la haine

ülkeye şeriat gelmesini isteyen yazar. kargoya verdik sana geliyor dostum. *

sözlük formatına aykırı olarak, her açtığı başlıkta akp ve tayyip propagandası yapan yazar. formata göre, sürekli siyasi başlık açmanın yaptırımları vardır. bakalım ne zaman ?

silik.

"l" ile.

çoktan silik olup gitmiş yazardır. bari yazdıklarını iki üç şakirt okusaydı da gam yemeseydi. ehhe *

9. nesil silik oldu. "k" ile.

çok geç izlediğim için çok pişmanlık duyduğum, özellikle sonu ile noktayı koyan matthieu kassovitz filmi.

buraya kadar her şey yolunda

benzer bir film için: gomorra.

buraya kadar her şey yolunda'nın muammasıdır bu film.

benzer bir film için: taksim

fransizca küfür öğrenmek istiyosan daha iyi bir şey bulamazsin. turkce altyazili izledik sinifta. yepyeni kufurler ogrendik. (bkz: swh)

bir-iki hafta önce izlediğim harika bir film. özellikle gezi parkı'nda sonunda herkesin anlayabildiği polisin orantısız şiddetini harika bir dille anlatıyor film. bu olayların üzerine izlemem çok kötü oldu, bayağı etkilendim ve bayağı canım sıkıldı. harika filmdir kesinlikle. ha bir de:
"mais l'important, c'est pas la chute, c'est l'atterrissage."

bir fransiz'in turkiye'de yasayan ve surekli huzursuzluk cikaran dogulu kisilere serzenisidir.

vincent cassell ın oyunculuk adına neler yapabileceğini bize gösteren filmdir.
ayrıca edith piaf ın je ne regrette rienşarkısına yapılan remix harikadır.

fransızca nefret demek olan az kadın bol gerceklı basarılı fılmdır.

Türkçeye protesto ismi ile çevrilip tarzını onikiden vuran harikulade filmdir.
defalarca izledim.

toplumsal örgüleri iyi analiz eden ve de birbiriyle iyi bağdaştıran, grupları bir arada tutan şeyin ortak nefret olgusu olduğunu aktaran. güzel bir fransız filmidir. filmde bir tuvalet sahnesi vardır ki hele efsanedir. yani sizin anlayacağınız düşüşte olanların ve devamlı her şey yolunda diyenlerin filmidir.

Vincent Cassel'ın başrol oynadığı, yazarlığını ve yönetmenliğini Mathieu Kassovitz'in yaptığı siyah-beyaz fransız filmi. filmin 4 ana karakteri de filmde kendi isimlerini kullanmıştır. sınıf farkını ve banliyö gençliğinin polislerle aralarındaki düşmanlığı konu alır.

gard-ı müdafa müzik grubunun cinayet var adlı şarkısının klip görüntülerinde kullanılan filmdir.

https://www.youtube.com/watch?v=QvwryPZonrc

omrum yettigi muddetce en cok sevdigim filmler listemde baslarda olacak filmdir. cogu kimse sevmez, yavas bulur. evet biraz yavas ilerleyen bir tren gibidir, yolculuk esnasinda sarsan bir tren gibi, ve sonunda kotu carpar, siz afallarsiniz. bir agac ile baslar her sey bazen. bitti gibi gelir bazen.

DEVAM FiLMi GELiYORMUŞ.

görsel

1995 yılında mathieu kassovitz tarafından çekilmiş, başrollerini vincent cassel,said taghmaoui, hubert kounde'nin paylaştığı siyah&beyaz fransız filmi.

1995 cannes en iyi yönetmen,
1995 avrupa film ödülü,
1996 césar ödüllerini kazanmıştır.

paris'teki bir varoş mahallesinde yaşayan üç arkadaşın 24 saatte yaşadıklarını konu alan film, toplumdaki ötekileşmeyi, ötekileştirmeyi, etnik ve etik ayrımları, hayatı ve diğer birçok derin konuyu, ince göndermeler ve başarılı metaforlarla işler. yönetmenin birçok yeni teknik denediği ve görsel olarak muazzam bir iş çıkardığı film, fransız sinemasının en iyi filmlerinden, dünya tarihinin de en iyi filmlerinden sayılabilir.
daha birçok derin konu ve mesaj içeren, daha genişlemesine bir incelemeyi hak eden filmdir aslında; lâkin filmi izlemenizi öneriyorum ben direkt.
belki sonra daha geniş bir şeyler yazarım buralara...

özet: kesinlikle ama kesinlikle izlenmesi gereken müthiş film.

hayatımda izlediğim en iyi filmler arasındadır kesinlikle. hatta ilk 5 te kafadan yer bulur. varoşlardan yüksek değil gökdelenler. fakat 1995 yılında cannes da ödül alan bu filmle 2013 yılında ödül alan filme bakarsanız aslında ileriye değil de geriye gittiğimizi görebilirsiniz.

her neyse dünya bizimdir!

bir buçuk saat sıkılarak izlediğim filmi son 1 dakika da kurtarmayı başarmışlar. ama bana sorsalar bunu kısa film yapın derdim çok daha güzel olurdu kanımca.

--spoiler--

Elli katlık bir binadan düşen adamın hikayesini biliyor musun?
Her katta kendini rahatlatmak için kendine şunu demiş:
“Buraya kadar her şey yolunda. Buraya kadar her şey yolunda.”
--spoiler--

Gerçekten bana balyoz gibi vuran bir film oldu. Her gün düşünürdüm, düşüyorum ulan düşüyorum, hayata tutundukça düşüyorum... napıcaz ulan pezevenk düşüyorum? Düşerken hep korkardım, korkarken hiç yaşayamazdım. Sonra bu filmi izledim, adamlar da düşüyor, hiç korkmuyorlar, baktım hayata da tutunmaya pek çalışmıyorlar. Ben de bıraktım hayatı artık düşerken nereye çakılacağıma pek takılmıyorum. Bir rüzgara kapılıp kendimi düşüşe bırakıyorum. Soran olursa diye söylüyorum, hala daha uçamıyorum.

90 li yılların en iyi filmlerinden bence. Protest ve gerçekçi.