sigara

haftada birkaç tek ancak içiyorum ne kadara ölürüm merak ettiğimdir.

bugün yaklaşık 1. ayım tam hatırlamıyorum. lömbürt diye bıraktım. bir daha da içmedim. elektronik sigara içiyorum nikotinsiz lakin istesem onu da içmem.

Yaklaşık 45 gündür içmediğim için 450-500 kârda olduğum bağımlılık yapıcı, sözde keyif verici madde. 45 gün geçti ama bazen canım istiyor, bazı anılar tekrar hatırlatıyor. Unuttum demek istiyorum artık. Başlamayı düşünen arkadaşlara Önerim, uyuşturucu madde bağımlısından beter oluyorsunuz sakın başlamayın.

Başlığı okuyunca nikotinsiz kaldığımı anladım. Yakıyorum şimdi bir tane.

iş saatleri içinde bazen 3.paketi gördüğüm meret. Haftasonları ve iş dışındaki herhangi bir zamanda bir tane içmiyorum. Psikolojim mi bozuk anlamıyorum.

En zararlı arkadaştır. O kadar inatçıdır ki bulur seni, kurtulamazsın da kolay kolay.

10 gündür icmedigim.

efsane bir şebnem ferah şarkısıdır. sözlerinin hepsi anlamlı ve gerçek hayatı yansıtıyor. hele, 90'lı neslin çok severek dinlediği bir şarkı.

Elektronik zımbırtısı var bi de nargile gibi kokuyo.

Müslüm baba be nur içinde yat. Çok güzel söylüyor.

Sabaha kadar 1 paket bitirdiğimdir. Nedenini bilmiyorum ne içirdi bu kadar. Astım krizi ebemle anlatacaktır.

Devletin büyük vergi gelirleri sağlamasını sağlayan şey,içenlere laf eden gerizekalilardan çok daha fazla vergi öduyoruz öyleyse devletin verdiği imkanları kullanmayın.

Keşke kimse o ilk uzatılan sigarayı yakmasa. Başlaması kolay, bırakması zor. Bugün onsuz 12. Günüm.

Şu zararlı maddeler fotoğrafını gördüğümde aklıma hep şu yorum geliyor.

" abi o kadar maddeyi ucuza alıyormuşuz"

görsel birsürü zararlı madde bulunduğundan üretilmemesi, satılmaması ve kullanılmaması gereken bir ürün. kullananlar nasıl kullanırlar bir türlü anlamamışımdır hep.

sağlığa zararlı sıvı olmayan içecek, güzel bir şebnem ferah şarkısı.

Bırakmayın. Yaşamıyor gibiyim lan. Bırakan adam, sigarayı gerçekten anlamamış adamdır.

Birakildigi zaman yerinin asla doldurulamadigi garip bagimlilik. Birakmayin arkadaslar birakmayin...

şebnem ferah hediyesi..
ben sigara dumanının altında
yana yana en sonunda kül oldum
sen kibritin hiç yanmayan ucunda
birinin hayatından geçmiş oldun

evet bugün şarkı sözü günü.

içersin içersin sonra bir gün içmezsin ciğerlerin ağrımaya başlar normaldir dersin bağımlı değilim zannedersin zaman geçer fark edersin ki bağımlısın ama iş işten geçmiş olur bırakamazsın ama istesen bırakabilirsin yeterki isteyin çünkü istedikçe bir adım daha yaklaşacaksınız bırakmaya.

bir hasta ziyaretinde, yanda yatan başka bir hastanin durumunu görmem ile bıraktığım illet.

adam 55 yaşında. boynunda kirecleme, ayak ve kalp damarlarında tıkanıklık ile birlikte prostat ameliyati olmak için akşamdan hastaneye yatmış. doktoru ile aksam muayenesinde aralarında geçen diyalog;

-iyi akşamlar dayi
-iyi aşamlar dohtor bey öho oho ıı!

-ilaclarini aldın mı? nasıl hissediyorsun kendini?
-canım çok sigara istiyor dohtor bey!

-aman ha aman! bilhassa sigara içme bugün. yarın sabah ameliyata gireceksin. komplikasyon risklerini arttırmaya da geç, masa da kalirsin dayı. kesinlikle icmeyeceksin, anlaştık mı?
- tamam dohtor bey oğlum

doktor odanın kapısından köşeyi döner dönmez hanımına dönerek;

- "benim sigarayı ver hanım. masa da kalırmışşım da, mıy mıy. lan zaten ben bunu icmezsem ölürüm amk doktoru"!...

bana bakarak, '40 yıldır içiyorum. parliament içerim ben. başka hiçbir sigara içemem' diye gülümsedi.

dışarı çıktım ve cebimdeki dolu paketi çöpe attım. tam 2 yıl oldu. hiç içmeden tek bir tane bile.

anladım ki, o adam o gün sigarayı birakabilse bile, değişen hiçbir şey olmayacaktı. çünkü adam bitmişti, ve bunu kabullenmişti.

çok geç olmadan birşeyler yapılmalıydı, ve ben bunu yaptım, başardım, sigarayı bıraktım,15 yıl günde minimum 1 paket ictikten sonra.

2 yil da farkettigim, sigaranın sağlığa ve cebe verdiği zararın disindaki zararlar pek dile getirilmiyor.

bence en büyüğü, azmi yok etmesi ve beyni uyuşturarak, insanları yaşayan birer ölü haline getirmesi.

ne isle meşgul olursak olalım, hangi mesleğe yaparsak yapalım, azim olmadan hepimiz birer hiçiz.

An itibariyle kendisinden uzak 5. Günüm. Bir yoğun bakım ziyaretinde 45 yaşında kronik akciğer hastası bir adam gördüm. Doktorun dediğine göre akciğerleri iflas etmiş. Kendi başına nefes alamazmış. 30 senedir sigara içiyormuş. sonumuz böyle olacak diyerekten bıraktım. ilk üç gün biraz zorladı ama bırakılmayacak gibi değil. 12 senedir günde minimum 1 paket içerim ben. Fizyolojik bağımlılığını kabul eder ve sigaranın psikolojik olarak insana bir şey katmadığını, sadece Zihnimizi kandırdığımızı bilirseniz bırakması daha kolay oluyor. Fizyolojik bağımlılığı zaten huzursuzluk, konsantrasyon güçlüğü vb. Bi kaç günde geçiyor.

(bkz: sigaranın en pahalı olduğu ülke)

Bırakmayı ciddi ciddi düşünüyorum. Hatta Elektronik sigara bile aldım. Bunca yıllık dosttan ayrılmak kolay değil ama dostumuz tam bir baş belası pislik. Sinsi sinsi öldürüyor. Hani hep lafı geçer içen öldü de içmeyen ölmedi mi, bu meretin zararlarını anlamak için bir hastanenin göğüs servisinde bir kaç dakika gezinmek yeterli. Bu gözler 40 gün içinde ne hastalar, ne acılar, ne çaresizlikler gördü ve yaşadı. Tabii kimin ne olacağını Allah bilir ama göz göre göre ateşe yürümekte akıllıca bir davranış değil.. Sigara hakikaten pişmanlıktır.

sigara sizin düşmaniniz falan değildir. yalnız kaldığınızda dostunuz kederlendiğinizde dermanınizdir. Başka ne sizin için yandı ki ?