mutluluk

göreceli bir kavramdır. kimimiz için yarin gözleridir bu mutluluk, kimimiz için bir sınav sonucu, kimimiz için bir çocuk gülüşü. çok göreceli bir kavramdır mutluluk. tanımlamaya sığmaz.

zülkü livanelinin filmininde çekildiği bir kitabı.

yunanca'dakieudaimonia (mutluluk) sözünün içinde daimon (şeytan) gizlidir. bu bir tesadüf mü, yoksa bu olağanüstü adamların bilgeliklerinin yeni bir zirvesi mi? eski yunanlılar için şeytan, bize doğru yolu gösteren iç sesimize verdiğimiz isimdir. bu demektir ki yunanca mutlu olmak istiyorsanız şeytan'ı işin içine karıştırmalısınız.

(bkz: şeytanın fısıldadıkları)

mutlu musun diye sorulduğunda anında evet cevabı veren insanların içinde bulunduğu durum, hal.

simao nun attığı golden sonra almeida ya sarılmasıdır.

Anlardır sadece.Kısadır.

tadamadığım duygu.

geçicidir, serçe kuşu gibi seke seke gezer.
acelecidir, su gibi akar gider...

insanın zamanın geçtiğini farketmemek için verdiği verdiği çabanın eseridir hatta bazen vakit hızlı geçsin diye uğraşmanın ta kendisidir ötesi yetmiş yıl hiçbir şey yemeyip sağ kalanın aksine her gün 5 6 öğün yemenin nasıl bir duygu aralığı olduğunun hesaplanamamasıdır kısaca mutluluk ruhsal uyuşturucudur.

--spoiler--
içimizde, içimizde.....
--spoiler-- *

zülfü livaneli nin beğenerek okuduğum kitaplarından biri. ayrıca kitaptan uyarlanmış filmi de güzeldir.

http://uludagbesiktas.blo...1/01/fark-yaratanlar.html

herkese fazlası ile lazımdır.

ağzınızı açabildiğiniz kadar açıp 32 dişini gözükmesi gibi..

çok uzaklardadır.

geç gelip çabuk kaybolandır. bazen o kadar geç gelir ki kaybolurken fark edersiniz.

abidin'in resmedemediği ve bunun insanlara tanımlamakta güçlük çektiğine dair bir ifade çıkmazını açık ettiği çelişkimsi duygu.
en çok dilenen belki bir türlü içinde yüzemediğimiz hayaller denizimiz. evet işte bakın tarif ettim. hayal ettiklerimiz ve henüz ulaşamadıklarımız...
anneye sarılmak var bir de diğer bir tarafta ya da babanın duyduğu gururla alnına bir buse kondurması evladının... özlediklerimizin sesini duyabilmemiz beş dakika bile olsa çarpabilmesi yüreğimizin daha hızlı bu yüzden.
mutsuzluğun bile içine gizlenir mutluluk. sen ağlarken omzuna dökülen dost kişisinin gözyaşlarında bitiverir sinsice.
senden daha mutsuzunu görünce haline şükretmek değildir mutluluk... beterin beteri vardırın arkasına gizlenmekse hiç değildir. umutsuzluğun içindeki yüzde bir umuttur belki de. paylaşmaktır en önemlisi, sevebilmektir fütursuzca...

işi düşünce uğrayan arkadaş gibi. ne zaman arasam açmıyor namussuz.

mutlu olduğun ama bunun farkında olmadığın zamanların çok sonrasında o anı hatırladıktan sonra hissettiğin duygudur.

en azından mutsuz olmamaktır.

mutluluk: cuma günü derslerin bitiminde, eline kahveni alıp, yağmurlu bir havada pencereden bakarak uykusuz okumaktır.*

eheee kadar sürer, sonra biter.

mutluluk..
insanların çabaladığı şey..
insanoğlu bencildir.. elindekilerinin kıymetini bilmez..
yoldan 100 kişi tutsan mutlu musun ? diye sorsan..
kaçı mutluyum der acaba ?
insan mutluluklarının nedenlerini o kadar küçük şeylere bağlıolar ki kaybettikleri en küçük şeyde dibe vuruşları bu yüzden..
hangimiz gece yatmadan önce annemiz babamız sağ karnım tok başımı sokucak evim var diye şükrediyoruz ki..
mutluluk basit olmamalı.. peder beyin aldığı arabayla ya da attığı havalarla çaktığın kızlarla vs vs vs mutlu olcaksa insan.. ben mutlu olmayayım o zaman..
bilmiyorum.. belki ben yanlş düşünüyorum.. belki de çok fazla düşünüyorum..
Hayalleri olmalı insanın.. ulaşamycağı hayalleri.. ulaşırsak hayal olmaz elde ettiğimizde ise değerini unuturz..
işte bundandır mutsuz olmamız..
yazıma devam ederdim ama kendimi bu yazıyı yazdığım için salak ve melankolik bi havada hissettiğim için saçmalamaya burda nokta koyuyorum..
hadi selametle..

bana uğramadı ama hala ümidimi yitirmedim. azimle sıçıyorum ki taş delinsin, taşın delinmesi ne işime yarayacaksa artık.

beceremediğin, başaramadığın şeyleri önemsememekle ya da umursamamakla kısmende olsa elde edilebilir.

(bkz: mutluluk projesi)