pişmanlık

gidenin geri gelmemesi durumu. en çok ta boşa geçen yitip giden zamanın.

diyet yapan kişinin yemeğin üstüne tatlı yedikten sonra hissettiği duygudur.

Her türlü pişmanlık yersizdir ve kişinin kendine yapmış olduğu haksızlıktır. Zira, bir kaç sene önce kişinin vermiş olduğu bir karara veya yapmış olduğu bir eylemden pişmanlık duyması geçmişteki kendisine haksızlık eder. Onun için doğru olan şey eskiden o idi. Şimdi düşüncesi değişmiş olabilir geçmişten pişmanlık duymanın ne alemi var. Önemli olan geçmişten pişmanlık duymak değil geçmişteki kendisine saygı duymak ancak özeleştiride yapıp geçmişteki kararlarını sorgulamaktir.

allah bin belamı verse de kurtulsam denilen andır, yaptıklarından rahatsız olmaktır, herşeyin üstüne üstüne gelmesidir.

Kendini dünyanın en ağır işlerini yapmış kadar yorgun , dünyanın en kötü suçunu işlemiş kadar suçlu hissetme durumudur.

ölsem daha iyiydi dersin.

keşkelerin çoğalması sonucu oluşan duygudur. ne yaşanılanı, ne bulunduğumuz durumu değiştirir buna rağmen pişmanlıktan kurtulmak kolay değildir.

yaşanan en kötü hislerden biridir.
pişmanlık gelip huzursuz edene kadar, gecenin sessizliği güzel gelirdi.
ama artık; (bkz: geceler katran karası geceler)

Pişmanlıklar zaman kaybıdır, bugününüzü lekelemek isteyen geçmiş kırıntılarıdır.

aciz insanların hissettiği duygu. eğer yaptığın bir olaydan ötürü pişmanlık duyuyorsan acizsindir arkadaşım. yapmayacaktın o zaman o pişman olcağın şeyleri. sonuçlarına katlanacaksın.

iş işten geçtikten sonra hissedilen karamsarlık.

insanın bildiğini sandığı söz ve davranışlarının hakikati ile karşılaştığında yaşadığı ruh halidir.

insanoğlunun ruh dünyası irdelenmeyle bitmeyecek bir derya gibidir. yaşadığı andaki, fikirleri, dünya görüşü, verdiği kıymet hükümleri sanki "mutlak doğru"lardan kendisine verilmiş bir ilham kaynağıdır. kendini tatmin ettiği bu doğrularla birlikte içinde biriktirdiği hırslar, bazen insana hiç tahmin bile edemeyeceği öyle yanlışlıklar yaptırır ki, bunlar bazen felaketlere yol açar.

yine insana ait bir duygu beliriverir: pişmanlık! bilinmeze doğru açıldığı fikir ve hırs teknesi, kendi doğrularının deryasında batmıştır.

pişmanlık, insana ait bir vasıf ve bir erdemdir. her insan eninde sonunda yaptığı hatanın pişmanlığını duymaya mahkumdur. yeter ki yerinde ve zamanında olsun. teknesiyle yol aldığı ummanın çıkmazını farkedebilme kabiliyeti de insanın vasfıdır. işte gerçek pişmanlık ki orada başlar. insanı olgunlaştırır ve hayatın rotası yeniden belirlenir.

tekne devrildikten sonraki ruh hali de pişmanlık mefhumunu açıklar. ancak başına "faydasız" sıfatını kullanmak gerekir.

yaşadığımız hayatın her kademesinde karşımıza çıkabilecek kaçınılmaz bir hakikattir pişmanlık.

gözleri kaçırmak, sesin kısık çıkması, bazen yutkunmaktır.

hüzünü yanında getiren.. pişmanım..

pişmanlık, yanlışlıkla veya bilerek işlenen suçun, hatanın bir bedelidir. en doğru tanımı ise "kişinin kendi kendine çektirdiği azap." olur. o zaman pişmanlık kaybeden insanın hissettiği duygudur. yani kendi isteğimizle kaybedeceğimiz bir işin varacağı sonuçtur.

bir olayı düşündüğünüzde kendinizi dövmek istemenize ya da kendinize sövmek istemenize neden olan duygudur.

zamanında eyleme geçirilmemiş söylenmemiş sözler ahh keşke gibi kelimelerle başlayan cümleler.

Pişmanlık vicdan azabının diğer adıdır. Sadece yapılan şeylerde değil, yapılması gerektiği halde yapılmayan durumlarda da karşımıza çıkar. Dindeki yerine göre ise tövbe, günah çıkarma, vaftiz gibi çeşitlemeleri mevcuttur.

içinde utancı da barındırıyorsa derin bir pişmanlıktır ve kurtuluş yoktur bu histen.
bir an çıkar aklınızdan sonra her an takılır kalır. beterdir...

Evrendeki en yıkıcı güç.

ne demiş ünlü şair müslüm baba son pişmanlık neye yarar.

yaptıktan sonra keşke yapmasaydım dediğimiz ama iş işten geçmiş olduğunu farkettiğimiz an da oluşan ruh halidir.

Doğumla gelen duygudur. En kotusude pismanlıkla baslayanın vicdan azabı ile bitmesidir.

okyanusun ortasında boşuna çırpınmaktır.

Elimizden ipler nasıl kayıyor bazen,
Zamandan başka çare nasıl kalmıyor bazen,
Nasıl kızıyorum kendime bazen..