mutsuzluk

görsel

Şu sıralar bünyeyi sarsan.

Benim içinde bulunduğum durumu ifade eden yegane kelime.

Mutsuzluk neydi?
Mutsuzluk, yastığa akan rimeldi..

görsel

Uydurma bir şeydir.

Açıklıyorum toplanın;
Şimdi mutluluk dediğimiz kavram sıfırdan başlar. Bir olay bir durum bizi 5 birim mutlu etti diyelim, o an mutluyuz deriz. Çünkü +5 i görmüş oluruz. Bu durum bir kaç gün daha devam ederse +5 bizim için sıradan olur ve mutluyuz yerine normaliz demeye başlarız. Artık bizim için mutluluk +5 ten daha fazlasıdır. Diyelim ki bizim normal citamız +25 oldu. Bir sonraki gün +20 mutlu olsak bu sefer mutsuzuz diyoruz. Neden, çünkü normalin altında. Aslında her zaman ustteyiz her sadece elimizdekinin farkında değiliz.

son yarım saat 45 dakikadır yine içimi kaplamış olan şey.

bozuk kol gibi her gece vuku buluyor amına koduğum şeyi ya.

paylaşılamayan.

en kötüsü de bu.

Hala şansın ve aşkın, güzellikle geldiğine inanan var...

Bazen haz veren sey. birini ozlemek onunla ilgili guzel seylerin asla geri gelmeyecegini bilmek cok aci cektirse de hoslaniyorsun. Hissizlikten iyi olabiliyor mutluluktan daha gercek ayni zamanda.

görsel

Ruh halinin karanlık olmasını ifade eden kavram. Karanlık nöbet yerlerinde beklemek gibi.

Mutluluk ne lan. Yeniliyomu içiliyomu nası bişey?

Bir süre daha benimle olacak gibi. Çabuk geçmesi için, sanırım mucize gerekiyor.

Yaşanılan hiçbir şeyin tat vermemesi.

Çoğu zaman mutsuz hisseden ve bunu söyleyen biriyim. Ama karşı taraf sormadan değil. Çok gülerim çok eğlenirim duygularımı çok yoğun yaşarım.
Hatta belki de istediğim bölümü gereksiz yüksek tepkilerim yüzünden bile kazanamıyor olabilirim.
Şöyledir mutsuz insanın hayatı ;
Güler, kahkaha atar, heyecanlanır hatta heyecanlanıp saçmalar, üzülür, utanır, sevinir , ağlar, kötü hisseder, iyi hisseder ama hep mutsuzdur. Sürekli mutsuzdur.

insanı bazen mutlu eden şeydir.

Çocukken defterin sağ tarafına geçince bile mutlu olabiliyorken özellikle ergenliklikten sonra başlayan durumdur.

Aptal saptal bir hormon birkaç miligram eksik ya da fazla salgılanıyor diye içinde bulunulan zamanın zehir olmasıdır. Kanıma dokunuyor sözlük.

bireysel işlevsellikle doğru orantılıdır.

turgut uyar'ın yatay ve dikey mutsuzluk diye ikiye ayırdığı his.

mutsuzluktan kaçış, saklanış mümkün değildir. çünkü mutsuzluk dıştan gelebildiği gibi, sinsi bir hastalık gibi içten de sarabilir sizi. aniden çöken huzursuzluk, karamsarlık hisleri gibi. dışa karşı kendinizi tecrit etseniz dahi içten gelen mutsuzluğu alt etmenin yolu yoktur.

mutsuzluğun kaçışı yoktur, sadece an gelir sizi pençesine alır, yaralar ve bırakır. zamanla iyileşirsiniz. hayat zaten mutsuzluğun sizde açtığı yaraları mutlulukla kapatmaya çalışmalarınızın toplamından ibarettir.

Mutluluk en büyük uyuşturucudur. O halde mutsuzluk iyidir. Huzursuz hissedersin, durumundan memnun olmazsın ve bu seni geliştirir. Hayatını sorgularsın, davranışlarını, insanlarla ilişkilerini ve bu sayede bir şeylerin farkına varabilirsin. Hep aslında mutsuzluktan kaçıp mutluluğa ulaşmak için çabalar insan, oysa kendisini geliştirmesini sağlayacak, ona fayda verecek yegane şey mutsuzluktur. Bilim, teknoloji ve hayatımıza kolaylık sağlayan şeylerin hepsi insanların durumlarından memnun olamayıp daha iyisini yapmaya çalışmasıyla olmadı mı? Bu yüzden mutsuz olmak güzeldir.

Her an var olan. Arada sırada mutlu olur insan.

Bir hayli mutsuzdum. Çünkü sevdiğim kadın iki ay kadardır yoktu. bir dahada hiç olmayacaktı. işin boktan tarafı onu sevdiğimi ondan ayrıldıktan sonra farketmiştim. mutsuzdum çünkü okul konuları can sıkıcı derecede kötü gidiyordu. mutsuzdum çünkü dün gece bir kadınla sevişmiştim. mutsuzdum çünkü artık çok sıkılmıştım. Eksiklik hissim alkolle harmanlanınca ben bile bazen kendime dayanamıyordum. Değişen sadece zaman ve isimlerdi. Ben değişemiyordum. Galiba yavaş yavaş değişebileceğime olan inancımı da yitiriyordum. Başka kadınlar kokuyordum. Başka kadınlar kokluyordum. Parfüm kullanmıyordum.

Mutsuzum,Aşkımı gömdüm.
Hem kalbime,hem toprağa.
Mutsuzum çünkü,
Melekler onu birdaha göremeyeceğim yerlere götürdü.
Mutsuzum, ne zaman mutlu olsak, birşey oluyordu.
Şimdi birşey olmadı, birşey öldü.

kadın frengi hastası, 8 çocuğu var. bu çocukların üçü sağır, ikisi kör, birisi de zeka engelli. kadın hamile ve doğan çocuk beethoven

sarhoş baba, hasta anne, yatılı okullarda geçen yalnız bir çocukluk, bitmeyen depresyon ve sara hastalığıyla mücadele eden dahi; dostoyevski

6 çocuktan ilki o, iki erkek kardeşi bebekken ölüyor, üç kızkardeşi nazi zulmünde ölüyor. babası baskıcı, geçimsiz. o ise hep yalnız; onun adı kafka

11 yaşında babasını kaybediyor, dedesi sert kişilik. onu evden gönderiyor. yoksul aile, 11 yaşında tersanelerde çıraklığa başlıyor; gorki

babasından sürekli kemerle dayak yiyen bir çocuk.. çogu geceler sokakta yatıyor. cildi hasta, karaciğerinden muzdarip ; bukowski

13 yaşında annesi ölüyor, okula gidemiyor, hayatı boyunca ruhsal hastalığının tekrarlayan ataklarından muzdarip. bir kitap kurdu; virginia woolf

babası borçları yüzünden hapishaneye düşünce çalışarak borçları ödemek, ailesine bakmak zorunda kalan, okula gidemeyen küçük bir çocuk kendini yetiştiriyor;charles dickens

“mutlu insanın hikayesi olmaz”
( umberto eco )
Not: alıntıdır.

Mutsuzluk en çok bize yakışır. Onu en iyi biz taşırız.