nothing else matters

metallica'nın dünya üzerinde yaşayan bütün sanatçılara ve biz insanlara armağanıdır.

öyle bir şarkıdır ki herkesin diline yakışır, her türlü ortama gider. deyim yerindeyse emmeye de gömmeye de gelir bu şarkı. misal olarak san francisco senfoni orkestrasıyla söylenmiş bir versiyonu bile vardır ki insanı kendinden alıp götürür. hele hele gecenin bu saatinde.

12 yaşındayken kuzenim kasedini getirmişti bana dinle bak diye.kasetteki şarkılar ingilizce olduğu için biraz da gürültülü gelmişti bana. birkaç yıl sonra lise zamanında bir kıza tutulmuştum. kız haliyle reddetti. ilk defa o zaman gürültülü diye kaset çalarıma koymuştum. şans eseri bu şarkı gelmişti. sözlerini yarım yamalak anlamamıştım bile ama öyle hüzünlü bir havası vardı ki şarkının gözyaşlarımı tutamamıştım*. yeri çok özeldir bende bu şarkının.

apocalyptica yorumu da tadından yenmez. mutlaka dinlenmeli.

elektro solodan sonra gelen magneto ve wolverine solo bitirir.

metallicanın en sevdiğim şarkısıdır.mükemmeldir ve başka söze gerek yoktur.

elektro solo bölümü pek bir güzel olan parça.

metallica'nın en iyi şarkısı olmamasına rağmen neden en bilindik şarkısı olduğunu anlayamadığım şarkı.

Gitara yeni başlayanların başlangıcının boş tellerle başladığını görüp ''Aha çalarım ben bu şarkıyı ya ehehe'' diyip gerisini çalmak için 1-2 sene çalıştığı şarkıdır.

ben bir şarkıcı olsam elbette beğenilmek, sevilmek isterim, elbette çok albüm satmak övülmek isterim; ama milyonlarca kişi bana sen süper bir müzisyensin, süper bir gitaristsin dese mesela, fakat satriani, jason becker, steve vai gelip 'dostum çok kötü çalıyorsun ya'' dese o milyonların söylediğinin zerre değeri olmaz o zaman. yani bir eserin ne kadar dinlendiğinden, ne kadar övüldüğünden ziyade, o eseri kimin övdüğü daha önemlidir kanımca gerçek müzisyenler için.
bu şarkıyı tüm dünyada dinlese, bu şarkının bir metallica şarkısı ve dahası bir aşk şarkısı olmadığı gerçeğini değiştirmez. tüm dünya aşk şarkısı da dese; bu, o şarkının aşk şarkısı olduğunu değil, sadece insanların cahilliğini ve metallica' yı anlamadıklarını gösterir. şahsen ben metallica olsam beni anlamayanların övgülerini zerre önemsemeyip gerçekten anlayanlarla ilgilenirdim.

parça ne parçası olursa olsun insanlara hissettirdiği duygu yoğunluğuna bakmak gerekir.
nothing else matters milyonlara hitap etmiş unutulmazlar arasına girmistir.

bir ask sarkisi degildir.

kulağa hoş gelir, ben de pek çok insan gibi severek dinledim ve dinleyeceğim lakin metallica şarkısı değildir bu. yani metallica' nındır da metallica tarzında bir şarkı değildir. gerçi ilk iki albüm hariç metallica thrash metal çizgisinden kaymıştır fazlasıyla ama bu şarkıdan çok daha sağlam melodiye sahip sayısız metallica şarkısı vardır.

Ilk duyduğumda beğenmediğim ama şimdi gece yatarken dinleyip uyuya bildiğim Metalicca efsanesi.

efsanedir yeri doldurulamaz.

arpejini ve solosunu biraz kastıktan sonra ortamlarda güzel iş yapabilirsiniz, havaya girmeyin, daha da ilerletin kendinizi.

benim için guitar hero'yla özdeşleşmiş metallica şarkısı.

ardınran şu https://www.youtube.com/watch?v=oozJH6jSr2U iyi gider.

hetfield'siz halinin şahdamarımdan farkı yoktur.

türkü versiyonu da çıkmış şarkı.

https://www.youtube.com/watch?v=hAhJIXS2lw8

Metallica'nın ilk defa kırıldığını gösteren aynı zamanda sert gitar rifflerin arasında dolaşan duygusal melodilerin olduğu 91 çıkışlı black albümlerinde bulunan 45lik.

yıllarca apocalypticanın parçasıdır sandığım bu şarkı sanırım metal sektörüne giriş parçam oldu. "o halde niye saçları uzatıyorsun?" sorunsalı ortadan kalktı.

O ne güzel bir Metallica şarkısıdır. en güzel Metallica şarkısıdır.

klasik bir şarkıdır, çok güzeldir.

"nothing else matters'in metallica şarkısıdır".

metallica'yı sevdiren ilk şarkılardandır.