konformizm

uyguculuk.

günümüzün global dünyasında ortayolculuk ve apolitizmle birlikte kolkola gezen tehlikeli bir akımdır.
bunun bir akım olduğunun kimse farkında değildir.
zira bu diğer akımlardan kaçışın akımıdır.
konformist kişi de doğal olarak kendini bir zümreye ait görmek istememektedir.
"bana dokunmayan bin yaşasın"ın yanısıra toplumu kendi bireyselliğinde sıkıştıran ve örgütlenmemeyi tembihleyen;
"her koyun kendi bacağından asılır" ve
"azıcık aşım ağrısız başım" gibi sindirici kullanımları da benimsemeyi öğreten yaşam tarzcılık.

uygunculuk olarak tanımlayacagımız hede. toplum tarafından benimsenmis davranısları kabullenmek bas kaldırmama anlamına gelir. duruma uyum saglanır bir nevi boyun egilir.

isim olarak rahatlığı semboller ama bu rahatlıpa kavuşmak için kurallara uyman gerektiğini de belirten ideoloji.

TDK'nın meraklı dimağları oldukça aydınlatan tanımından* yola çıkmaktansa, ingilizce conform kelimesini* baz alarak kelimenin anlamını on ikiden vurmamız mümkün. Boyun eğmek, uygulamak, uyumlu olmak. Bu trio'nun en keskin örneklerine, yani buram buram konformizm kokan örnekleri dinde*, askerlikte, gelenek göreneklerde görebiliriz. Konformizm hiçbir şeyi yüceltmez, çünkü ne bir akım ne de bir hayat görüşüdür. Bir şartlanmışlık ve bilinç tıkanıklığı örneğidir. Her zaman her şartta kişiye bilinç altı reklamları misali umursamazlık aşılar. Hatta ve hatta, yüzeysel adamın konformizmden anladığı, konfor-m-izm* yani konfor. Konformizm orta sınıfın afyonlarından bir tanesidir. Uzatmayalım, konformizm kötü bir şeydir, bir seçimden ötesidir, dış etkenlerin dayatmasıyla oluşan kişinin gıkını çıkaramadığı, boyun eğmekle yetindiği ve efendisinin yüzüne bakmaya çekindiği bir şeydir.

ilke olarak ya da uygulamada, çev­resinde kabul görmüş veya egemen durum­da olan davranış modellerine, düşünce tarzlarına uyan kimsenin hareket tarzı. top­lumun değer yargılarına, geleneklerine saygı duyma, onlara karşı çıkmama, onlarla barışık olarak yaşama tavrı ya da eğilimidir.

toplumun tüm değer yargılarına uymak, günün dayatmalarını ve şartlarını koşulsuz şartsız kabul etmek anlamındaki terim.

kanımca insanlığın başlangıcından beri süregelen, doğal bir akımdır.

insanlar ikiye ayrılır:

1-başkaldıranlar
2-boyun eğenler

ayrıyeten (bkz: ota boka başkaldırmak)

bir anarşizm değildir.

divan edebiyatının tanınmış şairlerinden nabi'nin tam olarak tanımlandığı cümledir.
(bkz: mehmet kaplan)

Bu düşünce yapısına sahip kişiler egemen olan hakim olan sistemi , düşünceyi destekler , bu düşünce sisteminin belirgin bir diğer özelliğide toplumun değer yargılarına saygı duyma , farklı düşüncelere saygı duyma onlara karşı çıkmama kısacası barışık olma tavrı veyat eğilimi diyebiliriz "konformizm" için örnek vermek gerekirse : Bulunduğu kabın şeklini alma
yahut mukelemum misali bulunduğu materyalin rengini alma uyum sağlama şeklide denilebilir.
Bu düşünce sistemini benimsemiş kişiler karşıt görüşlüler tarafından çoğu zaman koyun yahut fikirsiz fikri şeklinde benzetmelere maruz kalırlar fakat konuyu geniş bir perspektifle ele aldığımızda düşünce sistemlerinin doğru ve yanlışlığı kişiden kişiye değişir. Uzun lafın kısası netice itibariyle kendi içinde doğruları olan felsefesi olan yıkıcı değil yapıcı olan bir düşünce sistemidir .

Çağımızın hastalığı.

ağzımızın tadı kaçmasın hilmi beyciğimcilik değil mi lan bu..