poisonx

(bkz: tanrısal anlatım)

bu kadar entry girilince kesin bayan lan bu gidip asılayım dediğim hakkında yazılanları okuyunca anında topukladığım yazar kişisi. selam verirsem şerefsizim... *

kuzenlerine de sarktığını bilen yokmuş anlaşılan. onu da öğrenmiş olunuz.

(bkz: poisonx in suçu ne)

yaşamak istemez artık aramızda.

yeni fake hesapları ile kemalist troll olarak yazarlığına devam edecek gibi görünüyor.*
hem bu sayede son günlerin yükselen trendi olan şakirt trollere karşı da denge sağlanmış olur sözlükte... (bkz: siz hepiniz ben tek)*

özledim... çıkıp gel deyivermiş de oğlum sen gel diyeceğim olmayacak...

umarım o şimdi kitaplarıyla mutludur. ve umarım buralara gelecek zamanı olur.

hacı o değil de bir interrail yapalım ya.

hani insanın bahane bile yokken haliç köprüsünden 1 saat 45 dakikada geçip evine gideceği 2 muhabbet ederim neşem yerine gelir, kafam dağılır dediği birileri olur ya işte x in oğlu poi öyle birisidir.(tanım) ama eve girip poi nerede diye sorar işe gitti 5 dakika oldu cevabını alıp hayal kırıklığına uğrar not bırakmak istersiniz yatağına.
-geldim yoksun sen ne biçim b.ksun şeklinde.
(gelişme)
olmaz, yapamazsınız herşeyden vazgeçip yeni planlara dalar kaybolup gidersiniz kalabalığın arasında. (sonuç)

varlığına alışmanın hiç de iyi sonuçlar doğurmadığı zat. sınavlar dolayısıyla yaklaşık 1 aya varan bir görüşememe durumunda nasıl bir can çekintisidir ki bu iplerimi kopardığım şu günde kendimi yanında buldum. çocukluktan bu yana peşinde dolanmalarımın sebebini önceleri anlamazdım ama şimdi çok iyi çözdüm olayı, sen eşittir ben ulan.

kafa dengi, mizahi yönü bana benzeyen yegane yazarlardan. çok çalışıyormuş bu aralar şikayetçi ama olur öyle..

cehaletini ortaya koymaktan çekinmeyen yazar.

yada aşırı miktarda tükettiği posal , bir çeşit zehirlenmeye yok açmış olabilir.

kara mizah ile ilgili ayar vermeye çalışmış bana... (bkz: #9892029)
kara mizah? leman? uykusuz? penguen? "hiç güleceğim yoktu" tarzında ilk okul esprilerinden patlatmayacağım kendisine , zira o kadar düşmedim.

bir zahmet google dan araştırsın.
hangi ülkede "kara mizah" adı altında bir partiye koşulsuz şartsız hizmet ediliyormuş.
bana türkiye dışında bir isim versin.

türkiye de bu saydığı kağıt israflarına "kara mizah" demek büyük bir espridir.
ama pek komik değildir. ha bu saydığı dergilerde geçebilir bu espriler. o zaman okuyup kendisi gülebilir...

karnına giren ağrılar da gülmekten değil , kutsal saydığı dergilerin tek bir taş ile devrilmesine bu denli sinirlenmesinden dolayıdır.

kendisine sakinleştirici öneriyorum.

son bombasını patlatmıştır , kara mizah düzene karşıymış...
vay be demekki chp de düzene karşıymış... işte buna gülünür.
ama yukarda dediğim gibi ancak kendisi gülebilir.

statüko nun has temsilcisi olan bir partinin bayrak taşıyanı gibi çizeceksin sonrada kara mizah olacaksın öylemi? olsa olsa pembe(tezkere pembesi) mizah olur , o da 6 oklusundan...

heyecanlı ve abazanlıktan kendilerini şaşırmış şakirdlerin, "kara mizah" bilgilerini yoklamaktan özenle kaçınmış(hatta bunun sebebini açıklamış), ilgili yazısında, hiç bir dergiyi(ve hatta kişi, kurum, kuruluşu) kutsamamış yazardır. ve hatta o derecedir ki yanar döner ibnelerin, varlığına şahit olunca "kutsal" saydığı birçok şeyden de şüphelere düşmektedir(salt olan bir tanesi hariç).

tekrar konumuza dönecek olursak "kara mizah" dediğimiz mes'elede "düzen" orjinimiz, merkez noktamızdır. bu durumda düzenin, düzücüleri(ülke yönetiminde söz sahibi olanlar ve başka bir deyişle "yasa koyucular") kara mizah'tan nasibini almak durumundadır. aksi halde onun adı "espri" veya ihtimal ki "mizah" olur. salih memesicanlı abimiz de yakın bir geçmişe kadar süleyman demirel'inden, ahmet necdet sezer'ine... bülent ecevit'inten, necmettin erbakan, devlet bahçeli'sine... "kara mizah" yapar ve bunun adına da "bizim city" derdi. o zamanlar "türkiye'nin en büyük karikatüristi salih memecan" değildi tabi. çünkü dil rengi bu haddinde değildi, kaldı ki yalamasına sebep de yoktu. zira yazacağını, çizeceğini rahat ve özgür bir şekilde kaleme alıyordu(ama bugün, öyle mi? bak hanefi avcı'ya?).

herşey sabah gazetesi ve yayın grubunun, damat oğlanın kucağına oturmasıyla başladı.

sonrasına denk gelir "salih memecan'ın en iyi karikatürist", "überçizer" vesaire olması.

dıtdit: bir de ilgili abazan şakoların "chp militanlığı" ile suçladığı dergilerden penguen'in, referandum sürecindeki sayılarından bir tanesinin kapağı:
http://www.turkmizah.com/...enguen-referandum-kapagi/

şeklindedir. "tayyip çalıyor, kemal oynuyor" normlarında. ama idrak konusunda egzersizler yeterli gelmiyor kimilerimize...

(#9928980)
takdir edilesi yazar, takdir edilesi kapak.

ısırılası yazar.

tıklanılası yazar.

özlenilesi yazar.
sohbetleri özlenilen yazar.
dertlenilesi, dertlenildikçe rahatlanılası yazar.

mükemmel bir yazar.

(bkz: en zayif halka/#10059276)

yazdıklarımı "paşa paşa" ya da haksız olduğumu düşündüğümden değil arkadaşın biri hatırına sildim.

ayrıca müneccim galiba bu yazarın kendisi, niyet okuyor.

edit: ayrıca kendisine küfür edilmesini ben istemedim. küfür olayını da ne girerim ne severim ama illa kendine itham ediyorsa keyfi bilir, tasvipte etmedim küfür edilmesini.

namusu için kendisini öldüreceğini söyleyen sözüm ona namuslulara "araaaap geh kızım" demeyi, çocukluğundan beridir pek seven yazar şahsım.

hayır namusuna da ne yapmışsam artık adamın...

ne gelişkin kılcal damarlarınız var arkadaş, bu ne hassasiyet ota-boka ve yerli-yersiz. hadi arkadaşın hatrına siliyorsun zırvalarını en sonunda "burayı sevdiklerime tavsiye ediyorum edebinizle yazın" uyarısı ne alaka amınakoyim? kahya istersem gazeteye ilan veririm...

hasan sabbahın cennetini vaad eden kitap dedim ses etmedi. usulca kapattık tükanı tezgahı...

kelimelerin nutku tutulmuş yazarı anlatırken. kimine göre sözlerin genel geçer kavramlarını idrak etmek zor olsa dahi kelimelerin birinci anlamlarına takılıp kalmaktan ibaret yaşarız. şekli kuralların etksinden kurtulmak istediğini söyleyen dili kimse kemiklendirmiyor. aksine dilediğince hür ve serbest boş laflar savuruyor. şekilciliğin hat safhada olduğu bir düzünde şeklin ruhuna derinden dokunan nadir insanlardan. temelde yargılarımız hep öndendir. anlamaya çaba sarfetmeyiz çünkü anlamak istersek zorluklariçinde geceleri kıvranacağımızdan korkarız. gerçeklerimizin gerçekliğini kontrol etmek bize bu kadar güçken kaldı ki bir insanı anlamak, anlamaya çalışmak, kelimelerinin altında acaba nereye nasıl değiniyor diye düşünmek bize hamallık gelir. zihnimizin sırtına nasır tutturmak pek alışıla gelmiş bir şey değildir. bu yüzden yargılarımızın ön yerine arka olmasına, kelimelerin şekli boyutunu bir tarafa bırakıp derinliklerine inmeyi benimsmiş gözlerle görülebilecek nadir güzellikte bir yazar, görmeyi bilen gözlere. yargılarımızın ön kısmını bir kenara bırakıldığında, tanıdıkça derinlerine indikçe daha iyi anlaşılabilir bir üslubu vardır. her ne kadar belli konularda zıt düşsekte aslında mevzu bahis konulara aynı doğrulukta farklı açılaran bakıp sadece üslup farklılığından, yaşanmışlıkların kayda değer izleri yüzünden, yolu paralel olarak ama aynı izde yürümeden bir ray misali kat ettiğini anlıyor insan. yolun sonu aynı noktada bir garda bitiyor. ama gidiş şekline göre yolun biri sağda biri solda, biri aşırı dinci biri dinsiz gibi benzetmeler rayların çivilerini yerinden söken ya da sökmeye çalışan bir takım düşüncelerin tesirindekilere paralelliğin imkansızlığını aksettiriyor. biri olmadan diğerinin olamayacağına inandırılıyor ve trenin aslında tek ray üzerinde diğer tarafının ise hayali raylar üzerinde gittiğini söylüyor. böylece tek raya düşmüş trenin yoldan çıkmasına sebep oluyor. sözlerin anlamına ehemmiyet verenlerin anlayacağı bir dilde kadim dost. anlayana...

(#10149389)helal arkadaşım sana!!

arkadaş, dost, sırdaş. yaşından olgun genç adam. erkekleri benden iyi tanıyan yazar.

muhabbeti güzel insan. bütün etnik kökenler birer kişiliğe bürünüp sanal ortamda olsa bile bir diyalog ortamına girebilseler, benle bu kardeşimizin olayında olduğu gibi mutlu bir şekilde ayrılacaklardır muhtemelen.

lan bir de bana ayarcı mayarcı diyorlar, hassiktir ordan. eğer benim verdiklerim ayarsa, bu ne?
#10489542
ömrümde ilk kez zaaa diye güldüm, üstat saygıyla eğiliyorum. *