rebus sic stantibus

Uluslararası hukukta "şartların köklü biçimde değişmesi" anlamını taşıyan latince deyimdir. Özellikle antlaşmaların sona ermesi-erdirilmesi için kullanılan bir şart olması niteliği itibariyle önem taşır.

uluslararası andlaşmaların sona erdirilmesinde geçerli olan durumlardan birini ifade eden genel hukuk ilkesidir.
1.süregelen şartlarda köklü değişiklik meydana gelmesi.(rebus sic stantibus)
2. bir tarafın andlaşmayı ihlal etmesi.
3. andlaşma taraflarının anlaşarak andlaşmaya son vermesi.
4. andlaşma metninde, andlaşmanın süresinin belirtilmesi.

ayrıca uluslararası hukuk literatüründe uluslararası bir antlaşmada ''sınır çatışmasına son vermek (doğal nedenler haricinde) veya köklü değişikliği yapanın köklü değişikliği ileri sürenle aynı hukuk sujesi olduğu'' durumlarda uygulanamayacak olan ilkedir.

koşullar değiştiği takdirde anlamına gelen uluslararası hukuk ilkesidir. uluslararası hukuk sisteminin en önemli ilkelerinden olan pacta sunt servanda (ahde vefa) ilkesiyle çelişir.

örneğin türkiye, 1923 yılında imzalanan lozan boğazlar sözleşmesi'nin günün şartlarına uymadığı gerekçesiyle 1936 yılında boğazlar için yeni bir rejim saptanmasını teminen yeni bir uluslararası konferans çağrısı yapmıştır. bu talep üzerine gerçekleştirilen montrö boğazlar sözleşmesi uluslararası hukuk açısından rebus sic stantibus ilkesine dayandırılmıştır.