bugün

https://www.youtube.com/watch?v=XEx1C9O7lVk

bir şarkı bir insanı nasıl yer bitirir , canlı şahidiyim. yıllardır her dinleyişimde modumu eksi seviyelere indirir hayatı sorgulatır müziğinden mi nedendir bilmiyorum. üniversite zamanında tekrar tekrar dinlerken kilometrelerce yürümüşlüğüm vardır bu şarkıyla. ısparta'da okuyan bilir otogar-okul arası mesafeyi hah işte tam da orayı yürürdüm.
Dinlemeye doyamadığım nadir gruplardan.
nedense akabinde hep alan parsons project i dinlediğim gruptur.
Ne kadar gurubun asil solisti olmasada benim icin o gurubun en guzel sesi mike pinder dir. (bkz: melancholy man)
hakkinda "değeri bilinmemiş bir grup" şeklinde yorum yapanlarin beni oldukça şaşırttıkları bir grup. değeri gayet de bilinmiş ama zamaninda.
saten gibi bir vokal, progressive rock semalarında gezen bir grup. albümlerinde kendimi kaybettiğim, akustik gitarı kullandıkları her şarkıda içimdeki çocuğu orataya çıkaran insanlar.
bir zamanlar müptelası olduğum blues ağırlıklı the magnificent moodies albümünü yıllar sonrA tekrar dinlemeyi akıl ettim.
niye kendimi bunca yıldır bu zevkten mahrum etmişim diye dövünüyorum. şükür kavuşturana justinim.
siyah beyaz adlı, aynı mekanı anlatan filmde rol almış ve şarkı söylemiş grup.
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com