makyavelizm

Niccolo Machiavelli'nin "amaca giden her yol mübahtır" anlayışındaki pragmatik bir düşünce sistemidir.

Niccolo Machiavelli'nin makyavelizm orijinli düşünceleri;

1-En önemli ve temel amaç devleti yaşatmak ve gücünü devamlı olarak artırmaktır. Bu amacı gerçekleştirmek için kullanılacak her araç yasaldır.

2-Din, ahlâk ve hukuk devlete bağlıdır. Amacı gerçekleştirmek için gerektiğinde devlet bunları alet olarak kullanmalıdır.

3-Devletten bağımsız ahlak ve hukuk düsünülemez. Devletin bitiği yerde, hukuk da ahlak da biter. Hukuk ve ahlâk devlet için vardır.

4-Devlet bir ulusa dayanıyorsa, yeterli gücü bu kökten alabilir. Kilise devletin karşısında ya da üstünde olmamalıdır.

ünlü siyaset teorisyen! Machiavelli'nin Prens adlı kitabında betimlediği ve manipülasyon yoluyla iktidarı elde etmeye ve kullanmaya ilişkin davranışlar bütününü ifade etmektedir.
en basit tanımı ile "amaç vasıtayı meşru kılar"

(bkz: niccolo machiavelli)

sistemin ve yaşamın doğrularının yerle bir edilmesini, ulaşılması gereken amaca varmak için insanları aldatmaya ve olduğundan farklı göstermeye çalışma politikasıdır özünde. kişilerin toplumsal yapı içerisindeki değerlerinin çift taraflı olması ve her oynanan yüzün olduğu gibi değil olması gerektiği gibi olması hedeflenir. başarısızlık ise sadece sonuç odaklıdır.

(bkz: prens)
prens kitabında temelleri atılıp daha sonra -izm olan ama pek etik olmayan görüştür.

"güçlü olanın ezmekte haklı olduğu" ve "amaca giden her yol mübahtır." düşüncelerinin hakim olduğu düşünce akımı. kendi şartlarına göre ilerici ve devrimci olan bu düşünce günümüz için tasvip edilmeyen bir düşüncedir. o dönem gelişen ve düzeni değiştirecek olan sınıfın burjuvazi olması ile böyle bir düşünceye kapılmış ve ulusal bir devletin kurulması düşüncesine sahipti. bu düşüncesi ile dönemin hakim olan fikri feodalizme karşıdır. fakat günümüzünde felsefesini ve politikasını belirlemiştir bu düşünce akımı. çünkü günümüzde bu düşünce akımı yaygınca kullanılmaktadır dolaylı yollarla. kanaatimce nietzsche gibi felsefeciler az çok makyavelizmden etkilenmiştir. fakat nietzsche düşüncesi makyavelli gibi değildir doğal olarak. çünkü çıkış noktaları ve güçlü olan tarifleri tamamen farklıdır.

basariya giden her yolun mubah sayildigi ozellikle amerika da cok tutulan dusunce akimi.
toplumlarin yozlasmasini tartisirken muhakkak bu akimdan soz edilir.

her gün biraz daha meşrulaşan her gün biraz daha kanıksadığımız düşünce yaklaşımıdır.
kabacası bana gelmesin de isterse anama gelsin düşüncesidir.
kholberg'in ahlak aşamasında nereye tekabül eder acaba?

siyaset bilimi dersinde en çok okutulan ve de okutulması gereken prens adlı bir kitabı vardır machiavellinin. bu adam zirveye giden yolda yapılacak olan her türlü dalaverenin meşru olduğunu savunur ve buna makyavelizm denir. ingiltere'de doğan kapitalizmin, metafizik felsefesi olan ''pragmatizm''le de pekala örtüşür. her ikisi de düşüncelerin fayda gösterdiği ölçüde değerlenebildiğini savunur.

"toplum düzenini sağlamak için topluluklara her türlü şiddetin ve yaptırımın uygulanması mübahtır" başlığı altınca evrilebilecek bir akımdır.

insan, insana muhtaçtır ve belli sınırlar doğrultusunda birlikte yaşamak zorundadırlar. bu durum da farkında olmadan toplumu yaratır. her toplumda düzen olmalıdır ki insanlar ters bir kaos yaşamadan hayatlarını idame ettirebilsinler. keza bu birer savunucu, tabir-i caizse birer "halkın sesi" çıkarılarak gerçekleştirilebilir. her kafadan bir ses çıkması, herkesin kendi düşündüğünün gerçekleşmesini istemesi, her toplulukta olduğu gibi ortaya bir düzen bozucunun çıkması ağır olasılıklardır. buradan da şu sonuca varırız;

(bkz: nerde çokluk orda bokluk)

bokluk çıkmaması için yapılacak tek şey, über sayılabılecek zeki ve nitelikli birini ortaya atıp sürüyü gütmesini sağlamaktır. ama ya sürü dağılırsa? sürüden ayrılanları kurt kaparsa ve ortada bir sürü kalmazsa?

bu devrede ortaya makyavelizm çıkar ve noktayı koyar. "gerekirse sürünün bir kısmını yakarım ama diğerlerinin herkesi dağıtıp sürüyü yok etmesine izin vermem" der.

mantıklı mıdır? hayır. sadece bir noktaya kadar kabul edilebilirdir.

düşünürün, nicollo machiavelli'nin bulunduğu şartları göz önüne alırsak, yaşadığı ortamdaki sıkıntılar, içinde bulunduğu vaktin şartları düşünülürse insanın aklına başka bir şey gelmezdi. machiavelli bu düşünceyi şimdi ortaya atsa, kimse siklemez, dönüp bakmazdı. ben "bunların topunu yakacaksın bi' boka yaramazlar" desem, götünüzle gülersiniz.

nihayetinde machiavelli iyi adamdır. oturup çiziktirmiş bir şeyler. alın okuyun.

(bkz: prens)

ahlaksızlığın meşrulaştırılması.

namussuzların el rehberi. kısa zamanda başarılı olurlar. öldükten sonra mezarlarına tükürürler..

29 mart 2009 yerel seçimleri ile güzel bir şekilde örneklenebilecek düşünce sistemidir. örneğin;

(bkz: 29 mart 2009 gaziosmanpasa elektrik kesintisi)
(bkz: 29 mart 2009 ankara dikmen elektrik kesintisi)
(bkz: 29 mart 2009 ankara cankaya elektrik kesintisi)
(bkz: 29 mart 2009 ysk bilgisayar sisteminin cokmesi) *

weber in düşüncelerinin en kemik hallerini oluşturmuş yazar, düşünür. kilisenin etkisinde kalmak istemeyen italyan ailelerin destekleriyle avrupa devlet düzeni anlayışında köklü değişimlere sebep olan düşüncelerin mimarıdır.
aristo nun ahlaklı toplum ahlaklı yöneticiyi yetiştirir önermesine " ahlaklı yönetici ahlaklı toplumu yetiştirir" önermesiyle cevap vermiştir. devletin bekası için mümkün olan her yolun denenmesi ve yetkin bir lider önderliğinde toplumun en muasır seviyeye çıkacağı düşüncesini anlatır. düşünceleri kilisenin etkisinden çıkmak isteyen ailelerce desteklenirken aslında dolaylı da olsa mesih inancı temellidir. obama nın dünyaya düzen getirecek bir lider olarak sunulması gibi altında insanları mesihin gelişine hazırlama amaçlı düşüncelerdir.

(bkz: takiye)

(bkz: yaptım ama sor bi neden yaptım)

makyavelcilik. Politikada, amaca ulaşmak için ahlaka aykırı da olsa her türlü aracı hoş gören anlayış.

Diyor felsefeyi severmisiniz
Ali diyor biz hep dönerciyiz
Luther diyor kız Machiavelli
Şampiyon biziz diyor Ali
Attığımız gollerden belli.

"amaca giden her yol mübahtır"

cümlesi ile açıklanabilecek düşünce akımıdır. ilk olarak niccolo machiavelli'nin il principe adlı kitabında devlet yönetimi ile ilişkilendirdiği görüşünden ortaya çıkmıştır.

pragmatizmin diğer adıdır.
örnek olarak, herkesin dini kendine deyip ilk olarak putları yıkmak gösterilebilir.

bu felsefenin ana tümcesi ve sloganı "başarıya giden her yol mübahtır" italyan düşünür ve politikacı niccolo machiavelli'nin düşünceleri üzerine kurulu bir yaklaşımdır. temelinde aslolan şeyin amaçlar olduğu, bu amaçların hangi yolda elde edildiğinin ise o kadar önemli olmadığı yatar. ahlaki değerler kaale alınmaz. günümüz politakacıları pek çoğu bu felsefeye göre hareket eder. ancak bunu toplumun tüm tabakasındaki bireyler sezemez. kimi zaman dini araç edinir, kimi zaman kutsal değerleri, kimi zaman memleketini...herşey mübahtır sınır yoktur herşeyi yapabilir anlayışına sahip kişiler başka bir zaman sonra o felsefeye inanmış kişileri de araç yapabilirler. herşeyi yaparım babamı bile tanımam felsefesinide güder bu insanlar,tehlikelidirler,fazla samimi olunmaması gerekir.bir toplumun manevi değerlerini ve ahlakını yok eden mikroptur,oylesine hızlı ürer ki hergun her yerde karşınıza çıkar, netice itibarıyla geriye dönülemeyen bir dejene insan erozyonu ve güvensiz bireyler bırakır.

(bkz: zafere giden yolda her yol mübahtır)

asli:

" zafere giden yolda etik olan her sey mubahtir. "

olan mottoya sahip bir dusunce akimi.

italyan düşünürü machiavelli'nin siyaset görüşüyle bağlantılı olarak, amaca ulaşmak için her türlü aracın kullanımını meşru gören anlayış.