the elder scrolls iv oblivion

mükemmel bir first person shooter ve rpg karışımı olan morrowind in devamı niteliğindeki elder scrolls serisinin dördüncü oyunudur.edinilen ilk izlenimler:

-oyunun başı direk aksiyonla başlar ve karakterinizin binbir türlü özelliğini (elmacık kemiklerinin çıkıklığından yaşınıza kadar) belirlersiniz.bu hayli bir zaman alır.*

-modellemeler uçmuştur,çevrenizdeki hemen hemen herşey etkileşimlidir.64 bit amd işlemcili,512 mb ramli ve ati 9550 ekran kartlı bir bilgisayar bile 800*600 çözünürlükte kasmaktadır.oyunun tavsiye ettiği çözünürlük ise 640*480 gibi komik bir değerdir.

-konuyu özetlemek gerekirse:oyun bu sefer Tamriel in baş eyaleti olan Cyrodiil de geçmektedir.kral Uriel Septim bir assasin tarafından öldürülmeden önce sizi hapis bulunduğunuz zindanda ziyaret eder.siz onun rüyalarında gördüğü birisinizdir ve bir bağlantınız olacağını sezmektedir.bu arada ülkeye oblivion dan (ki tamriel in cehennem karşılığı olarak tanımlanmıştır) açılan portallardan gelen daedralar saldırmaktadır.zindanlarda ilerlemeye başlarken kral çevresinde bulunan bladeleri (krallık casusları) aşarak ona saldıran bir assasin tarafından öldürülür ve sizden son vasiyeti olarak boynuna astığı özel amuleti oğluna ulaştırmanızı ister,böylece büyük macera başlar...

-oyun morrowind e göre oldukça zor ve bazı kontroller değişmiş.ama daha çok aksiyon ve çok daha büyük bir harita olduğu kesin...

daha ayrıntılı bilgiler yakında*

edit:bu arada bilgi için:

http://www.elderscrolls.com/home/home.htm

frplerin sonuncusu.. Dehşet oyun.. Bağımlılık yapıyor...

(bkz: moribund oblivion)

256 MB'tan daha düşük ekran kartı olan bilgisayarlarda açmaya yeltenilmemesi gereken grafik harikası RPG oyunudur.

oyun hastası insanları tüm oynadıkları oyunları bırakıp kendine hasta eden oyundur.* *

gerek görüntü efektleri gerek hikayesiyle gerçekçilikte zirveye ulaşmış
oyunun rahat oynanması için 512 mb ekran kartının gerektiği
kontrollerin öğrenmesi için 3 günün geçtiği
ama kaptırıncada başından ayrılamadığınız fps(first person shooter) ve istenirse tps(third person shooter)oyunu

level atlama olayındaki saçmalık (hiç uyumazsanız tüm oyunu level 1 bitirebiliyorsunuz), level scaling sistemi yüzünden ne taşıyorsanız taşıyın "yarmış" bir karakter yapamadığınız, role playing sıfatı ile anılan ama zayıf diyalog sistemi, statik ve ifadesiz npc'ler, dublajları aynı insanların yapmış olması (fallout'da dublaj mı vardı be bikaç yer hariç, yapsan ne olur ayrıca) ve en beteri ana quest'in on saat falan sürmesi yüzünden hack'n slash olmaktan öteye geçemeyen oyun.

Fallout 3'ün haklarını bethesda almış diyeyim, tam olsun...

(bkz: oblivion knight)

astor piazzolla' nın muhtesem eserinden biri,
gece dinleyiniz,
ıslak ve cesur diyelim biz.

elderscrolls'un ana serisinin(the elderscrolls, daggerfall-ki kendisi efsanedir-, morrowind) 4. ve en son oyunu, pardon, frp simülasyonu, oyun değil aslında.

sonunda tamrielin yaratılışının aslında nine divines denen "tanrılar" tarafından değil, bildiğiniz daedra(oyunda kötü olarak tanıtılan güçler) tarafından olduğunu, daedraların insan ve elf ırkını yarattığını, "tanrıların" bir zamanlar daedraların köleleri olduğunu, fakat güç ve nirn üzerinde iktidar için çıkarttıkları isyanı kazanmalarıyla birlikte kendilerini tanrı ilan ettiklerini ve daedraları insanlara ve elflere "kötü, öcü böcü, evil" diye tanıttıklarını, aslında hiçbirşeyin efsanelerde anlatıldığı gibi olmadığını, efsaneleri ve tarihi kazananların yazdığını ve de daha da önemlisi daedraların aslında "kötü" olmadıklarını, hatta mehrunes dagon'un tamriel'i aslında işgal etmediğini, aksine, zaten daedralara ait olan tamriel'i bir zamanların isyan edip daedralara ihanet etmiş "nine divines"'ın elinden geri almak için, kısacası zaten kendinin olan bir şeyi bir nevi "işgalden" kurtarmak için geldiğini ve nine divines'ın asıl "hainler" olduğunu öğrendiğinizde sizleri dumur eden, "ohaaaa" nidaları atmanıza sebep olan, hatta hayatı sorgulamanıza ve "ulan doğru, aslında herşey görecelidir" diye düşünmenize sebebiyet veren şaheser.

30 seconds to mars ın güzel parçalarından bir tanesi.

Çok ucuza ev aldığım , evi bir güzel dekore ettiğim , mahzene indiğimde şarap fıçılarına daldığım ancak sevincimin çok kısa sürdüğü , evin içinin hayaletlerle dolu olduğunu ve tüm dekorumu mahvettikleri ondan sonra da dağ , kır , bayır dolaştığım mükemmel grafiklere sahip olan elder scrolls serisi bir oyun..

ayrıntılı bilgi için 'aşağıdaki siteye gir' quest:

http://www.uesp.net/wiki/Oblivion

dota'daki anti mage hero. *

astor piazzola'nın olağanüstü yapıtı.
alır sizi uzaklara götürür zira deniz kenarında elinde bir şişe şarapla dinlenmesi makbul olmakla beraber insanda derin bir intihar etme isteği uyandırır. yalnızlığı, terkedilmişliği, gözyaşını kısaca hüznü ifade eder.

gerçek hayat hissini çok başarılı bir şekilde verebilen, özgürlüğü yüksek oyun.

ova bayır dolaşmak, nehirleri yüzerek geçmek, at çalıp uzaklara gitmek, ebesinin şeyinde silüet olarak görünen dağa 1 saatlik gerçek zamanlı bir yürüyüşle tırmanmak, hatta dağda geyik bulmak, hatta o geyiği kovalayıp öldürmek (ki tavsiye etmem, insan gibi kaçmıyor şerefsiz) mümkündür.

ayrıca hayvanlar gibi sistem istemektedir. 3.9 ghz ht işlemci, 1 gb ddr ram ve 256 mb radeon 9600 ekran kartına burun kıvırıp "sen sistemin düşük.. piiiç piiiiç baban kim" şeklinde dalga geçti, 640 x 480 tavsiye etti.

bağımlılık yapan, erkek arkadaşımın ben uyurken yanımda beni izlemesi gereken yerde gidip oynadığı oyun. * *

gothic den sonra oynanılabilesi en mükemmel frp örneklerinden biridir.

elder scrolls serisinin son oyunu.

öncelikle üst düzey bir amkinanız yoksa boşuna hakkında araştırma yapıp ağzınızın suyunu akıtmayın.

gerçek bir dünyayla karşı karşıyasınız oyunda. bu gerçeklik hem görüntülerde hem de karaktererde gizli. npc karakterler kendi hayatlarını yaşıyorlar. yani bir görev için aradığınız adamın yanına eğe gece giderseniz onu uyurken bulabilirsiniz ya da gündüz tarlada çalışıyor olabilir veya meyhanede içiyor.

kendi aralarıda npc karaterler konusmakta fikir alışverişi yapmaktalar. oyunun çözümü diye bir şey yok çünkü oyunun başına oturan kişi nasıl oynarsa oyun öyle deva ediyor. izlemeniz gereken süreçler yok. kocaman bir dünya var ve harita bir bütün. görüntülerde manzaraya bakarken bazılarının gerçek olduğunu düşünmenize sebep olabiliyor.

ingilizce bilgisi ve vakit gerektiriyor zira başına oturacaksanız kalkmamayı göze almalısınız.

şu ana kadar kendi tarzında yapılmış en güzel oyun diyebiliriz. frp oyunu olmasına rağmen fps gibi oynanmasıda müthiş attraksiyon katmakta.

bayram tatili * boyunca oynayınca rüyalara giren oyun. görevler morrowinde göre biraz daha anlaşılır olmuş, yapay zeka biraz daha geliştirilmiştir. morrowindde yabanda dolaşırken saldıran acayip hayvanların yerini kurtların aslanların ve hatta ayıların, yabandomuzlarının alması biraz daha iyi olmuştur. hele ata binme olayı baştan başa ayrı bi güzelliktir, özellikle üstünden atana kadar yaşadığım bi unicorn tecrübesi vardır ki beni benden almıştır, diyalogları hariç güzel bir oyun yapmıştır bethesda.

galadriel grubunun 2000 yıllı albümü.

(bkz: oblivion staff)
(bkz: warcraft)
(bkz: dota)

ing. unutma, unutus, nisyan.

insanın içine işleyen astor piazzola eseri. mutlaka bir yerden bulun dinleyin derim ben.

gelmiş geçmiş en iyi frpdir.