mutluluk

uzak kavram.

Kendimi uzak hissettigim aman mutsuz olmayayimda oda olmasin dedigim kavram.

maneviyattır...

abidin dino amcamın çokgüzel betimlediği şahaser...

görsel
Elbette, çatlak bir ''testi içindekini sızdırır''...

Mutlulukta böyledir... ve insan, ancak içindekini dışa vurmakla ömrünü geçirir...

Örneğin; bir evde/kişide mutluluk varsa... kapıdan çıkar, pencereden düşer, olmadı bacadan sızar...
ama illa ki o şeyi görürsünüz/hissedersiniz...

(ya da tam tersi)

zor bulunan çabuk kaybedilen duygu.

Kendi ruhuna ibadet etmektir mutluluk.

mutluluk bazen hayalindekilerin gerçekleştiği kadarı.

Zülfü Livaneli'nin kitabıdır.

Konusu itibariyle gereksiz ve yazılmak için yazılmış bir kitap olduğunu düşünmekteyim. Okursam benim için büyük bir zaman kaybı olacağından neredeyse eminim. içeriği çok aptalca. Yazmak için kurgusal zekaya sahip olmak gerekmiyor kanımca. Zaten son dönemlerde Türkiye'de basılan, yazılan, çizilen tüm kitaplar aynı: Ya dinciler vardır, ya doğunun sorunu, ya bilmem kimlerin aşkı, ya cart curt. Birinizin kitabını gönül rahatlıyla satın alıp okusam da, "Ne hoş" desem... Nedense hep verdiğim parayla kalıyorum. Ama bu sefer bu romanı okumayacağım, bu sefer rahat rahat eleştirmek için vakit kaybetmeyeceğim. Geldim buraya, yazıyorum direkt. Çok da güvenirim hislerime, aha da aynen böyle.

Not: Yakın zamanda çıkan Türk yazarlarının kitaplarıyla genel bir problemim var, evet. Çoğu belirli çevrelerde ün yapmış, habire kitap basıyorlar, satıyor tabi; türkler aptal ya. Hayır, bu kadar konusuz, doğru dürüst içeriği olmayan, birbirinin tekrarı kitaplar yazılmaz. Bu kadar kurgudan yoksun olunmaz. Üslup da yok yemin ediyorum, neredeyse hepsinin üslubu aynı. Biraz geliştirin kendinizi, Avrupa'ya falan gidiyorsunuz, bakın insanlar ne yazıyor, nasıl yazıyor. Ya hakikaten bu kadar da olmaz, bu kadar aşağılık, bu kadar ezik, bu kadar kafasız olunmaz, olunmamalı. Bu millet o yazarları adam sayıyor, para döküyor yollarına. Bulmuşsunuz tabi boş milleti, senede bir kitap okurlar zaten, benimkini okusunlar misali, söğüşleyin. Hadi bakalım, bari dua falan edin de halk uyanmasın. Senelerdir uyuduğu gibi, devam etsin derin uykusuna. Öperim çok.

gözlerin açılmasıyla kapanması arasındaki geçen süre. anlık bi nevi.

yer,zaman, mekana göre değişen durumdur.

geçici bir şey.

denizle gökyüzünün birleştiği o ucsuz maviliğe bakmak.

beklenen telefonun, beklenen mesajın, en önemlisi de beklenen kişinin ebediyen sizin olmak üzere geldiği an...

istediğin an sevdiğinin elini tutabilmektir.

Yıllardır milyonlarca felsefi konuşmaya konu olmuş olgu.
Bana göre uzun diyet sonrası pasta yiyebilmek gibi bir şey. Yok yok direk öyle. *

mutluluk mavi bir kelebek, şans bi gün bizede gülecek.

stressiz bir iş günü geçirip kazasız belasız işten çıkıp eve gidip yatmakk.allahım lütfen bi günümde böyle geçsinn...

sır oldu...

yazarı zülfü livaneli olan muhteşem kitap.

insanoğlu doyumsuz olduğu için kisa süren bir duygudur.

mutluluk işten haftalığını alıp yorgun argın eve dönmekmiş lan.
23 senedir baba parasıyla yaşıyorum ilk kez bugün kendi emeğimin karşılığı olan para aldım.
orgazm olan kadınlar gibiyim şu an.hiç hissetmediğim bi his bu,mutluluk olsa gerek.

mutluluk bulut gibi. kendini bir döngüye vermiş, gidiyor. tutabilen yok elinde. sadece kısa anlarda hücrelerine çekebilen şanslılar var, formu her ne ise işte...

en az 3 yıldır süregelen bir alışkanlığınızdan kurtulduğunuza emin olduğunuzda tavan yapar. *

Hep yanında olacağından emin olmaktır belkide.