pişmanlık

gerçek pişmalık ahirette ebediyyen kaybetmiş kafirin bir daha dünya hayatına dönemeyeceğini bilmesi ve kendisinin ebedi cehennemde kalacağını düşünerek bu pişmanlığı sebebi ile yüreğinin sonsuza dek acı içinde çöreklenmesi durumudur..zira allah'ın laneti kafirler üzerine olsun...işte gerçek pişmanlıkta budur..gerçek kurtuluşta hakiki imana ermektir.

5 yaşına kadarki kılamadığınız namazları düşündüğünüzde müslüman ruhunuzda oluşan verem edici duygudur...

"hay aklımı sikeyim" dediğiniz an hissettiğiniz şeydir.

...hayatınızın tamamına mal olmamalıdır.

Mühendisler için mühendislik seçmektir. ingilizce kompozisyonuydu, calculustu bilmemne derken lanet olsun dersiniz. Hatta ''lan bu kadar çalışsam öss'de birinci olurdum'' versiyonu da vardır bunun.

boşaldıktan hemen sonraki andır.

bazen hiç bir anlam barındırmayan duygu kümesidir.

hissedilen en boktan duygudur. kimseye izah edilemez.

eski sevgiliyi eskiye göre daha bir hoş görünce çok yoğun hissedilir.. 'ne yaptım lan ben' diye...

arkadaş gazıyla alınan sarımtrak bir halta benzemeyen ayakkabı.

mastürbasyon sonrası hiçlik hissi veren duygu .

ADAMI ŞAiR EDER.

her seçim bir kaybediştir. her tercih bir vazgeçiştir çünkü...
sabah ise gitmekle, yatakta nefis bir miskinlik fırsatından vazgeçmiş olursunuz. kalkar kalkmaz hayat bin bir seçeneği dayar burnunuzun ucuna...
'ne giysem' telaşından, öğle yemeğinde 'ne alırdınız? ' diye başucunuzda biten garsona, 'hangi kanaldaki filmi izlesem' kararsızlığından, 'bize oy verin' diye bağrışan partilere kadar her şey, herkes, her an sizi ısrarla bir tercihe zorlar. yastığınıza teslim olmuşsanız, belki dışarıda ışıl ışıl bir günden vazgeçmiş olursunuz.
bahar esintileri taşıyan bir elbise belki o gün yaşamınızı ışıldatabilecekken, ağırbaşlı bir sadeliğe karar vermekle muhtemel bir tanışıklığı tepersiniz. belki yemediğiniz musakka, ısmarladığınız izmir köfteden daha lezzetlidir. ya da öbür kanaldaki film, o anki ruh halinize daha uygundur. ama yasam, vazgeçtiğiniz şeye ilişkin ipucu vermez. geri dönüp, o günü gökkuşağı desenli bir elbiseyle yeniden yasama şansınız yoktur. bu seçim oyununda vazgeçtiğiniz şey, seçtiğinizden daha değerliyse pişmanlık kaçınılmazdır. ama neyin değerli olduğunun kararı da yine size aittir.
ve vazgeçtiğiniz şey bazen bir saray, bazen şöhret sahnesinin parıltılı neonları da olsa, çoğu zaman gözünüz hiç arkada kalmaz. çünkü duvarlarına sevdiğinizin kokusu sinmiş bir ev ya da sevdiğiniz kadınla paylaşamadığınız bir saray sizin borsada kolay feda edilebilir değerlerdendir. hayata bir başka gözle bakmayı öğrendiyseniz, bu seçimde kazandıklarını sananlara yalnızca acıyarak gülümsersiniz. her şeyin sıradanlaştığı bir dünyada bazen kaybetmek en doğru seçimdir.
ve o dünyada en yerinde tercih; vazgeçiştir

keşke ....

bir nevi hayıflanmak. yaptıklarımızdan ve yapmadıklarımızdan pişman olmak diye ikiye ayrılır ki yapmadıklarımızdan pişman olmak en kötüsüdür.

Kişinin yapmış olduğu bir durumun daha sonra ona zarar verdiğinde çektiği acı ve üzüntü sonucu hissettiği duygudur.
Sonucu üzüntü ve acı vermeyen hiçbir olay pişmanlık yaratamaz.

öfkemi ve nefretimi kamçılar...

isimleri keşke olan sarı papatyalar bahçesinde bir ömür boyu mutsuz bir şekilde piknik yapmak...

2 tane olan duygudur.
1:Oha! Çok yedim! pişmanlığı,
2:Oha! Ben bununla nasıl çıktım lan! pişmanlığı.

sürekli duyduğum, yaşadığım, yaşattığım..

bi sekilde duzelirken, ikinciye tekrar ayni pismanlik, hatalarimdan dolayi vicdani rahatsizligim ve pismanliklarimda bogulacakmisim hissi beni kendimden bile tiksindiriyor.

Genellikle "ya ben naptım!" diye başlayan cümlelerin ana temasıdır.

boktan bir filmdir. izlenince pişmanlık duygusunu artırır.

hep sonradan gelir.

Ders almak tecrübeyi yaşamaktır kimi zaman.

Ders almak tecrübeyi yaşamaktır kimi zaman.