leon

mükemmel bir luc besson filmi.. jean reno ve natalie portman gerçekten de arşivlik, mükemmel bir performans sergilemişler.. ayrıca soundtrack'i de ayrı bir harikadır..

seat otomobil firmasına ait golfvari bir model.

soundtrack'i için
(bkz: noon)

jean reno
gary oldman
natalie portman

bu muhteşem üçlünün oynamadığı , resmen destan yazdığı film..

-jean reno
--natalie portman

-ben ne dersem onu yapacaksın
--tamam
-bir daha silahla sağa sola ateş açmayacaksın
--tamam
-tamam demeyi kes artık
--tamam

filmle özdeşleşen bir diğer şarkı için ;
björk - venus as a boy

seat arabalarinin bir modelidir.

--spoiler--

Mathilda : Leon, sanırım bir şekilde sana aşık oluyorum.
Bu başıma ilk gez geliyor, biliyor musun ?
Leon : Daha önce hiç aşık olmadıysan, bunun aşk olduğunu nerden biliyorsun ?
Mathilda : Çünkü hissediyorum.
Leon : Nerede ?
Mathilda : Karnımda. Sıcacık. Hep orada bir yumru olurdu. Ama şimdi geçti.

Leon : Birini öldürünce hiç bir şey aynı kalmaz. Hayatın sonsuza kadar değişir.
Hayatının geri kalanını bir gözün açık uyumak zorunda kalırsın.
Mathilda : Uyku umrumda değil, Leon. Ben aşk istiyorum ya da ölüm.

--spoiler--

Aşk nedir sevmek nedir'i sorgulatan bir eser. her ne kadar leon bir katil de olsa aslında insanın bazen ne kadar karmaşık olabileceğini basit bir şekilde gösteriyor bize. onu bu hale getiren aşk onu öldürmemiş ama gözardı ettiği aşk onun katili oluyor yine, ve kurtulsaydı yeniden... mathilda aslında gerçekten de leon'dan daha olgun leon'un da dediği gibi "...bense sadece yaşlıyım" leon'un son görevi duygularını temizlemekti. yapamadı. belki ilk kez görevini yerine getiremedi. ve birşeyi daha unuttu. kadınlar ve çocuklar yok. iki kuralı birden çiğnedi. mathilda hem bir çocuk kadar masum hem de bir kadın kadar olgundu. bazen ölmek dediğimiz sadece yaşamın sona ermesi değildir. bazen onun bağlı olduğu kalbin atmasının artık bir anlamı kalmadığında da insan ölmüş olabilir. Eğer onu seviyorsan toprağa ekmelisin. "Burda rahat edeceğiz léon.". (bkz: shape of my heart)

-ağlanmalı ve duvara boş boş bakarak düşünülmelidir. onların aşkı izlenirken yaşlarını içine akıtmayı tercih edenler ise bunu yalnız başlarına izlemelidirler.*

(bkz: #3183052)

sting şaheseri ''rise and fall''a bir kez daha tapma nedenidir.bildiğim kadarıyla,bu film için özel olarak hazırlanmış bir parça imiş. *

günler sonraki edit:yahu ne 'rise an fall' u , 'shape of my heart' olucak o.yazarken aklım nerelerdeydi acaba,sarhoş filan da değildim üstelik.

1 hafta etkisinde kaldığım bir filmdir. hala aklıma geldikçe uykum kaçar. öyle, öyle bir filmdir ki insan izlerken seviginin gerçek gücünü anlayabiliyor cidden. mükemmel bir başyapıt. babalık, arkadaşlık gibi kavramlara çok yabancı gelen leon'un (jean reno), mathilda'ya (Natalie Portman) karşı soğuk kanlılığına yenililerek ona içten bir sevgi besleyip ve onu hayatı pahasına mafyadan korumasını konu edinmiştir.

13 yaşında olmasına rağmen oyunculuğu ile göz büyüleyen natalie portman'nın oynadığı bir filmdir.

(bkz: chez leon)

"öyle bir film söyle ki kusur bulmak imkansız olsun" diye sorulsa ilk akla gelecek filmlerdendir sanırım. oyuncular, senaryo, kurgu, müzikler çok az filmde bu derece kusursuzdur. kaç tane film var ki bu derece, bilmem kaçıncı kez izlenmesine rağmen ilk kez izleniyormuş gibi izlenebilir? leon çok başkadır kesinlikle, iz bırakır insanda.

Başyapıttır.Sonunda kesinlikle gidip bir bardak süt içersiniz.

natalie portmanı ağzım bir karış açık izlediğim film.tamam jean reno,gary oldman eşşek kadar adamlar bi zahmet oynasınlar -ki kusursuz oynamışlar filmde- ama natalie'ye ne demeli. 12 yaşında bu kadar aklı başında bu kadar kusursuz oyunculuk. aşık oldum diyecem ama adım sübyancıya çıkacak diye korkuyorum*. kusursuz bir senaryo, on numara müzikler, oyunculuk müthiş. etkisinden bir süre kurtulamıyor insan.bakıp kalıyorsun öyle ekrana outup düşünüyorsun filmi. bir katil ama en yakın dostu bir bitki, sürekli süt içiyor, küçük kızı mutlu etmek için domuz kuklası oynatıp onunla oyunlar oynatıyor. psikopat bir polis. beethoven hastası ve klasik müzik eşliğinde adam öldürüyor.yine narkotikte çalışan hippiler ilginç tipler.beyne kazınan sahneler.şapka çıkaracaksınız şapka...
ulan düşündüm de koca leon bile aşık oldu kıza. ben niye olmayayım. hem filmde 18 yaşındayım dedi ve ekledi:
-artık büyümüyorum.yaşlanıyorum.
neyse ben yine götü kollayayım.tamam bu filmdeki haline aşık olmadım. v'deki haline* aşık oldum natalie.

en az 100 kere tekrar geri sarıp gülme sahnesini defalarca izlediğim film. o ne tatlı kız, o ne gülüş öyle yarabbim.

tam adı "Leon: the professional" olan. mahallenin delisi tadındaki kiralık katilin hikayesini anlatan bir film.

(bkz: If you want a job done well hire a professional)

bu filmi seyredip de beğenmeyen ya sayı saymasını bilmiyordur ya da hiç dayak yememiştir.

bugün itibariyle 32. kez izlediğim alışkanlık yaratan film. hergün ikindi saatlerinde vucüttan izlemek için bir salgı salınır ve karşı koyamazsınız...ya süt içer yada bir an önce filmi izlersiniz..sonu hep aynı bitsede herzaman aynı zevki ve tarifi zor duyguları bünyenizde depolarsınız.

(bkz: üç nokta yan yana)

seat firmasının ürettiği bir araç modelinin adıdır.

leon'un oksijen maskesinin ardına gizlenip, binadan çıkarken kapıyı gördüğünde yüzünde oluşan ifade görülmeden ölünmemelidir..

mucizenin ta kendisidir o ifade.. mathilda'ya kavuşacağı sanrısı..

1994 yapımı olan filmin baş rollerini Jean Reno, Natalie portman ve gary oldman üstleniyor.
Leon karakterine bürünen Jean Reno bir kez daha rolünün hakkını vermiş.
Mathilda ile tanışması ile bir nebze hayatı değişiyor.
Kendisinin sübyancı olduğu sanılmaktadır aslen değildir.**

kocaman kalpli bir tetikçi var, bir de yaşına göre fazla akıllı bir kız. sonra acayip şeyler oluyor, beraber takılıyorlar bir süre. kız tetikçiye aşık oluyor, tetikçi de bir çocuğun kalbini kırmadan geçiştirmeye çalışıyor.daha sonra tetikçi adam kızın intikamını almak onu mutlu etmek için canını veriyor. sonra gözleriniz doluyor, kızı kurtardığı sahnede hıçkırıyorsunuz(elinizde değil),"leon yaşamalısın" diyorsunuz, ama o ölümü tercih ediyor. ve sonra küçük kız kendine "köklü" bir hayat seçiyor, leon'a söz verdiği gibi. sonra bir de "shape of my heart"ı dinliyorsunuz ki film o aralar son buluyor zaten. yine gözleriniz doluyor...
müthiş!

filmin sonunu bilsende her izlediğinde insanda başka duygular uyandıran yapıttır. matilda' nın aşkını ve isteklerini bu kadar yalın söylemesi çocuk mu olmak gerekir? yoksa bu saflığı hep korumak mı gerekir? düşündürüyor insana.