sitare

(bkz: star)

farsça yıldız demekmiş.

Farsçada yıldız demektir şüphesiz.. Dilâver Cebecinin şiirinin ismidir ve o kız adlı bi dizide entrikaları ile bilinen sosyal medya ajansı patroniçesidir..

Şarkısı da olan isim.

"Bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum
Gözlerin mi daha sıcak gülüyor
Yoksa dudakların mı anlayamıyorum
Seninle konuşurken Sitare
Aklıma yıldızlar dökülüyor.."

"Binlerce meşalenin ışığı kımıldıyor saçlarında
Gökyüzü salkım salkım
Zigguratlar tıklım tıklım
Dönüp dolaşıp dudaklarına takılıyor aklım
Ah benim bu akıldan sıyrılmış aklım.."

"Yoldaş ediyorum kendime imrül Kays’ı Antere’yi A’şa’yı
En kuytu vahaları dolaşıyorum
Hangi vahaya gitsem çadırlar sökülmüş Sitare.."

"Gidip bir Uygur çadırında göğü dinledim
Kara bulutlar kükrerken bir Kaşkar sabahında
Oturup Aprunçur Tigin ile seni konuştuk
Bakışlarımı sunuyorum, tereddütsüz alıyorsun
Gizli bir tebessümle çağırıyorum, geliyorsun
Kaşı karam, gözü karam, saçı karam
Umay gibi yumuşak huylum
Nerden çıktın karşıma böyle
Sesin ılık bir bahar güneşi gibi ığıl ığıl akıyor içime.."

"Ve kim bilir kaç zamandan beridir kalbimi öğütlüyorum
Durup durup ıssız yerlerde
“güçlü ol ey kalbim, güçlü ol
Daha çok işimiz var” diyorum,
Bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum
Gözlerin mi daha sıcak gülüyor
Yoksa dudakların mı anlayamıyorum.."

(bkz: stare)

“Çeşmek Be-zen Sitare
Ezmen Mekon Kenâre” .

Gözlerine baktığım zaman Sitare!
Bütün çöllere ay doğuyor.

Muhteşem bir Dilaver Cebeci şiiridir.

Gecenin koynunda göz kırpan ışıltı. Bu kelimeyi Fars ağzı telaffuz ederken dil şeker hamuruna dönüşüyor. Hayretimucip ve latif.

Nerden çıktın karşıma böyle Sitare
Efsaneler dökülüyor gülüşlerinde
Kirpiklerin yüreğime batıyor
Telaşlı bir kalabalığın ortasında
Ayaküstü konuşuyoruz
Nedimin nigehban nergisleri gibi
Üstümüzde bütün nazarlar
Çok utanıyorum Sitare
Dün oturup hesap ettim
Sen doğduğun zaman
Ben bir askeri mektepte talebeymişim
Sen bilmezsin Sitare
Burada gündüzler çekip durduğumuz bir mercan tespih
Geceler içinde uyuduğumuz birer siyah buluttu
Her akşam dokuzda yat borusu çalardı
Yat borusu baştan aşağı hüzün çalardı
Bir derin uykuya atardım kendimi
Siyah benli bir kız düşlerime kaçardı
Bende onu alır anamın düşlerine kaçardım

Bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum
Gözlerin mi daha sıcak gülüyor
Yoksa dudakların mı anlayamıyorum

Seninle konuşurken Sitare
Aklıma yıldızlar dökülüyor
Bir çaresiz Zühre oluyorsun Babil caddelerinde
Ateş gözlü kahinler koşuyorlar arkandan
Binlerce meşalenin ışığı kımıldıyor saçlarında
Gökyüzü salkım salkım
Zigguratlar tıklım tıklım
Dönüp dolaşıp dudaklarına takılıyor aklım
Ah benim bu akıldan sıyrılmış aklım
Kimi gün boşlukta konacak yer bulamayan
Kimi gün inatçı yosunlar gibi kepez diplerine yapışan aklım
Gözlerine baktığım zaman Sitare
Bütün çöllere ay doğuyor
Yoldaş ediyorum kendime imrül Kays’ı Antere’yi A’şa’yı
En kuytu vahaları dolaşıyorum
Hangi vahaya gitsem çadırlar sökülmüş Sitare
Çadırla su arasında bir cılga var
O cılgada narin ayak izlerin var
Durgun suya düşüp kalmış gözlerin var

Bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum
Gözlerin mi daha sıcak gülüyor
Yoksa dudakların mı anlayamıyorum

Bazan sapsarı bir benizle geliyorsun
Yorgun çizgileri alnında uykusuzluğun
Biliyorum içinde bir sızı var
Bıçak ağzı gibi bir sızı var
Bu sızıdır işte seni verimsiz kılan
Züheyr’in Suad’ı gibi keremsiz kılan
Kuzeyden güneye
Güneyden kuzeye
Heyy! Gidip geliyorum bu çöllerde
Kureyş’in heybetli ve inatçı develeri
Hiç aldırmadan benim esmer sevdama
Geviş getiriyorlar ufka bakarak
Ben kaçıp Yesrib’e sığınıyorum
Yesrib bahane, bir kitaba sığınıyorum
Dağda, ovada, badiyede okuduğum hep elif
Elif diyorum Sitare, sineme elif çekiyorum
“Ah minel aşk-ı ve halatihi..”
Çok eski bir gerçektir bu biliyorum

Bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum
Gözlerin mi daha sıcak gülüyor
Yoksa dudakların mı anlayamıyorum

Sinsi bir yağmur altında beraber yürüyoruz
Ve ikimizde ıslanıyoruz
Ben ne yağmurlar gördüm Sitare
Ben kaç kez iliklerime kadar ıslandım
Bilmiyorum sen kaç yaşındaydın
Ben göğü hep bir kurşun gibi ağır
O şehirde sırılsıklam gezerdim
Bölük bölük insanlar boşanırdı tapınaklardan
Tapınaklar insanları safra gibi atardı
Sonra hepsi bir yere toplanıp bana bakarlardı
Bir gün bu şehrin kirli yağmurları alıp götürdü beni
Gidip bir Uygur çadırında göğü dinledim
Kara bulutlar kükrerken bir Kaşkar sabahında
Oturup Aprunçur Tigin ile seni konuştuk
Bakışlarımı sunuyorum, tereddütsüz alıyorsun
Gizli bir tebessümle çağırıyorum, geliyorsun
Kaşı karam, gözü karam, saçı karam
Umay gibi yumuşak huylum
Nerden çıktın karşıma böyle
Sesin ılık bir bahar güneşi gibi ığıl ığıl akıyor içime
Asya’nın bozkırlarında ordular düşüyor peşime
Yığılıp kalmışım bu Anadolu toprağına Sitare
Adam akıllı yorulmuşum
Ellerin böyle olmamalıydı
Ellerine acıyorum
Ve kim bilir kaç zamandan beridir kalbimi öğütlüyorum
Durup durup ıssız yerlerde
“güçlü ol ey kalbim, güçlü ol
Daha çok işimiz var” diyorum

Bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum
Gözlerin mi daha sıcak gülüyor yoksa dudakların mı anlayamıyorum.

elbruz dağları türküsünde de geçen bir isimdir: görmeliydin yarim sitareeee.

farsça yıldız demektir. aynı zamanda bir tesettür mağazası adı, sitare giyim.
ing. star, isp. sterka, doğu toplumlarında sitare..
tıpkı nev-new * gibi.

Kuzguncukta bir kafedir. Şiiri de insanı mest eder.

Az sayıdaki sağlam aşk şiirlerinden biri. Sadece aşk şiiri de değil. içinde tarihe, eski uygarlıklara da nazireler var ama hiçbirisi sırıtmıyor.
Dilaver Cebeci hem politik düşüncelerini romantizmle karıştırıp şiirin tınısını korumuş hem de destansı bir aşk şiiri kaleme almış.

"Çok eski bir gerçektir bu biliyorum
Bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum
Gözlerin mi daha sıcak gülüyor
Yoksa dudakların mı anlayamıyorum
Sinsi bir yağmur altında beraber yürüyoruz
Ve ikimizde ıslanıyoruz
Ben ne yağmurlar gördüm Sitare
Ben kaç kez iliklerime kadar ıslandım
Bilmiyorum sen kaç yaşındaydın
Ben göğü hep bir kurşun gibi ağır
O şehirde sırılsıklam gezerdim
Bölük bölük insanlar boşanırdı tapınaklardan
Tapınaklar insanları safra gibi atardı
Sonra hepsi bir yere toplanıp bana bakarlardı
Bir gün bu şehrin kirli yağmurları alıp götürdü beni"

Farsça'da yıldız manasına gelen Dilaver Cebeci şiiridir.

"çeşmek be zen sitare/ ez men mekon kenare = ey yıldız bana göz kırp, benden uzak olma" gibi bir meşhur bir alıntı ile girişi vardır.

"ve kim bilir kaç zamandan beridir kalbimi öğütlüyorum,
durup durup ıssız yerlerde
güçlü ol ey kalbim güçlü ol
daha çok işimiz var diyorum

bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum
gözlerin mi daha sıcak gülüyor
yoksa dudakların mı anlayamıyorum. "

Şu Son kısmı bambaşka olsa da her dizesi apayrı güzellikte bir Dilaver Cebeci şiiridir.

http://www.youtube.com/watch?v=P-8Dxb9ZVn8

Adresinden dinlenilip gece anlamlandırılabilir.

bir kadın ismidir. aynı zamanda dilaver cebeci'nin bana kalırsa en ünlü şiiridir.

iskender pala'nın od eserinde yunus'un hanımına yüklediği isim.

"sitare" kelimelerinin geçtiği kısımların üstüne basa basa, güzel bir sesin dillendirmesi gereken müthiş bir şiir. yılmaz erdoğan geldi aklıma. süper cümleler var, seçemedim hangileri en güzel. şöyle diyeyim şimdilik:

"...çok utanıyorum sitare!
dün oturup Hesab Ettim
Sen Doğduğun Zaman
Ben Bir Askeri Mektepte Talebeymişim
Sen Bilmezsin Sitare
Burada Gündüzler Çekip Durduğumuz Bir Mercan Tesbih
Geceler içinde Uyuduğumuz Birer Siyah Buluttu
Her Akşam Dokuzda Yat Borusu Çalardı
Yat Borusu Baştan Aşağı Hüzün Çalardı
Bir Derin Uykuya Atardım Kendimi
Siyah Benli Bir Kiz Düşlerime Kaçardı
Ben de Onu Alır Anamın Düşlerine Kaçardım..."

her okuduğumda yüreğimi titreten şiir.

çeşmek be zen sitare/ ez men mekon kenare = ey yıldız bana göz kırp, benden uzak olma

(bkz: Efkar)

az rastlanan ama güzel olan farsça kökenli kız ismi. *

kuzguncuk'ta loş ışıklar altında mükemmel vakit geçirebileceğiniz bir cafe.

ayşe kulin'in veda romanında ahmet reşat'ın son kızıdır.

'ellerini tutup, gözlerine bakarken tanıdın
bir de ardından bakarken tanısaydın'

ölüler konuşamaz
ama sadece ölüler de susmaz sitare

susmalıyım
yoksa yıkılır bu yarım küre hicranımdan
yanar bu gökyüzü nefesimin ardından
sen de susmazsın bilirim
ama konuşamazsın da sitare

sen beni kabre dönen yanımdan değil
ellerini tutup, gözlerine bakarken tanıdın
bir de ardından bakarken tanısaydın

ne çok çakılı kaldım penceremin pervazına
ne çok araflara bölündüm
her akşam son gidişini seyrediyorum
yağmur yağıyor, yıldırım düşüyor bazen
ben seni seviyorum sitare

nerde bir çocuk ağlasa
gecemden akıyor gözyaşları
gecem kalleş, gecem alabildiğine keder
odamda öksüz masam, yetim kalem
ve taziyede tüm dizelerim
soluk lambam, tabut yatağım
bu terk edilişim antartika kadar buz
sahra çölü kadar susuz
ölümlerim sabaha kadar bazen
yaşamıyorum da her sabahtan itibaren

sen beni hep konuştuklarımdan anladın
bir de sustuklarımdan anlasaydın
bir de sustuklarımdan sitare

sevgili yıldırım uzun, selam ederim.

klasik olmaya aday cok hos bir sarki.