandığı 2002’den itibaren değişmeye başladı. geleneksel soldan ve sağcı kemalist partilerden kayma, büyük bir demografik akıntının sonucuydu. köylü ve orta sınıf türkler, şehirlere göç etmeye; ordu, büyük iş çevreleri, medya, üniversite ve yargıdan oluşan laik elitin siyasi ve ekonomik gücünü azaltmaya başladı.

türkiye’nin evcil müslüman dini nüfuzu, sıkı güvenlik kontrolündeydi. atatürk ve ardından gelenlerin yönetiminde, türk kültür ve ahlâkının temeli islam’a vahşice saldırıldı. tıpkı stalin dönemindeki rus ortodoks kilisesi gibi islam neredeyse yok edildi ve devletin kontrolünün altına sokuldu.

türklerin “derin devlet” diye adlandırdıkları; aşırı sağcılar, güvenlik örgütleri, gangsterler, zengin elit ve kuduz ulusalcılar, gücü elinde tuttu ve muhalifleri susturdu.

akp, islami siyasi ilkeler çağrısı yaptı: zayıf ve yaşlılar için refah, yozlaşmayla savaş, duyarlı ve ahlaklı siyasi liderler, komşularla iyi ilişkiler. türkiye’nin sağı ve ordudaki müttefikleri, iran-benzeri islamcıların eline geçtiği ya da kürt asilerce bölündüğü çığlıkları attı.
aslında akp’nin on yıllık idaresi türkiye’ye en uzun insan hakları dönemini, çarpıcı ekonomik büyümeyi, mali istikrarı ve demokratik hükümeti sağladı.

akp yönetiminde türkiye, avrupa birliği’nin yasal normlarına, bulgaristan ve romanya gibi yeni üyelerden fazla yaklaştı. fakat fransa ve almanya’nın muhafazakârları, türkiye’nin asla ab’ye kabul edilmeyeceğinde ısrar ediyor. avrupa, özellikle de çiftçiler, 75 milyon çoğunluğu müslüman türk’ü istemiyor.

dışarıdan bakanların genelde göremediği şekilde, akp türkiye’nin tepkisel ordusunu kışlasına sürekli geri soktu. bu uzun mücadele ergenekon davası olarak bilinen sivil hükümeti bir kez daha devirme çabalarında doruğa ulaştı.

kumpas bozuldu. üst-düzey subaylar tutuklandı ve yargılandı. entrika içerisinde yer alan gazeteciler ve medya şahsiyetleri de aynı şekilde yakalandı. savcılar şimdilerde, israil ve türk ordusu arasındaki şüpheli silah anlaşmalarını inceliyor.

ergenekon, abd ordu nüfuzu ve israil’in likud partisi’ne yakın türkiye’nin generallerinin gücünü kırdı. aslında pentagon, sivil liderlerinden çok daha fazla türkiye üzerinde etkiye sahipti. akp’ye kadar abd, iran, suriye, hizbullah, hamas ve zamanında irak’a türk düşmanlığını ve israil’le yapay bir dostluğu besledi.

bugün her şey değişti. seçmenlerin ekserisinin desteğini kazanan türkiye’nin halk başbakanı recep tayyip erdoğan, türkiye’yi orta doğu’da başarı demokrasi için bir rol modele dönüştürdü ve 75 milyonluk ülkesinin gizli ekonomik gücünü ortaya çıkardı.

türkiye’nin yetkin dışişleri bakanı ahmet davutoğlu, türkiye’nin eski düşman komşularıyla, ermenistan ve güney-kıbrıs hariç, ilişkilerini büyük ölçüde geliştiren “sıfır sorun” politikasını üretti. türkiye’nin bugünkü dış politikası, abd ve israil çıkarlarından çok türklerinkini yansıtıyor.

“sıfır sorun” orta doğu’nun kapılarını türk iş çevrelerine açtı. böylece türkiye’nin birinci dünya savaşı öncesindeki baskın bölgesel liderliğini yeniden tesis etti.

türkiye’nin yaygın filistin desteği, israil’le acı bir çatışmaya yol açtı. sonuç olarak türkiye, israil çıkarlarının yanında olmadığı için abd kongresi ve medyanın sert saldırılarının hedefi haline geldi. israil aşırı sağın kuzey amerika sözcüsü the wall street journal, türkiye’ye saldırılara önderlik etti.

erdoğan’ın türkiye’yi islami bir diktatörlüğe çevirdiğine dair iddialar asılsızdır. inşa ettiği istikrarlı, demokratik ve üretken bir türkiye, tüm ilgili kesimler için bir nimettir. istanbul, bir zamanlar müslümandünyanın paris’i idi. tekrar aynı rolüne geri kavuşuyor.

erdoğan’ın üçüncü seçim zaferi, diğer partilerle uzlaşma olmadan anayasayı tek başına yazma yeterliliğini sağlamadı. ancak yeni ve modern bir orta doğu’nun inşası ve istikrarı için anahtar bir rol oynayacak hayati bu ulusun önünde demokratik ve ekonomik tekâmül için başka yıllar o

--spoiler--

çeviri: oğuz eser (timeturk.com)

Birkaç açıdan:
görsel
görsel
görsel
görsel
görsel
görsel
görsel
görsel
görsel

her köşesi şehit kanıyla sulanmış cennet vatan.

fakir şehitler ülkesi.

terörist ile savaşıp asker ile anlaşması gereken bir hükümet yerine, asker ile savaşıp, terörist ile anlaşan bir hükümete sahip olan ülke. hem de milletin yarısı bu partiye oy veriyor.

sonra da niye herkes birbirini sikmeye çalışıyor diye sorarız. eee alışığız!