para

para hepimizin katildir. savaşlar, ölen masum insanlar, en basiti her sabah işe giderken oluşan trafik bile hep para kazanma hırsı, arzusu olan insanlar yüzündendir. hiç bir şeyin vermediği mutluluğu 3,5 kağıt parçası verebiliyor. ne tuhaf değil mi?
amısına koyim ya, sıçıyorsun sifonu çekiyorsun o bile para. bizler gerçekten boşa yaşıyoruz kıçımızı kaşıyoruz. düşündüm de, bir nefes almak bedava hayatta, geri kalan her şey para..

Insani ilkel duyguların köküne kadar indirgeyebilecek tek araç.

hayat kağıdı.

Yeşil cin her türlü ihtiyaca karşı elinizde bulunması muhakkak önem arz eden kokusuz varlık.

necip fazıl'ın ankara devlet tiyatrolarında gösterime başlanan oyunudur.

devlet tiyatrolarını akp'nin kapatmayacağına kanıt olmuştur.

Kölelik sisteminin süslenmiş versiyonu.

https://www.youtube.com/watch?v=uwsU8eZ8ZOQ

insan oğlunun taptığı, tanrının dünyadaki sülieti.

Uğruna 7 yıldır acı çektiğim şey.

bakire değildir kesinlikle.

insanların icat ettiği, çok fazla kullanım alanı olan, bir anlamda da insanların genel yapısını yansıtan değer birimi.

ortaya araç olarak çıkarılmış ve toplumda zamanla amaç haline gelmiş değiş tokuş şeysi. kişi ne kadar pezemenk ise kendisinde o kadar çok bulunur, başka türlü çok kazanmak mümkün değildir zira.

(bkz: işinin pezevengi olmak)

insanları ayıran,kapitalist ve faşist bir kağıt parçasıdır.

kimyada tam karşı konumdan bağlı olan grubun konumunu belirtmek için söylenir. latin kökenli dillerde karşı, karşılık olarak bilinir. örneğin; paratoner!

gözü kör olsundur.

ayakkabı kutusunda olabilir.

devletçe bastırılan kağıt veya metal ödeme aracı.

güncelde amaçlarımızı gerçekleştirebilmemiz için kazanmak, elde etmek zorunda olduğumuz insan olmayanlarca amaç zannedilen ve kölesi olunan araçtır.

son zamandaki modayla kutularda saklanan araç.

uğruna insanları köle yapan icattır. gerçekten para lafından çok tiksinmeye başladım.

çocukluğumda annemin verdiği bir miktar parayla bakkala gitmiştim, hani şu bildiğin mahalle bakkalı. hipermarket yoktu o zamanlar. zannediyorum bir milyon lirayla 3-4 kadar çikolata alıp eve gelmiştim. arkasından böyle ailecek yemek sofrasındayken bir mesele oldu bu para miktarı ve alınan çikolata adedi hakkında evde çok misafir çocuğu olunca zannediyorum misafir çocuklarına paylaştırmak istedi annemler, ben de o ara çocuk aklımla bir soru sormuştum "para dediğiniz şey neden var ki?" gibisinden. o zamanlarda istabullarda okumuş etmiş mühendis dayım bana çok güzel bir açıklama yapmıştı:

-kaç çikolata aldın?
+4 tane
-neden 5 tane almadın?
+param yetmedi
+işte sen o 5. çikolatayı alma diye para denen şey var.

işte o zaman anladım bu araçtaki mantığı. sonradan da 4 sene para üzerine okuduk tabi. bu olayın okulu bitirmeme çok faydası oldu anlatamam.

her ne kadar sevmesem de necip fazıl kısakürek'in yazdığı * ve gunumuze uyarlanan oyuncu performansının iyi fakat konunun karmaşık ve ne anlatmaya çalıştığını kurgu zayıflığı sayesinde algılayamadığınız bir ankara devlet tiyatrosu oyunu. zaman geçirmek isterseniz 2. perdesi ile leziz diyebilirim ama ilk perde uykum geldi.

özetle; para nedir? neyi satın alır? ne kadar gücü vardır? aile bağlarını ne kadar etkiler? gibi sorulara cevap bulmaya çalışılmış. oldu mu? olmadı be abi!

bu koduğumun uğruna evlenemeyen aşıklar bile olduğu için kendimden utanıyorum bu dünyaya müdahale edemediğimden.

para biriktirmek bu ülkede zor zanaattır. ama biriktirmenin yöntemleri de vardır.
(bkz: http://adsenseparam.blogs...sl-para-biriktirilir.html)

Yetersiz olduğu an huzursuzluk başlatır ızdırabını s*ktiğimin şeyi.

varlığı bir dert yokluğu yara.

hic tanimadigimiz lidyalilara hergun kufrettiren kagitimsi veya madeni bok.