ismet özel

deneyimlenmemiş bir heyecan değildir ismet özel.

hayatı deneyimlediğini aşikar ettiği şiiridir amentü dür. ruhunun karanlık odalarını açar ve bizi içeri buyur eder.

''namaz insanı kılar''

sözü ona aittir.

"bu ülkede kadınlar eşlerine, oğullarına ve eş adaylarına ben senden yüksek gelir beklemiyorum, ben senden helal para kazanmanı istiyorum deseler ülkenin çehresi değişir. kadınlar kendilerine sağlanan imkanların dayanaklarını sorgulamıyorlar. o imkanlar gelsin, tabi başları da ağrımasın istiyorlar ama o imkanlardan vazgeçmek istemiyorlar."

şiirleri ile ideolojisi arasında bir ayrım yapmadan sevilen büyük şair. buram buram türkçe kokar.

“Beni artık kimseler arayıp da bulmasın.”
— ismet Özel

Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi
taşınacak suyu göster,kırılacak odunu
kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde
bileyim hangi suyun sakasıyım ya rabbelalemin
tütmesi gereken ocak nerde?

ismet özel.

Şiiri bırakmıştır. Düsünceleriyle kafa yapan enteresan adam. Ülkede bir olay olduğunda acep ismet ne düsünüyordur diyerekten aklıma düser. Şiiri bırakması üzmüstür haliyle.

Şiirleri çok hoştur. Düşünceleri gibi değişik birazda.

(bkz: sebeb i telif)

düştük bari düşünelim! der.

bu başlık altından sabaha kadar yazılmalı şöyle diyor üstad

gençken
peşpeşe kaç gece yıllarca
acıyan, yumuşak yerlerime yaslanıp uçardım
bilmezdim neden bazı saatler
alaturka vakitlere ayarlı
neden karpuz sergilerinde lüküs yanar
yazgı desem
kötü bir şey dokunmuş olurdu sanki dudaklarıma
Tokat
aklıma bile gelmezdi
babam onbeşli olmasa.

Meyan kökü kazarmış babam kırlarda
ben o yaşta koltuğumda kitaplar
işaret parmağımda zincir, cebimde sedef çakı
cebimde kırlangıçlar çılgınlık sayfaları
kafamda yasak düşünceler, Gide mesela.
Kar yağarken kirlenen bir şeydi benim yüzüm
her sevinç nöbetinde kusmak sunuldu bana
gecenin anlamı tıkansın diye ıslık çalar
resimli bir kitaptan çalardım hayatımı
oysa hergün
merkep kiralayıp da kazılan kökleri
Forbes firmasına satan babamdı.

Budur
işte bir daha korkmamak için korkmaz görünen korku
işte şehirleri bayındır gösteren yalan
işte mevsimlerin değiştiği yerde buharlaşan
kelepçeler, sürgünler, gençlik acılarıyla
güç bela kurduğum cümle işte bu;
ten kaygusu yüklü ağır bir haç taşımaktan
tenimin olanca ağırlığı yok oldu.
Solgun evler, ölü bir dağ, iyice solmuş dudak
bile bir bir çınlayan
ihtilal haberidir
ve gecenin gümüş ipliklerden işlenmiş oluşu
nisan ayları gelince vücudu hafifletir
şahlanan grevler içinde kahkahalarım küstah
bakışlarım beyaz bulutlara karşı obur
marşlara ayarlanmak hevesindeki sesim
gider şehre ve şaraba yaltaklanarak
biraz ağlayabilmek için
fotoğraflar çektirir
babam
seferberlikte mekkâredir.

insanın
gölgesiyle tanımlandığı bir çağda
marşlara düşer belki birkaç şey açıklamak
belki ruhların gölgesi
düşer de marşlara
mümkün olur babamı
varlık sancısıyla çağırmak

Ezan sesi duyulmuyor
Haç dikilmiş minbere
Kâfir Yunan bayrak asmış
Camilere, her yere

Öyle ise gel kardeşim
Hep verelim elele
Patlatalım bombaları
Çanlar sussun her yerde

Çanlar sustu ve fakat
binlerce yılın yabancısı bir ses
değdi minarelere:Tanrı uludur Tanrı uludur
polistir babam
Cumhuriyetin bir kuludur.

" şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi
taşınacak suyu göster, kırılacak odunu
kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde
bileyim hangi suyun sakasıyım ya rabbelalemin
tütmesi gereken ocak nerde? "

demeyeymiş her sabah dinlediğim bu şiiri her sabah dinlemek zorunda bırakmasaymış.

bakış açımı, şiirimi, hayatımı değiştirmiş şairdir. şiirin türk edebiyatında zirve yaptığı noktadır. birçok insana seksen sonrası şiirin inişe geçtiğini hissettirmiştir. şiirle ilgilenenlere haddim olmadan tavsiyemdir: eğer kendisini okumadıysanız biraz daha oyalanın, o sokağa girmek için çok acele etmeyin. kendisinden sonra okuyacağınız hiçbir şairden zevk alamamanıza sebep olabilir.

okumamız gereken şairdir.

“Sen ol küçük bir kıvrımdan, bir heceden
aşk için bir vaha değil aşka otağ yaratan
sen ol zihnimde yüzen dağınık şarkıları
bir harfin başlattığı yangın ile söndür
beni bir ses sahibi kıl, kefarete hazırım
öyle mahzun
ki hüzün ciltlerinde adına rastlanmasın.

evi nepalde kalmış slovakyalı salyangozların babası.

hata yapmak fırsatını adem e veren sendin
bilmedim
onun talihinden ne kadar düştü bana
gençtim ben
ve neden hata payı yok diyordum hayatımda.

her hata yaptığımda hayattan hakkım olani alıyormuşum hissi uyandırır.

Adamdır adam.

marksistken de yobazdı, müslüman oldu değişmedi.
iyi şair.

Hakkında, eğer hayatını sol çizgide devam ettirseydi "ikinci nazım" olurdu yorumları yapılan şair.

şuan islamcı eskiden türkçü daha eskiden solcu muhtemel çok daha eskiden atatürkçü kişi.anlaşılan her çiçeğe konmuş.

dünyaya karşı durmakla meşhurdur, her dizesinde ağlayıp zırlayan romantik tumblr kızı şairlerine benzemez. ece ayhan'ın idealist kardeşi olarak göreceğim onu hep. ismet özel'in öfkesi öyle büyük ki, şair olanını kendi elleriyle öldürdü.

"Bizi bırakmıştın
Acı güller salınırdı kanımın raddelerinde"

evet isyan, celladıma gülümserken, cinayetler kitabı ve daha birçok eseri türk edebiyatına kazandırmış olan şair.

"Vuruş değil de vuruluş kırdıysa kilidi
Kendi sorgusu yüzünden ayağa kalkıyor insan."

"Yazgım, kendi avcumda seyretmek kırgın aksimi."